Wahadłowiec kosmiczny

Wahadłowiec kosmiczny

Wahadłowce były najczęściej używanymi przez NASA załogowymi pojazdami kosmicznymi wielokrotnego użytku.

Geografia

Etykiety

prom kosmiczny, badania kosmosu, Przestrzeń kosmiczna, NASA, Endeavour, Columbia, Atlantis, planeta, Gwiazda, astronomia, geografia

Powiązane treści

Sceny

Platforma startowa

  • rakieta nośna na paliwo stałe
  • zewnętrzny zbiornik paliwa
  • orbiter

Wystrzelenie wahadłowca

Wahadłowiec

Budowa wahadłowca

  • kabina załogi
  • drzwi wejściowe
  • ładownia
  • ramię robota
  • skrzydło
  • zbiornik
  • główny silnik
  • przednia część kadłuba
  • drzwi rakiety
  • sterolotka
  • silnik manewrujący
  • płaszczyzna sterowania

Animacja

Narracja

Prezydent Richard Nixon w 1972 roku zaakceptował program Stanów Zjednoczonych dotyczący stworzenia i wykorzystania wahadłowca zdolnego do przewożenia ludzi. Został on oficjalnie nazwany STS, Space Transportation System, czyli systemem załogowych lotów kosmicznych. W ramach tego projektu powstało sześć promów kosmicznych. Pierwszym członkiem floty stał się w 1976 roku wahadłowiec Enterprise, który jednak nie nadawał się do lotu w kosmos. Najmłodszym członkiem floty był wystrzelony po raz pierwszy w 1992 roku wahadłowiec Endeavour. Wahadłowiec Columbia, po pierwszym locie w kosmos w 1981 roku, w ramach programu, który zakończył się w 2011 roku ostatnim lądowaniem Atlantis, był wynoszony w kosmos łącznie 135 razy.
Wystrzelenie każdego z promów odbywało się w Centrum Kosmicznym im. Johna F.Kennedy'ego na Florydzie.

Pojazd zwany Space Shuttle składał się z czterech głównych członów: orbitera, zewnętrznego dużego zbiornika paliwa i dwóch rakiet nośnych.
Rakiety nośne, zawierające po 500 ton paliwa stałego, podobnie do orbitera, były rakietami wielokrotnego użytku. W pierwszych dwóch minutach po starcie uzyskiwały one dodatkowy ciąg potrzebny do wyniesienia pojazdu na orbitę okołoziemską, czego nie były w stanie osiągnąć trzy główne napędy silnika członu orbitalnego.
W krótkim czasie po opuszczeniu przez wahadłowiec platformy startowej rozpoczyna się manewr skrętu, podczas którego dostaje się on pod zewnętrzny zbiornik paliwa. W międzyczasie kontynuowane jest nawiązywanie łączności z ziemskim centrum sterowania. Na skutek utraty paliwa wyhadłowiec wznosi się wyżej z coraz większą prędkością pod zmniejszającym się kątem. Na wysokości 45 km rakiety automatycznie oddzielają się od zewnętrzych zbiorników paliwa i na spadochronach spadają do Oceanu Atlantyckiego.

Znajdujący się w zewnętrznym zbiorniku paliwa ciekły tlen i płynny wodór wykorzystywane są przez główne silniki podczas startu wahadłowca.
Zbiornik pełni również ważną rolę jako stabilizator konstrukcji pojazdu, gdyż podłączony jest do niego orbiter i rakiety nośne.
Na wysokości 130 km, mniej więcej 8 i pół minuty po starcie, silniki zostają zatrzymane i od orbitera odłączony zostaje zewnęrzny zbiornik paliwa, który dostając się do atmosfery ulega zniszczeniu.

Wahadłowiec nazywany orbiterem ma ponad 37 metrów długości, rozpiętość skrzydeł natomiast wynosi 24 metry. Jego kadłub dzieli się na trzy części. Największą część przedniego kadłuba stanowi kabina załogi. W środkowej części znajdują się skrzydła, ładownia i inne urządzenia. W ładowni zamontowane jest wielofunkcyjne, 15 metrowe ramię robota.
W tylnej części kadłuba zamontowano napędowe i manewrowe dysze, trzy silniki i poziome płaszczyzny sterowania.

