Starożytne greckie kolumny

Starożytne greckie kolumny

Kolumny porządku doryckiego, jońskiego i korynckiego różnią się rozmiarami i zdobnictwem głowic (kapiteli).

Nauka o sztukach wizualnych

Etykiety

Dorycki, Jonowy, Koryncka, typy kolumn, kolumna, kolumnada, wał, Stolica, architektura, podstawa, tympanon, starożytność, Grecki, Ancient Greek, ulga, fryz, kamień

Powiązane treści

Sceny

Starożytne greckie kolumny

  • koryncka - Najbardziej ozdobny typ kolumn.Głowica (kapitel) przypomina kielich ozdobiony liśćmi. Trzon jest żłobkowany i rozszerza się ku dołowi. Baza jest również zdobiona.
  • jońska - Głowica tej kolumny ma przypominające baranie rogi, woluty. Trzon jest żłobkowany i rozszerza się ku dołowi. Baza jest również zdobiona.
  • dorycka - Najmniej ozdobny typ kolumny, z prostą głowicą. Trzon jest żłobkowany i rozszerza się ku dołowi. Nie ma podstawy (bazy).

Dorycka

  • kolumnada
  • belka
  • dach dwuspadowy
  • tympanon - Trójkątne pole frontonu budowli o dwuspadowym dachu.
  • płaskorzeźba
  • kilkustopniowa podbudowa (krepidoma)

Jońska

  • kolumnada
  • fryz - Długi, szeroki pas pod tympanonem. Może być ozdobiony napisami lub płaskorzeźbami.
  • tympanon - Trójkątne pole frontonu budowli o dwuspadowym dachu.
  • dach dwuspadowy
  • belka
  • kilkustopniowa podbudowa (krepidoma)

Koryncka

  • kolumnada
  • dach dwuspadowy
  • tympanon - Trójkątne pole frontonu budowli o dwuspadowym dachu.
  • belka
  • kilkustopniowa podbudowa (krepidoma)

Porównanie

  • dorycka
  • jońska
  • koryncka

Części kolumny

  • głowica (kapitel)
  • trzon
  • baza

Budowa kolumny

  • wcześniej wyrzeźbiony bęben kolumny
  • czop

Starożytne greckie kolumny zostały wykonane z bardzo twardego kamienia. Zostały one wykute z jednego monolitycznego bloku lub zmontowane z kilku elementów - elementy te nazywamy "bębnami".

Wcześniej wyrzeźbione bębny były następnie mocowane ze sobą za pomocą czopów, w ten sposób, że nawiercano otwory i zagłębienia wzdłuż osi obrotowej bębnów. Następnie w otworach umieszczano kamienne lub metalowe pręty, a do zagłębień wprowadzano idealnie dopasowane metalowe czopy.
Dzięki temu rozwiązaniu, starożytni Grecy mogli niemal dowolnie zmieniać szerokość i wysokość kolumn, biorąc oczywiście pod uwagę rozmiar budynku i wytrzymałość kolumn.

Na najwyższym bębnie umieszczano głowicę. Kolumny wolnostojące łączono ze sobą belkami krzyżowymi, wyrzeźbionymi z kamienia. Rozkładały one ciężar konstrukcji dachu równomiernie na poszczególne elementy kolumnady. Charakterystycznym rozwiązaniem architektonicznym w przypadku budynków z dwuspadowym dachem był fronton z wewnętrznym trójkątnym polem, zwanym tympanonem, oraz znajdujący się pod nim poziomy człon belkowania, ozdobiony płaskorzeźbami, tak zwany fryz.

Animacja

Wysoko rozwinięta cywilizacja i bogata kultura starożytnej Hellady jest również widoczna w dziełach architektury. Grecka architektura udoskonaliła kolumnę, zarówno pod względem konstrukcyjnym, jak i estetycznym, tworząc wzór dla wszystkich późniejszych stylów architektonicznych, które przejęły rozwiązania starożytnych Hellenów.

