Starożytny rzymski dom mieszkalny

Starożytny rzymski dom mieszkalny

Domy bogatych obywateli starożytnego Rzymu były obszernymi budynkami wzniesionymi na zróżnicowanym planie i składały się z wielu pomieszczeń.

Historia

Etykiety

mieszkanie, dom, Tryb życia, budynek, struktura, architektura, Rzym, Ruiny Pompeji, Herkulanum, starożytność, willa, Atrium, kuchnia, meble, Mozaik, Sklep, Fragment ulicy, historia, dekoracja

Powiązane treści

Pytania

  • Ile pięter miały przeważnie domy mieszkalne bogatych obywateli starożytnego Rzymu?
  • Jak nazywamy wiejskie domy starożytnych Rzymian?
  • Z czego była wykonana większość mebli starożytnych rzymskich domów?
  • Gdzie skupiały się pomieszczenia starożytnego domu rzymskiego?
  • Które z twierdzeń NIE jest prawdziwe w odniesieniu do domów bogatych obywateli starożytnego Rzymu?
  • Czy to prawda, że starożytni Rzymianie nie używali szkła do okien?
  • Jakiej rośliny nie mogło być w spiżarniach starożytnych rzymskich domów mieszkalnych?
  • Gdzie starożytni Rzymianie zwykli byli przechowywać swoje ubrania?
  • W którym pomieszczeniu oprócz sali reprezentacyjnej odbywały się jeszcze ważne romowy?
  • Które z wyrażeń odnosi się do pomieszczeń sanitarnych starożytnego domu rzymskiego?
  • Które z pomieszczeń nazywa się po łacinie culina?
  • Ile razy dziennie spożywali posiłek starożytni Rzymianie?
  • Który z posiłków starożytnych Rzymian był najważniejszy?
  • W jakiej pozycji przeważnie spożywali posiłki starożytni Rzymianie?
  • Czym przede wszystkim różniły się sypialnie starożytnych domów rzymskich od sypialni greckich?
  • Jak nazywamy obrazek (wzór) wykonany z małych kolorowych kamyków lub kruszonego kamienia?
  • Gdzie spływała woda deszczowa wpadająca przez otwarty dach atrium?
  • W którym pomieszczeniu starożytnego domu rzymskiego przechowywano rodzinną korespodencję i portrety przodków?
  • Czym starożytni Rzymianie ogrzewali podłogi i ściany?
  • Jak była zbudowana część pod podłogą podgrzewanych pomieszczeń?
  • Jakiej rośliny nie mogło być w spiżarniach starożytnych rzymskich domów mieszkalnych?
  • Czego NIE mogli przechowywać starożytni Rzymianie w glinianych naczyniach?
  • Jak nazywamy starożytne naczynie o chyarakterystycznym kształcie, służące do przechowywania żywności?
  • Które meble NIE były typowe dla starożytnych domów rzymskich?
  • Które z twierdzeń jest nieprawdziwe w odniesieniu do hortusa?
  • Czy to prawda, że domy starożytnych Rzymian miały kilka wejść?
  • Które z pomieszczeń nie było częścią „osi“ domu rzymskiego?
  • Czy to prawda, że kształt planu starożytnych rzymskich domów mieszkalnych był bardziej zróżnicowany niż plan domów greckich?
  • Czym były kryte dachy starożytnych rzymskich domów?
  • Które z pomieszczeń nazywano atrium?

Sceny

Rzymski dom mieszkalny

Rzymskie budynki mieszkalne

Architektura domów mieszkalnych i willi zajmuje w architekturze rzymskiej wyjątkowe miejsce. Prześcigają one grecką architekturę zarówno pod względem różnorodnych form planu budynku jak i wygody. (Dokładne informacje o rzymskich domach mieszkalnych posiadamy od czasu wykopalisk w Pompejach i Herkulanum.)

