Tarawa LHA-1 (1976)

Tarawa LHA-1 (1976)

Począwszy od lat 40. XX wieku coraz większe lotniskowce opanowały morza i oceany.

Technika, zajęcia z gospodarstwa domowego

Etykiety

Tarawa, Lotniskowiec, okręt wojenny, marynarka wojenna, pokład, wieża kontroli, lokalizator, radar, pas startowy, dźwig, Operacja wojskowa, żeglarz, támadás, śmigłowiec, Pearl Harbor, samolot, Błotniak, Kobra, transport, technika

Powiązane treści

Sceny

Lotniskowiec

Władcy mórz i oceanów: lotniskowce

Już podczas I wojny światowej używane były okręty-bazy, wyposażone w hydrauliczne podnośniki, służące wyłącznie dla wodnosamolotów. Po ich udoskonaleniu, powstały lotniskowce, które zawładnęły oceanami podczas II wojny światowej (ze względu na ich zasięg i uzbrojenie). Z ich pokładów potrafiły wystartować również samoloty z kołowym podwoziem.
Począwszy od lat 50. XX wieku pojawiły się ogromne super-lotniskowce o długości ponad 300 m i wyporności co najmniej 90 tysięcy ton. Dzięki opracowanym pod koniec lat 50. nośnikom z napędem jądrowym (reaktory atomowe obok turbin parowych), ich zasięg stał się praktycznie nieograniczony.
Lotniskowce dzielimy na kilka typów. Obecnie największa flota lotniskowców należy do marynarki wojennej USA. Największe lotniskowce typu Nimitz mają 340 m długości i 78 m szerokości, a ich wyporność przekracza 100 000 ton. Zasilane są przez 2 reaktory atomowe i 4 turbiny parowe. Ich maksymalna prędkość to 60 km/h. Oprócz imponującego uzbrojenia (armaty, wyrzutnie rakiet), są również w stanie pomieścić prawie 100 samolotów myśliwskich i helikopterów. Załoga liczy od 5 000 do 6 000 marynarzy wraz z personelem lotniczym.
Najbardziej znanymi lotniskowcami są USS Nimitz (1975), USS Enterprise (1960) i USS Eisenhower (1975).

Lotniskowiec USS Nimitz

Widok z góry

Kształt i konstrukcja

Konstrukcja okrętu służy dwóm podstawowym celom: zapewnieniu stabilności i dużej powierzchni pokładu dla startowania i lądowania samolotów.
Wznosząca się nad pokładem lotniskowca część to wieża kontrolna, zwana też "wyspą". Wyposażona jest w radary, anteny i inne urządzenia komunikacyjne i nawigacyjne. To tu znajduje się mostek kapitański, kontrola lotów i centrum dowodzenia statku.

Górny pokład (poziom 0) jest pokładem startowym dla samolotów. Zwykle ma długość 200-300 m i 70-80 m szerokości. Pod nim (poziom -1) znajduje się pokład hangaru, w którym przechowywane są samoloty i inne narzędzia bojowe.

Na kolejnym poziomie (-2) znajduje się centrum dowodzenia bojowego. Tu i na niższych poziomach znajdują się też maszynownie i magazyny statku. Ruch pomiędzy poziomami odbywa się za pomocą odpowiednich wind dla samolotów, broni, ładunku i załogi. Ważnymi pomieszczeniami na statku są również kuchnia, jadalnia i sypialnie. Pokład hangaru podzielony jest na poszczególne pomieszczenia za pomocą demontowanych grodzi (paneli ściennych).
Własne uzbrojenie lotniskowca (armaty, wyrzutnie rakiet) znajduje się na górnym pokładzie lub jest wbudowane w kadłub. Tutaj też zamontowane są łodzie ratunkowe. Okręt oplata sieć rurociągów o długości setek kilometrów.

Lotniskowiec USS Eisenhower

Pokład

Załoga i wyposażenie: życie na statku

Współczesne lotniskowce są powszechnie nazywane "pływającymi fortecami", "pływającymi wyspami" lub "pływającymi miastami". Wielkość okrętów i liczba ich załogi uzasadniają słuszność tych określeń.
Jedna z najważniejszych i zarazem najniebezpieczniejszych prac na lotniskowcu odbywa się na górnym pokładzie nawigacyjnym. Odpowiedzialność pracującej tu załogi jest ogromna: przygotowują samoloty do startu, przyjmują lodowania i uzbrajają samoloty w rakiety i bomby.
Ubrani w specjalne kombinezony, posługując się specjalnym językiem migowym, sterują samolotami wznoszonymi z hangaru specjalnymi windami.
Praca na pokładzie nawigacyjnym wymaga niezwykłej precyzji i koordynacji, ponieważ samoloty lądują i startują z bardzo dużą prędkością, na ograniczonej przestrzeni, w każdych warunkach pogodowych, blisko materiałów wybuchowych.
Na niższych poziomach zapewnienie wyżywienia liczącej 3 000-4 000 członków załodze jest również poważnym wyzwaniem. Każdego dnia w okrętowej stołówce spożywanych jest kilka ton mięsa i warzyw. Urządzenia statku produkują prawie 1 milion litrów wody pitnej dziennie.

