Prehistoryczna jaskinia z okresu paleolitu

Prehistoryczna jaskinia z okresu paleolitu

Pierwsze domostwa w historii ludzkości dostarczają wielu informacji na temat sposobu życia naszych przodków.

Historia

Etykiety

epoka prehistoryczna, prehistorycznych ludzi, jaskinia, Malowidła jaskiniowe, Altamira, Lascaux, człowiek, archeologia, horda, społeczność, miejsce zamieszkania, naturalne szczelinowa, mieszkanie, chata, antropologia, Odżywianie, ogień, podejmowania ognia, Zastosowanie narzędzi, Kontrola ognia, wytwarzania narzędzi, historia, Tryb życia, krewny, Narzędzie

Powiązane treści

Pytania

  • Który okres archeologiczny był najwcześniejszym?
  • Który okres był pierwszym okresem epoki kamienia?
  • Co NIE było typowym miejscem schronienia dla prehistorycznego człowieka?
  • Co NIE było typowym surowcem do wykonania narzędzi w okresie paleolitu?
  • Co NIE było typową bronią prehistorycznego łowcy?
  • Która z nauk zajmuje się badaniem człowieka jako jednostki w społeczeństwie?
  • Który z poniższych sposobów zdobywania pożywienia nie był typowym dla prehistorycznego człowieka?
  • Który gatunek człowieka był pierwszym, który włączył do swojego jadłospisu mięso upolowanego zwierzęcia?
  • Co było formą organizacji społecznej u prehistorycznycznych ludzi?
  • Czego NIE przedstawiają malowidła jaskiniowe?
  • Bliskość czego NIE grała roli dla prehistorycznego człowieka podczas wyboru miejsca osiedlenia się?
  • Który z kolorów NIE jest typowy dla malowideł jaskoniowych?
  • Prawda czy fałsz? Prehistoryczny człowiek prowadził zbieracko-łowiecki tryb życia.
  • Prawda czy fałsz? Prehistoryczni artyści malowali swoje dzieła głównie na ścianie przy wejściu do jaskini.
  • Które określenie NIE jest prawdą w stosunku do hordy?
  • Co było najważniejszym zajęciem prehistorycznego człowieka?
  • Którego zwierzęcia NIE mógł spotkać prehistoryczny człowiek?
  • Które z narzędzi opisuje ta definicja: Kamień łupany, za pomocą którego wyprawiano skóry zwierząt?
  • Które z narzędzi opisuje ta definicja: Wykonany techniką łupania kamień lub skała w kształcie kropli? Było to wszechstronnie stosowane narzędzie.
  • Jaką techniką wykonywane były prehistoryczne narzędzia?
  • Której cechy ognia NIE można zaliczyć do zalet?
  • Która cecha prehistorycznego człowieka okazuje się najbardziej pomocna w pracy współczesnego archeologa?

Sceny

Narzędzia

Dzieje ludzkości można również podzielić na epoki archeologiczne, badając typowe materiały i techniki wykonania narzędzi, używanych przez ludzi danego okresu.

W przeciwieństwie do okresów historycznych, okresy archeologiczne nie mają wyraźnych ram czasowych i mogą się różnić w zależności od regionu. Przegląd rozwoju niektórych narzędzi może nam przedstawić prawdziwy obraz etapów rozwoju ludzkości.

Najstarszy okres archeologiczny to epoka kamienia. Narzędzia z tego okresu wykonane były zazwyczaj z kamienia. Poza kamieniem, surowiec do wyrabiania narzędzi stanowiły też kości i drewno. Pierwszym okresem epoki kamienia był paleolit, kiedy najpowszechniejszą metodą wyrabiania narzędzi była technika łupania.

Prehistoryczna jaskinia z okresu paleolitu

Miejsce zamieszkania człowieka pierwotnego

Ponieważ archeolodzy początkowo odnajdywali ślady życia człowieka pierwotnego przede wszystkim w jaskiniach, przez długi czas sądzili, że w okresie prehistorycznym była to jedyna forma domostwa. Nowoczesne metody naukowe i urządzenia techniczne pozwoliły obalić ten błędny pogląd.
Miejsca zamieszkania człowieka pierwotnego możemy zasadniczo podzielić na trzy grupy. Oprócz jaskiń, powstałych w naturalnych przestrzeniach skalnych, chętnie zamieszkiwał on również bezpieczne miejsca pod okapami skalnymi. Tam, gdzie nie było odpowiednich skał, z gałęzi i ogromnych kości budował szałasy, pokrywane skórami zwierzęcymi. Swoje domostwa zakładał przeważnie w pobliżu lasów (drewno) i rzek (źródło, potok).

Widok z zewnątrz

Ponieważ archeolodzy początkowo odnajdywali ślady życia człowieka pierwotnego przede wszystkim w jaskiniach, przez długi czas sądzili, że w okresie prehistorycznym była to jedyna forma domostwa. Nowoczesne metody naukowe i urządzenia techniczne pozwoliły obalić ten błędny pogląd.
Miejsca zamieszkania człowieka pierwotnego możemy zasadniczo podzielić na trzy grupy. Oprócz jaskiń, powstałych w naturalnych przestrzeniach skalnych, chętnie zamieszkiwał on również bezpieczne miejsca pod okapami skalnymi. Tam, gdzie nie było odpowiednich skał, z gałęzi i ogromnych kości budował szałasy, pokrywane skórami zwierzęcymi. Swoje domostwa zakładał przeważnie w pobliżu lasów (drewno) i rzek (źródło, potok).