Domy mieszkalne bogatych obywateli miast (oraz wiejskie wille dostojników) były jedno- lub dwupiętrowymi, wyjątkowo obszernymi budynkami, składającymi się z wielu pomieszczeń.
Ściany stawiane były z cegieł a następnie były tynkowane, piętrowa i w dwóch miejscach otwarta konstrukcja dachu kryta była dachówką. Budynek posiadał kilka wejść o różnach funkcjach. Liczne otwory okienne zamykały kasetonowe płytki szklane.
Ważniejsze pomieszczenia rzymskiego domu - w przeciwieństwie do domów greckich - miały ułożenie symetryczne. Oś budynku stanowiło główne wejście (ostium), pierwszy dziedziniec (atrium) i ogród (hortus) tylnego dziedzińca. Pomieszczenia mieściły się wokół obydwu dziedzińców.

Przekrój

  • piętro
  • wejście (ostium)
  • sklep (taberna)
  • pierwszy dziedziniec (atrium)
  • zbironik wody (impluvium)
  • sypialnia (cubiculum)
  • sala reprezentacyjna (tablinum)
  • pomieszczenia sanitarne (latrina)
  • wewnętrzne podwórze ogród (hortus)
  • kuchnia (culina)
  • jadalnia (triclinium)
  • pracownia (tablinum)

Konstrukcja starożytnach rzymskich budynków mieszkalnych

Kuchnia, jadalnia, uczty
Podobnie jak w domach greckich, również w rzymskich budynkach mieszkalnych kuchnia i jadalnia były ważnymi pomieszczeniami.
Kuchnia najczęściej była otwarta od strony ulicy. Wyposażona była w miejsca do gotowania i pieczenia, a także w amfory i inne naczynia ceramiczne, służące do przechowywania surowców. Inne sprzęty były ustawiane na półkach lub zawieszane na listwach wiszących na ścianach.
Jadalnia (triclinium) służyła nie tylko celebrowaniu gastronomicznych doznań. Często była tym pomieszczeniem, w którym gospodarz przyjmował gości. Oprócz posiłków odbywały się tam również niektóre ważne rozmowy.
Rzymianie spożywali posiłki przeważnie trzy razy dziennie. Najobfitsze były kolacje. Bogatsi mieszkańcy mieli osobnych niewolników kucharzy do przygotowywania potraw.
Przy okazji uczt zwracano uwagę nie tylko na wyjątkowość posiłków, ale także na sposób ich podawania. Posiłki spożywano w pozycji półleżącej, opierając się na łokciu.

Pomieszczenia mieszkalne i wewnętrzny dziedziniec (ogród)

Pomieszczenia mieszkalne znajdowały się przeważnie wokół pierwszego i drugiego dziedzińca. (Jeżeli budynek był piętrowy to tam znajdowała się reszta pokoi mieszkalnych, przeznaczonych przede wszystkim dla służby).
Podczas urządzania pokoi brano pod uwagę wiele aspektów: były zatem pokoje dzienne, nocne, letnie i zimowe.
W przeciwieństwie do Greków Rzymianie nie dzielili apartamentów na męskie i damskie.

Wyposażenie ich i zdobienia były proste, jedynie pokoje bogatych zdobiono rzeźbami i obrazami. Nierzadka była także mozaikowa podłoga. Pojawiło się również ogrzewanie podłogowe (hypocaustum) z przepływem ciepłego powietrza. Dopływ światła zapewniały okna skierowane na dziedziniec i ulicę.
Drugi dziedziniec był przeważnie małym ogrodem (hortus) ze sztucznym jeziorkiem i fontanną oraz z bogatą, wiecznie zieloną roślinnością. Dziedziniec był otoczony bogato zdobionymi, rzeźbionymi kolumnami. Było to ulubione miejsce wypoczynku obywateli rzymskich, odpoczywających od gwaru życia publicznego i zmęczonych politycznymi wystąpieniami.