Konstrukcja

  • wieża kontrolna
  • urządzenie lokalizujące
  • radar
  • winda samolotu
  • pas startowy
  • dźwig
  • hangar
  • przeciwlotniczy karabin maszynowy
  • urządzenia komunikacyjne
  • łodzie ratunkowe
  • pokład jednostek ekspedycyjnych
  • samolot bojowy Harrier
  • helikopter bojowy Cobra
  • śruba okrętowa

Start i lądowanie

1. Moment krytyczny: start samolotów

Katapulta parowa to urządzenie używane do nadania samolotowi większego przyspieszenia przed startem, stosowane głównie na statkach. Składa się z wbudowanego w pokład startowy toru ze znajdującym się poniżej tłokiem, wyposażonym w metalowy uchwyt do zaczepiania przedniego koła samolotu. Podczas startu, pasek zwalniający utrzymuje samolot w miejscu, a następnie pod wpływem wysokiego ciśnienia pary pęka i tłok ciągnie samolot po pokładzie.
Katapulty wykorzystują parę wysokociśnieniową, używaną również do zasilania turbin parowych lotniskowca. Niektóre katapulty są napędzane liniowymi silnikami elektrycznymi.
Start samolotu często wspomagany jest przez tzw. "skocznię narciarską", zamontowaną na końcu pasa startowego (głównie na brytyjskich i rosyjskich lotniskowcach). Kąt podniesienia skoczni wynosi zwykle od 10° do 20°.
Dzięki skoordynowanej pracy profesjonalnego personelu samoloty mogą startować co 12-15 sekund.

Start samolotu

2. Moment krytyczny: lądowanie samolotów

Lądowanie samolotu na lotniskowcu to niezwykle niebezpieczny manewr, niebezpieczniejszy nawet od startu. Również obecnie inżynierowie podejmują nieustanne wysiłki, aby uczynić go bezpieczniejszym.
Prędkość lądujących samolotów należy zmniejszyć do możliwego minimum​, oczywiście bez przekraczania progu krytycznego. Jednak nawet ta prędkość będzie zbyt duża, aby samolot mógł się zatrzymać na krótkim pasie lotniskowca, używając jedynie własnego układu hamulcowego. Właśnie dlatego Amerykanie opracowali takie urządzenie hamujące, które w miarę bezpiecznie spowalnia samolot.
Kolejnym problemem podczas lądowania na lotniskowcu jest orientacja. Przy trudnych warunkach pogodowych i w nocy manewr lądowania wspomagany jest oprócz radaru również systemem świateł lądowania (brytyjski wynalazek).
Chociaż lądowanie helikopterów jest znacznie mniej skomplikowane, z powodu dużej ilości maszyn lądowanie śmigłowców wymaga precyzyjnej, skoordynowanej pracy członków załogi.
Pokłady są zwykle tak zaprojektowane, aby umożliwić jednocześnie wiele startów i lądowań.

Lądowanie samolotu

Animacja

  • wieża kontrolna
  • urządzenie lokalizujące
  • radar
  • winda samolotu
  • pas startowy
  • dźwig
  • hangar
  • przeciwlotniczy karabin maszynowy
  • urządzenia komunikacyjne
  • łodzie ratunkowe
  • pokład jednostek ekspedycyjnych
  • samolot bojowy Harrier
  • helikopter bojowy Cobra
  • śruba okrętowa

Narracja

Już podczas I wojny światowej używane były okręty-bazy, wyposażone w hydrauliczne podnośniki, służące wyłącznie dla wodnosamolotów. Po ich udoskonaleniu, powstały lotniskowce, które zawładnęły oceanami podczas II wojny światowej (ze względu na ich zasięg i uzbrojenie). Z ich pokładów potrafiły wystartować również samoloty z kołowym podwoziem. Współczesne lotniskowce są powszechnie nazywane "pływającymi fortecami", "pływającymi wyspami" lub "pływającymi miastami". Wielkość okrętów i liczba ich załogi uzasadniają słuszność tych określeń.

Konstrukcja okrętu służy dwóm podstawowym celom: zapewnieniu stabilności i dużej powierzchni pokładu dla startowania i lądowania samolotów.
Wznosząca się nad pokładem lotniskowca część to wieża kontrolna, zwana też "wyspą". Wyposażona jest w radary, anteny i inne urządzenia komunikacyjne i nawigacyjne. To tu znajduje się mostek kapitański, kontrola lotów i centrum dowodzenia statku.