Grecka kolumna składa się z trzech zasadniczych części. Dolna część to baza kolumny, która przekazuje obciążenie kolumny na większą powierzchnię podstawy. Środkowa część, zazwyczaj pionowo lub spiralnie żłobkowana, zwężająca się ku górze, jest nazywana trzonem. Najwyższa, wieńcząca część kolumny, będąca pośrednim członem konstrukcyjnym między podporą a elementami dźwiganymi, jest nazywana kapitelem lub głowicą. Głowica (kapitel) składa się z poduszki (echinus) przykrytej kwadratową płytą - abakusem.

W starożytności najczęściej stosowane były trzy typy kolumn: dorycka, jońska, i koryncka.

Kolumna dorycka charakteryzowała się największą surowością i ascetycznością formy. Nie posiadała bazy. Jej wybrzuszony, głęboko żłobkowany trzon wieńczyła głowica, przykryta prostym, czworobocznym abakusem.

Kolumna jońska charakteryzowała się największą lekkością i wieloczłonową bazą. Najbardziej charakterystycznym elementem jest głowica (kapitel) przypominająca baranie rogi, lub ślimacznicę.

Kolumna koryncka rozwinęła się jako odmiana porządku jońskiego. Jej najbardziej charakterystycznym elementem była wyjątkowo ozdobna głowica z wyrzeźbionym na niej wieńcem z liści akantu.

Powiązane treści

Akropol (Ateny, V wiek p.n.e.)

Akropol ateński jest najsłynniejszą na świecie twierdzą, zbudowaną w 5 wieku p.n.e, w okresie zwanym złotym wiekiem peryklejskim.

Olimpia (V wiek p.n.e.)

Począwszy od 776 roku p.n.e., organizowane co cztery lata wydarzenia religijne i sportowe uczyniły to miasto jednym z ośrodków starożytnej Hellady.

Bogowie greccy

Bogowie Olimpu starożytnej mitologii greckiej podobnie do ludzi różnili się od siebie.

Cuda świata starożytnego

Z cudów świata starożytnego obecnie można oglądać jedynie Piramidy w Gizie.

Diera (starożytna galera)

Diera to rodzaj żaglowego okrętu wojennego z dwoma rzędami wioseł, który na dziobie posiadał charakterystyczny taran i używany był przez wiele narodów...

Dom mieszkalny w starożytnej Grecji

Przeciętne starożytne domy greckie to rozmieszczone na planie prostokąta dwupiętrowe budynki, o układzie geometrycznym.

Koń trojański

Według eposu Homera miasto Troja zostało zdobyte przez Odyseusza podstępem.

Mykeny (2 tysiąclecie p.n.e.)

Miasto, od którego nazwano całą rozwiniętą kulturę, było pierwszą miejscowością w historii, która posiadała cytadelę.

Pałac Reök (Szeged/Segedyn)

Jedną z najpiękniejszych secesyjnych budowli w Szegedzie zaprojektował Ede Magyar.

Pałac w Knossos (2 tysiąclecie p.n.e.)

Znajdujący się na wyspie Krecie największy zespół budynków z epoki brązu, stanowił prawdopodobnie centrum kultury minojskiej.

Skarbiec Atreusza (Mykeny, XIV w. p.n.e.)

Grobowiec kopułowy w starożytnych Mykenach tradycja łączy z imieniem mitologicznego króla Myken.

Starożytny teatr grecki (teatr Dionizosa)

Teatr o charakterystycznym kształcie i znakomitej akustyce znajduje się na stoku ateńskiego Akropolu.

Starożytny ateński obywatel i jego żona

Ateńskie polis to demokratyczna wspólnota pełnoprawnych obywateli, którzy rządzą się sami, nie tworząc oderwanych od społeczeństwa struktur państwowych.

Kamienie milowe historii rzeźbiarstwa

Animacja pozwoli nam poznać pięć wyjątkowych dzieł sztuki w historii rzeźbiarstwa.

Posąg Apoksymenosa

Charakterystyczne dzieło sztuki starożytnej Hellady zostało znalezione na dnie morza przy chorwackim wybrzeżu Adriatyku.

Starożytne wazy greckie

Wazy starożytnych helleńskich mistrzów także dzisiaj stanowią ważne źródło do badań historycznych.

Added to your cart.