Atrium i tablinum
W antycznym rzymskim domu mieszkalnym atrium było centralnym, otwartym dziedzińcem, mającym kształ prostokąta bez otoczających go kolumn.
Można było do niego przejść prowadzącym od wejścia wąskim (i stosunkowo długim) korytarzem (prothyrum). Otwarty dach otoczony był nachylonymi do wewnątrz dachami pulpitowymi. Woda deszczowa spływała do basenu (impluvium), znajdującego się po środku atrium.
Wokół atrium znajdowały się pokoje gościnne, pokoje dla służby oraz pomieszczenia magazynowe. Gospodarz często przyjmował gości w atrium, które tym sposobem stało się również miejscem, gdzie odbywały się poważne rozmowy i zapadały ważne decyzje.
Atrium łączyło się z drugim podwórzem, umieszczczonym na jego tyłach pomieszczeniem zwanym tablinum. Tablinum było jednym z głównych pomieszczeń domu, pełniącym funkcję reprezentacyjne. Było to duże, otwarte, otoczone kolumnami pomieszczenie, w którym przechowywano rodzinne archiwum oraz portrety przodków rodziny. Po jego obydwu stronach znajdowały się dalsze pokoje gościnne oraz galerie obrazów.

Spacer

  • piętro
  • wejście (ostium)
  • sklep (taberna)
  • zbiornik wody (impluvium)
  • sypialnia (cubiculum)
  • sala reprezentacyjna (tablinum)
  • pomieszczenia sanitarne (latrina)
  • kuchnia (culina)
  • jadalnia (triclinium)
  • pracownia (tablinum)
  • mozaika
  • freski
  • piec

Animacja

  • piętro
  • wejście (ostium)
  • sklep (taberna)
  • pierwszy dziedziniec (atrium)
  • zbironik wody (impluvium)
  • sypialnia (cubiculum)
  • sala reprezentacyjna (tablinum)
  • pomieszczenia sanitarne (latrina)
  • wewnętrzne podwórze ogród (hortus)
  • kuchnia (culina)
  • jadalnia (triclinium)
  • pracownia (tablinum)

Narracja

Domy mieszkalne bogatych obywateli rzymskich, zarówno pod względem zróżnicowanych form planu podstawy jak i wygody, przewyższały podobne dzieła architektury greckiej. Domy mieszkalne mieszkańców miast oraz wiejskie wille dostojników najczęściej były wyjątkowo obszernymi budynkami jedno- lub dwupiętrowymi i składały się z wielu pomieszczeń. Otynkowane ściany stawiane były z cegieł, konstrukcję dachu kryto dachówką i był on otwarty w dwóch miejscach. Okna były zamykane kasetowymi szklanymi płytkami.

Domy posiadały kilka wejść o różnych funkcjach. Oś budynku stanowiły wejście (ostium), pierwszy dziedziniec (atrium) i ogród drugiego podwórza (hortus). W przeciwieństwie do domów greckich, najważniejsze pomieszczenia były usytuowane symetrycznie. Należały do nich posiadające osobne wejście, umieszczone na parterze kuchnia i jadalnia. Drugie z tych pomieszczeń służyło nie tylko do spożywania posiłków, ale również do przyjmowania gości. Pomieszczenia mieszkalne znajdowały się przede wszystkim wokół pierwszego i drugiego podwórza. (Jeżeli budynek miał piętro, to znajdowały się na nim pokoje dla służby). W przeciwieństwie do Greków, Rzymianie nie dzielili pokoi na pokoje dla kobiet i mężczyzn.

Od głównego wejścia ciągnął się wąski przedpokój, który prowadził do znajdującego się w centralnej części budynku, otwartego od góry, czworokątnego dziedzińca, czyli atrium. Dach pierwszego podwórza, otoczony nachylonymi do wewnątrz dachami pulpitowymi był otwarty, a przedostająca się do środka woda zbierana była do znajdującego się po środku atrium basenu (impluvium). Atrium łączyło się z drugim podwórzem, znajdującym się w jego końcu, ważnym pomieszczeniem zwanym tablinum, które spełniało funkcje reprezentacyjne. Ulubionym miejscem odpoczynku rodziny był hortus, otoczny ozdobnymi kolumnami ogród, często posiadający sztuczne jeziorko i obsadzony wiecznie zieloną roślinnością. Starożytne rzymskie domy mieszkalne były dla rodzin prawdziwym domem rodzinnym, i miały znaczący wpływ na architekturę późniejszych epok.

