Zbiornikowiec (tankowiec)

Zbiornikowiec (tankowiec)

Zbiornikowce (tankowce) do transporu ropy naftowej, które pojawiły się pod koniec XIX w., są obecnie jednymi z największych statków.

Technika, zajęcia z gospodarstwa domowego

Etykiety

tankowiec, zbiornikowiec, Kaucja oleju, zanieczyszczenie środowiska, klęska żywiołowa, Transport, ropa naftowa, katastrofa, transport wodny, transport morski, pokład, radar, most, statek, ocean, morze, gospodarka, technika, transport

Powiązane treści

Sceny

Zbiornikowiec (tankowiec)

Transport morski (głównie w celach handlowych) jest podstawowym sposobem transportu od czasów starożytnych. Chociaż na początku czasów nowożytnych (w konsekwencji wielu odkryć geograficznych) transport morski został całkowicie przekształcony, to prawdziwa rewolucja jakościowa i ilościowa w transporcie morskim nastąpiła w 2 połowie XX wieku.

Po II wojnie światowej, na morzach pojawiło się wiele zbiornikowców, przewożących ogromne ilości substancji ciekłych (głównie ropy naftowej) i kontenerowców, przewożących ogromną ilość towarów w kontenerach. (Pierwszy zbiornikowiec powstał w latach 80 XIX wieku).

Pojawienie się tego nowego typu statków spowodowało zmniejszenie strat załadunkowych, kosztów i czasu ładowania. (Jedynym "problemem" jest długi czas transportu.) Te gigantyczne statki pływają po wszystkich morzach i oceanach świata, a na ich szlakach żeglugowych powstają gigantyczne porty rozładunkowe.

Widok z góry

Średnia długość zbiornikowca wynosi 200-400 metrów, szerokość 30-70 metrów, zanurzenie zaś około 15-30 metrów. Osiągana przez nich prędkość nie przekracza 15-16 węzłów (28-30 km/h).

Przy konstrukcji kadłuba statku najważniejszym czynnikiem branym pod uwagę jest zapewnienie stateczności (bezpieczeństwa) statku, oraz maksymalizacja ładowności. Największe zbiornikowce do transportu ropy naftowej powstawały w latach 70 XX wieku, czego przyczyny leżały częściowo w rynku gospodarczym (wysokie ceny ropy naftowej), częściowo zaś w polityce (zamknięcie Kanału Sueskiego). Najpotężniejszym zbirnikowcem był wodowany w 1979 roku Seawise Giant, którego długość wynosiła 456 metrów.

Pokład

Zbiornikowce to w tej chwili drugi - po rurociągach - środek transportu ropy naftowej. Podczas konstrukcji kadłuba statku dominuje celowość i troska o bezpieczeństwo. Mostek kapitański, kajuty załogi i zbiorniki paliwa znajdują się na rufie statku. Przeważającą część statku zajmują zbiorniki transportowe i balastowe. Większa powierzchnia pokładu jest płaska, leżą na niej rury, kable, zawory, wśród których prowadzi przejście.

Wymiary

Zbiornikowce do transportu ropy naftowej klasyfikowane są ze względu na swój rozmiar. Podczas gdy ogromne zbiornikowce typu VLCC i ULCC, zwane inaczej supertankowcami, są zbyt potężne, żeby przepłynąć przez wiele kanałów i cieśnin, a do ich przyjęcia przystosowane jest zaledwie kilka portów na świecie, to ze statkami typu Panamax, Aframax i Suezmax nie ma takich problemów. Sama nazwa danego typu wskazuje, jaką trasą kursują, czyli do którego kanału czy cieśniny dostosowane są ich rozmiary.

Katastrofy

Animacja

Konstrukcja

Przekrój

Po tym, jak w 1989 r. tankowiec Exxon Valdez wpadł na mieliznę, w wyniku czego 37 000 tonnami ropy naftowej skażona została linia brzegowa Alaski, w zbiornikowcach obowiązuje konstrukcja dwuposzyciowego kadłuba. Ropa naftowa przewożona jest w zbiorniku wewnętrznym. Ma to na celu ochronę środowiska przez zmniejszenie ryzyka ewentualnych wycieków. Podczas przewożenia ładunku zbiorniki balastowe, znajdujące się pomiędzy dwoma kadłubami wypełnione są powietrzem, natomiast kiedy statek przewozi mniej ropy lub płynie pusty, wówczas napełnia się je odpowiednią ilością wody.

Trasa

Narracja

Transport morski jest podstawowym sposobem transportu od czasów starożytnych. Chociaż na początku czasów nowożytnych transport morski został całkowicie przekształcony, to prawdziwa rewolucja jakościowa i ilościowa w transporcie morskim nastąpiła w 2 połowie XX wieku.

Po II wojnie światowej, na morzach pojawiło się wiele zbiornikowców, przewożących ogromne ilości substancji ciekłych i kontenerowców, przewożących ogromną ilość towarów w kontenerach.

Pojawienie się tego nowego typu statków spowodowało zmniejszenie strat załadunkowych, kosztów i czasu ładowania. Te gigantyczne statki pływają po wszystkich morzach i oceanach świata, a na ich szlakach żeglugowych powstają gigantyczne porty rozładunkowe.

Średnia długość zbiornikowca wynosi 200-400 metrów, szerokość 30-70 metrów, zanurzenie zaś około 15-30 metrów. Osiągana przez nich prędkość nie przekracza 15-16 węzłów.