Wnętrze

W miejscach zamieszkania człowieka pierwotnego archeolodzy i antropolodzy (antropologia to nauka o człowieku) znaleźli stosunkowo liczne źródła archeologiczne. Składowiska odpadów (nieprzydatna broń i inne narzędzia, kości zwierzęce) oraz często grube warstwy i sterty szczątków ludzkich gromadziły się w prehistorycznych jaskiniach i w ich pobliżu.

Najważniejszym zajęciem człowieka pierwotnego było zdobywanie pożywienia. Nasi praprzodkowie prowadzili zbieracko-łowiecki tryb życia.

Początkowo człowiek pierwotny zdobywał pożywienie zbierając rośliny i owoce. Człowiek wyprostowany (Homo erectus) również polował, dzięki czemu jako jeden z podstawowych elementów jego diety pojawiło się także mięso. Oprócz tego nadal jadał rośliny, ryby, ślimaki i małże.
Początkowo ludzie pierwotni korzystali z ognia występującego się w naturze, później sami rozwinęli różne techniki rozpalania ognia.
Ogień dawał im ciepło i światło, sprawiał, że mięso było smaczniejsze i trwalsze, utrzymywał w bezpiecznej odległości dzikie zwierzęta.
Ludzie pierwotni żyli w mniejszych społecznościach (hordach). Pojedyncze jednostki praktycznie nie miały szans na przeżycie. Członków hord łączyły więzy krwi, jak również opiekowali się sobą nawzajem.

Malowidła jaskiniowe

Szczególną grupę zabytków archeologicznych stanowią pełne ruchu rysunki i malowidła jaskiniowe, przedstawiające przeważnie zwierzęta i postaci myśliwych, które do dnia dzisiejszego są zagadką dla archeologów. Artefakty te wykonywano na wewnętrznych ścianach jaskiń. Obecnie na świecie znane jest około 200 jaskiń kryjących prehistoryczne malowidła (najsłynniejsze to Altamira w Hiszpanii i Lascaux we Francji).
Na Węgrzech prehistoryczne obiekty archeologiczne znajdują się w jaskiniach Vértesszőlős, Istállós, Szeleta i Subalyuk.

Spacer

Narracja

Ponieważ archeolodzy początkowo odnajdywali ślady życia człowieka pierwotnego przede wszystkim w jaskiniach, przez długi czas sądzili, że w okresie prehistorycznym była to jedyna forma domostwa. Nowoczesne metody naukowe i urządzenia techniczne pozwoliły obalić ten błędny pogląd.
Miejsca zamieszkania człowieka pierwotnego możemy zasadniczo podzielić na trzy grupy. Oprócz jaskiń, powstałych w naturalnych przestrzeniach skalnych, chętnie zamieszkiwał on również bezpieczne miejsca pod okapami skalnymi. Tam, gdzie nie było odpowiednich skał, z gałęzi i ogromnych kości budował szałasy, pokrywane skórami zwierzęcymi. Swoje domostwa zakładał przeważnie w pobliżu lasów (drewno) i rzek (źródło, potok).
W miejscach zamieszkania człowieka pierwotnego archeolodzy i antropolodzy (antropologia to nauka o człowieku) znaleźli stosunkowo liczne źródła archeologiczne. Składowiska odpadów (nieprzydatna broń i inne narzędzia, kości zwierzęce) oraz często grube warstwy i sterty szczątków ludzkich gromadziły się w prehistorycznych jaskiniach i w ich pobliżu.

Szczególną grupę zabytków archeologicznych stanowią pełne ruchu rysunki i malowidła jaskiniowe, przedstawiające przeważnie zwierzęta i postaci myśliwych, które do dnia dzisiejszego są zagadką dla archeologów. Artefakty te wykonywano na wewnętrznych ścianach jaskiń.

Początkowo ludzie pierwotni korzystali z ognia występującego się w naturze, później sami rozwinęli różne techniki rozpalania ognia.
Ogień dawał im ciepło i światło, sprawiał, że mięso było smaczniejsze i trwalsze, utrzymywał w bezpiecznej odległości dzikie zwierzęta.

Ludzie pierwotni żyli w mniejszych społecznościach (hordach). Pojedyncze jednostki praktycznie nie miały szans na przeżycie. Członków hord łączyły więzy krwi, jak również opiekowali się sobą nawzajem.

Powiązane treści

Od epoki kamienia do epoki żelaza

Scena ta pokazuje nam, jak zmieniała się siekiera, starożytne narzędzie użytkowe, w...

Megalityczne kultury w Europie

Liczące wiele tysięcy lat budowle, wykonane z ogromnych kamiennych bloków, są...

Osada neolityczna

Pierwsze stałe osady zostały założone przez osiedlające się wspólnoty ludzkie, w wyniku...

Ewolucja człowieka - część II - W drodze ku nowemu światu

W kolejnym etapie ewolucji Homo erectus zaczął dostosowywać się do swojego środowiska.

Ötzi, „człowiek lodu”

Mumię "człowieka lodu", pochodzącą najprawdopodobniej z epoki chalkolitu, znaleziono w...

Stonehenge (Wielka Brytania, epoka brązu)

Znajdująca się w Anglii, najsłynniejsza megalityczna budowla z epoki brązu do dzisiaj...

Ewolucja człowieka - część III - ostatni akt

Czy Neandertalczycy wymarli, czy może to Człowiek rozumny ich wyparł? A może połączyli się z...

Ewolucja człowieka - część I - Zejście z drzew

Ludzkość od dawna interesuje, skąd pochodzi, kim byli jej przodkowie żyjący tysiące lat temu.

Added to your cart.