Wahadłowiec Endeavour, posiadający maksymalnie 10 osobową załogę, osiągał na orbicie wysokość od 185 do 643 km. Jego prędkość krążenia przekraczała 27 tysięcy km/h. Podczas swojej 25 misji spędził w przestrzeni kosmicznej ponad 296 dni. Łącznie pokonał ponad 200 milionów kilometrów i w tym czasie 4671 razy okrążył Ziemię.

Powiązane treści

Ciekawostki geograficzne - Astronomia

Ta animacja przedstawia kilka ciekawych faktów dotyczących naszego Układu Słonecznego.

Kosmiczny Teleskop Hubble’a

Warunki atmosferyczne nie mają wpływu na działanie kosmicznego teleskopu Hubble'a.

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna

Stacja kosmiczna, wybudowana przy współudziale 16 państw, zapewnia stałą obecność człowieka w kosmosie.

Nieważkość

Statek kosmiczny podczas orbitowania znajduje się w stanie nieważkości.

Życie Układu Słonecznego

Słońce i planety powstały ok. 4,5 miliarda lat temu z zagęszczenia obłoku pyłu molekularnego.

Lądownie na Księżycu, 20 lipca 1969 roku

Jednym z członków załogi statku Apollo-11 był Neil Armstron, który jako pierwszy człowiek stanął na powierzchni Księżyca.

Rodzaje sztucznych satelit

Krążące wokół Ziemi sztuczne ciała niebieskie służą zarówno celom cywilnym jak i celom wojskowym.

Sondy kosmiczne Voyager

Sondy kosmiczne Voyager opuściły Układ Słoneczny. Dokonują one badań i niosą ze sobą komunikat od ludzkości.

Misja Dawn („Świt”)

Badania Ceres i Westy pomogą nam dowiedzieć się więcej na temat wczesnej epoki Układu Słonecznego, oraz jak formowały się planety skalne.

Misja sondy kosmicznej New Horizons

Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną w 2006 roku, w celu zbadania Plutona i Pasa Kuipera.

Nawigacja satelitarna

Do wyznaczenia aktualnej pozycji niezbędne są 4 spośród 24 satelitów tworzących system nawigacji.

Planety, rozmiary

Wokół Słońca krążą wewnętrzne planety skaliste i zewnętrzne gazowe planety olbrzymy.

Prawa Keplera

Johannes Kepler sformułował trzy ważne prawa dotyczące ruchu planet.

Rozwój mechaniki nieba

Animacja przedstawia prace badawcze astronomów i fizyków, które miały wpływ na nasze postrzeganie wszechświata.

Sputnik-1 (1957)

Pierwszym statkiem kosmicznym, który wystrzelono z Ziemi w przestrzeń kosmiczną, był satelita konstrukcji radzieckiej (październik, 1957 r.).

Badania Marsa

Badania struktury Marsa i ewentualnych śladów życia dokonywane jest przy pomocy sond kosmicznych i łazików marsjańskich.

Lot w kosmos Jurija Gagarina (1961 r.)

Jurij Gagarin został pierwszym człowiekiem w przestrzeni kosmicznej, który 12 kwietnia 1961 roku z sowieckiego Bajkonuru wyruszył w lot po orbicie...

Obserwatorium

Obserwatoria astronomiczne często są budowane na wysokich wzniesieniach w celu wyeliminowania zakłóceń atmosferycznych.

Stany i miasta USA

Dzięki animacji możemy poznać stany i największe miasta USA.

Misja Apollo 15 (Łazik księżycowy)

Animacja prezentuje dwuosobowy łazik, wykorzystany podczas misji Apollo 15.

Reaktor fuzyjny

Przyjazna środowisku fuzja jądrowa będzie służyła jako źródło praktycznie nieograniczonej energii.

Added to your cart.