Przy konstrukcji kadłuba statku najważniejszym czynnikiem branym pod uwagę jest zapewnienie stateczności statku, oraz maksymalizacja ładowności. Największe zbiornikowce do transportu ropy naftowej powstawały w latach 70 XX wieku, czego przyczyny leżały częściowo w rynku gospodarczym, częściowo zaś w polityce. Najpotężniejszym zbirnikowcem był wodowany w 1979 roku Seawise Giant, którego długość wynosiła 456 metrów.

Zbiornikowce to w tej chwili drugi - po rurociągach - środek transportu ropy naftowej. Podczas konstrukcji kadłuba statku dominuje celowość i troska o bezpieczeństwo. Mostek kapitański, kajuty załogi i zbiorniki paliwa znajdują się na rufie statku. Przeważającą część statku zajmują zbiorniki transportowe i balastowe. Większa powierzchnia pokładu jest płaska, leżą na niej rury, kable, zawory, wśród których prowadzi przejście.

Po tym, jak w 1989 r. tankowiec Exxon Valdez wpadł na mieliznę, w wyniku czego 37 000 tonnami ropy naftowej skażona została linia brzegowa Alaski, w zbiornikowcach obowiązuje konstrukcja dwuposzyciowego kadłuba. Ropa naftowa przewożona jest w zbiorniku wewnętrznym. Ma to na celu ochronę środowiska przez zmniejszenie ryzyka ewentualnych wycieków. Podczas przewożenia ładunku zbiorniki balastowe, znajdujące się pomiędzy dwoma kadłubami wypełnione są powietrzem, natomiast kiedy statek przewozi mniej ropy lub płynie pusty, wówczas napełnia się je odpowiednią ilością wody.

Zbiornikowce do transportu ropy naftowej klasyfikowane są ze względu na swój rozmiar. Podczas gdy ogromne zbiornikowce typu VLCC i ULCC, zwane inaczej supertankowcami, są zbyt potężne, żeby przepłynąć przez wiele kanałów i cieśnin, a do ich przyjęcia przystosowane jest zaledwie kilka portów na świecie, to ze statkami typu Panamax, Aframax i Suezmax nie ma takich problemów. Sama nazwa danego typu wskazuje, jaką trasą kursują, czyli do którego kanału czy cieśniny dostosowane są ich rozmiary.

Powiązane treści

Port

W porcie powinna być zapewniona odpowiednia infrastruktura i usługi.

Kontenerowiec

Handlowe drogi morskie kontenerowców, które rozpowszechniły się po II wojnie światowej, rozsiane są po całym świecie.

Sieci transportowe

Prezentacja głównych dróg i węzłów lądowych, wodnych i powietrznych.

Działanie szybu naftowego

Urządzenie służące do wypompowania ropy naftowej na powierzchnię.

Kanał Panamski

Kanał Panamski to sztuczna droga wodna, zbudowana na kontynencie amerykańskim w celu skrócenia morskiej trasy.

Kanał Sueski

Kanał Sueski to sztuczna droga wodna, łącząca Morze Czerwone z Morzem Śródziemnym.

Latarnia morska

Latarnie morskie pomagają statkom w nawigacji przybrzeżnej.

Morska platforma wiertnicza

Znajdujący się wewnątrz konstrukcji długi rurociąg wnika pod dno akwenu aż do warstw skalnych zawierających złoża ropy naftowej.

Rafinacja ropy naftowej

W procesie rektyfikacji ropy naftowej powstają takie produkty jak olej napędowy, benzyna czy olej smarowy.

Eurotunel

Eurotunel jest podmorskim tunelem łączącym Wielką Brytanię i Francję.

RMS Queen Mary 2 (2003)

W czasie budowy Queen Mary 2 był największym statkiem pasażerskim świata.

Żaglowce

Szkuner, zazwyczaj używany jako handlowy statek żaglowy, pojawił się w XVI-XVII wieku w Holandii.

Dżonka

Chiński statek dżonka o charakterystycznych żaglach w kształcie wachlarza, był wykorzystywany zarówno do celów handlowych jak i wojskowych.

Diera (starożytna galera)

Diera to rodzaj żaglowego okrętu wojennego z dwoma rzędami wioseł, który na dziobie posiadał charakterystyczny taran i używany był przez wiele narodów...

Okręt marynarki wojennej (HMS Dreadnought, 1906)

"Nieustraszony" okręt wojenny, będący dumą brytyjskiej Królewskiej Marynarki Wojennej, zrewolucjonizował zasady budowy pancerników.

Parowiec Clermont (1807)

Amerykański inżynier, Robert Fulton skonstruował pierwszy zdolny do żeglugi parowiec, którego koła łopatkowe napędzane były maszyną parową.

Santa Maria (XV wiek)

Okrętem flagowym epokowej wyprawy Krzysztofa Kolumba była trzymasztowa karaka o nazwie Santa Maria.

Statek parowy Kisfaludyiego (1846)

Próbny rejs pierwszego statku parowego z kołem łopatkowym, pływającego po Balatonie odbył się w 1846 roku.

Tarawa LHA-1 (1976)

Począwszy od lat 40. XX wieku coraz większe lotniskowce opanowały morza i oceany.

Titanic (1912)

RMS Titanic był na początku XX wieku największym na świecie statkiem pasażerskim.

USS Missouri (USA, 1944)

Amerykański pancernik typu Iowa, biorący udział w walkach podczas II wojny światowej, służył również w wojnie w Zatoce Perskiej.

USS Ohio (USA, 1979)

Napęd atomowy po raz pierwszy został użyty przez amerykańską Marynarkę Wojenną przy budowie okrętów podwodnych, w połowie XX. wieku.

Added to your cart.