Powiązane treści

Pałac Dioklecjana (Split, Chorwacja)

Ufortyfikowana rezydencja na brzegu morza została zbudowana przez rzymskiego cesarza Dioklecjana, w pobliżu miejsca jego narodzin.

Prowincje i miasta Imperium Rzymskiego

Ta animacja przedstawia wielowiekową historię Imperium Rzymskiego.

Starożytny rzymski akwedukt i droga

Sieć akweduktów i dróg przebiegające przez całe imperium rzymskie była doskonałym miernikiem rozwoju cywilizacji rzymskiej.

Żołnierz Konstantyna (IV wiek)

Rozkwit wchodniego imperium rozpoczął się za panowania cesarza rzymskiego, w pierwszym kwartale IV wieku.

Łuk Tytusa (Rzym, I wiek)

Łuk triumfalny, znajdujący się u wejścia do Forum Romanum, wzniesiony został przez cesarza rzymskiego dla upamiętnienia zwycięstwa w wojnie z Żydami.

Amfiteatr (Pula, I wiek)

Ta rzymska budowla, znajdująca się na terenie dzisiejszej Chorwacji, była jednym z największych amfiteatrów rzymskich w czasach starożytnych.

Chiński dom

Siheyuan to tradycyjna jednostka zabudowy w Chinach. Jest to zespół budynków, otaczających prostokątny dziedziniec.

Circus Maximus (Rzym)

Ogromna arena starożytnego Rzymu zasłynęła przede wszystkim z organizowanych na niej wyścigów rydwanów.

Dom mieszkalny w starożytnej Grecji

Przeciętne starożytne domy greckie to rozmieszczone na planie prostokąta dwupiętrowe budynki, o układzie geometrycznym.

Dom mieszkalny w starożytnym Egipcie

Przeciętny budynek mieszkalny w starożytnym Egipcie to zespół regularnie rozmieszczonych, typowych pomieszczeń.

Koloseum (Rzym, I wiek n.e.)

Najsłynniejszy amfiteatr starożytnego Rzymu, którego ruiny do dziś zachwycają, został wybudowany w I wieku naszej ery.

Panteon (Rzym, II wiek n.e.)

˝Świątynia wszystkich bogów˝ w całej okazałości została wybudowana za czasów cesarza Hadriana.

Starożytny rzymski obóz wojskowy

Stale rozrastające się imperium rzymskie wznosiło forty wojskowe na podbitych terenach.

Starożytny senator rzymski z żoną

Członkowie senatu, znajdujący się na szczycie hierarchii społecznej w starożytnym Rzymie, nosili togę ozdobioną purpurowym szlakiem.

Starożytne rzymskie maszyny oblężnicze

Podczas oblężeń fortyfikacji, rzymscy najeźdźcy skutecznie wykorzystywali skonstruowane do tego celu machiny oblężnicze.

Teatr Pompejusza (Rzym, I wiek p.n.e.)

Ufundowany przez rzymskiego polityka Gnejusza Pompejusza, był jednym z pierwszych stałych teatrów w "Wiecznym mieście", wzniesionych z kamienia.

Termy Karakalli (Rzym, III wiek)

Wspaniały kompleks łaźni cesarza rzymskiego, zbudowany w III wieku.

Charakterystyczne budynki mieszkalne

Każda epoka i każda kultura posiada charakterystyczne dla niej budynki mieszkalne.

Tradycyjny dom japoński

Animacja prezentuje konstrukcję drewnianą tradycyjnego miejskiego domu japońskiego

Tureckie łaźnie (XVI wiek)

Jedną z pozytywnych konsekwencji okresu panowania tureckiego było budowanie łaźni i rozwój kultury kąpieli.

Added to your cart.