Górny pokład (poziom 0) jest pokładem startowym dla samolotów. Zwykle ma długość 200-300 m i 70-80 m szerokości. Pod nim (poziom -1) znajduje się pokład hangaru, w którym przechowywane są samoloty i inne narzędzia bojowe.

Na kolejnym poziomie (-2) znajduje się centrum dowodzenia bojowego. Tu i na niższych poziomach znajdują się też maszynownie i magazyny statku. Ruch pomiędzy poziomami odbywa się za pomocą odpowiednich wind dla samolotów, broni, ładunku i załogi. Ważnymi pomieszczeniami na statku są również kuchnia, jadalnia i sypialnie. Pokład hangaru podzielony jest na poszczególne pomieszczenia za pomocą demontowanych grodzi (paneli ściennych).
Własne uzbrojenie lotniskowca (armaty, wyrzutnie rakiet) znajduje się na górnym pokładzie lub jest wbudowane w kadłub. Tutaj też zamontowane są łodzie ratunkowe.

USS Tarawa wszedł do służby w marynarce wojennej USA w 1976 roku. Miał 250 m długości i 32 m szerokości. Jednocześnie na pokładzie pełniło służbę ponad 2000 marynarzy. W skład budzącego grozę uzbrojenia wchodziło 35 śmigłowców i 8 myśliwców Harrier.

Nazwa Tarawa pochodzi od wyspy rafy koralowej, będącej miejscem krwawych walk podczas II wojny światowej. Pamięć wycofanego w 2009 roku ze służby okrętu upamiętnia także fakt, że oddzielna klasa statków została nazwana jego imieniem.

Powiązane treści

Amerykański żołnierz Korpusu Piechoty Morskiej (początek lat 2000)

Specjalnie wyszkolona piechota morska stanowi ważną część Sił Zbrojnych USA.

AH-64 Apache (USA, 1975 r.)

Śmigłowiec szturmowy, nazwany od plemienia indiańskiego, został skonstruowany dla amerykańskich sił zbrojnych.

F-16 „Walczący Jastrząb” (USA, 1978 rok)

„Walczący Jastrząb” to samolot odnoszący największe sukcesy w kategorii myśliwców bombowych.

Okręt marynarki wojennej (HMS Dreadnought, 1906)

"Nieustraszony" okręt wojenny, będący dumą brytyjskiej Królewskiej Marynarki Wojennej, zrewolucjonizował zasady budowy pancerników.

USS Missouri (USA, 1944)

Amerykański pancernik typu Iowa, biorący udział w walkach podczas II wojny światowej, służył również w wojnie w Zatoce Perskiej.

Vought F4U Corsair (USA, 1944)

Vought F4U Corsair z silnikiem gwiazdowym był jednym z najbardziej znanych amerykańskich samolotów myśliwskich z II wojny światowej.

Zbiornikowiec (tankowiec)

Zbiornikowce (tankowce) do transporu ropy naftowej, które pojawiły się pod koniec XIX w., są obecnie jednymi z największych statków.

Mitsubishi A6M Zero (Japonia, 1940)

Jednym z legendarnych uczestników II wojny światowej był samolot japoński, przez alianckich pilotów zwany "Zero".

USS Ohio (USA, 1979)

Napęd atomowy po raz pierwszy został użyty przez amerykańską Marynarkę Wojenną przy budowie okrętów podwodnych, w połowie XX. wieku.

Diera (starożytna galera)

Diera to rodzaj żaglowego okrętu wojennego z dwoma rzędami wioseł, który na dziobie posiadał charakterystyczny taran i używany był przez wiele narodów...

Kontenerowiec

Handlowe drogi morskie kontenerowców, które rozpowszechniły się po II wojnie światowej, rozsiane są po całym świecie.

Kwinkwerma (III wiek p.n.e.)

Galera rzymska, mająca kilka rzędów wioseł, w okresie hellenistycznym była typowym okrętem wojennym.

Parowiec Clermont (1807)

Amerykański inżynier, Robert Fulton skonstruował pierwszy zdolny do żeglugi parowiec, którego koła łopatkowe napędzane były maszyną parową.

Poduszkowiec, Mark III SR N4

Poduszkowiec jest w stanie osiągnąć znaczną prędkość, unosząc się nad powierzchnią tafli wody.

RMS Queen Mary 2 (2003)

W czasie budowy Queen Mary 2 był największym statkiem pasażerskim świata.

Statek parowy Kisfaludyiego (1846)

Próbny rejs pierwszego statku parowego z kołem łopatkowym, pływającego po Balatonie odbył się w 1846 roku.

Titanic (1912)

RMS Titanic był na początku XX wieku największym na świecie statkiem pasażerskim.

Added to your cart.