Księżyc

Księżyc

Księżyc jest jedynym satelitą Ziemi.

Geografia

Etykiety

Księżyc, Narodziny Księżyca, satelita, Ziemia, Układ Słoneczny, orbita Księżyca, płaszczyzna orbity Uranu, astronomia, Czas krążenia, Fizyka, Powierzchnia Księżyca, fazy księżyca, geografia, fizyka

Powiązane treści

Sceny

Orbita Ziemi

Ziemia jest trzecią planetą Układu Słonecznego licząc od Słońca. Pod względem wielkości jest piątą. Jest planetą skalistą o największym przekroju, gęstości i o największej masie. Ziemia jest jedyną planetą we wszechświecie, o której wiadomo, że jest na niej życie. Według obecnej wiedzy powstała 4,57 miliardów lat temu i zaledwie miliard lat temu pojawiło się na niej życie.

Zanim Ziemia okrąży Słońce obraca się wokół własnej osi 365,25 razy. Ten okres czasu to dokładnie jeden rok. Prędkość z jaką krąży planeta po orbicie wynosi 30 km/s.

Kąt nachylenia osi Ziemi do płaszczyzny orbity, po której się porusza wynosi 23,5°. W konsekwencji tego podczas jednego roku zmienia się kąt padania promieni słonecznych na to samo miejsce, dzięki czemu mamy pory roku. Planeta w stosunku do Słońca dokonuje pełnego obrotu wokół własnej osi w ciągu 24 godzin. Na skutek siły odśrodkowej, powstającej w wyniku ruchu wirowego, ciało niebieskie jest spłaszczone na biegunach.

Jedynym satelitą Ziemi jest Księżyc, powstały ok. 4,53 miliardów lat temu. Jego przyciąganie wywołuje pływy morskie i stabilizuje kąt nachylenia osi obrotu, oraz trochę zwalnia prędkość wirowania planety (na przestrzeni 100 lat długość dnia wzrasta o 0,002 sekundy).

Orbita Księżyca

Księżyc powstał niedługo po powstaniu planet w konsekwencji zderzenia wczesnej Ziemi z inną praplanetą wielkości Marsa. W wyniku zderzenia z płaszcza Ziemi została wyrzucona ogromna ilość materii, która weszła na orbitę nowej planety Ziemi w formie dysku. Materia dysku zderzając się ze sobą, wkrótce uformowała się w ciało niebieskie i powstał Księżyc. Znajdował się on wówczas 20 razy bliżej Ziemi niż dzisiaj. Jego średnica wynosi 1/4 średnicy Ziemi i w Układzie Słonecznym jest wyjątkowo dużym księżycem. Jest on największym ciałem niebieskim towarzyszącym matczynej planecie.

Poruszając się wokół Słońca, Ziemia i Księżyc krążą również wokół wspólnego środka ciężkości (punkt ten znajduje się pod powierzchnią Ziemi). Księżyc krąży w tzw. sposób wiązany, czas obrotu wokół własnej osi i czas krążenia wokół Ziemi wynoszą tyle samo, dlatego Księżyc ukazuje Ziemi zawsze tę samą stronę. Czas jednego okrążenia Ziemi wynosi 27,32 dni, zmiana fazy Księżyca (od pełni do pełni) wynosi 29,53 dni.

Oddziaływanie Księżyca na Ziemię jest ogromnie istotne. Gdybyśmy nie mieli księżyca inaczej potoczyłyby się losy Ziemi. Księżyc miał duży wpływ również na ewolucję: przypływy i odpływy odgrywały ważną rolę w rozprzestrzenieniu się życia z wód na lądy. Księżyc ustabilizował również nachylenia osi Ziemi, dzięki czemu nasz klimat pozostał w miarę stały. Ważne jest, że zjawisko przypływów i odpływów spowalnia prędkość wirowania Ziemi wokół własnej osi, a więc stopniowo wydłuża długości dnia. 400 milionów lat temu rok trwał prawdopodobnie 400 dni, gdyż długość dnia wynosiła przypuszczalnie tylko 21,8 godzin. Powstające dzięki Księżycowi spiętrzenia przypływowe wywołują u niego reakcję zwrotną, powodując, że Księżyc oddala się powoli od Ziemi. Jego orbita rośnie w skali rocznej o 4 centymetry.

Księżyc

Powierzchnia Księżyca

Księżyc jest piątym co do wielkości satelitą w Układzie Słonecznym.

Krąży na orbicie okołoziemskiej w odległości 348 tys. km od Ziemi. Jego średnica ma długość 1/4 średnicy ziemskiej, zaś jego masa jest równa zaledwie 81. części masy Ziemi, dlatego ma słabszą grawitację.
W ciągu dnia powierzchnia Księżyca ogrzewa się do 130°C, natomiast nocą, ze względu na silną emisję ciepła, temperatura spada nawet do -160oC.

Powierzchnia Księżyca składa się głównie ze skał wulkanicznych, pokrytych warstwą luźnego, silnie rozdrobnionego materiału skalnego i kurzu. Na Księżycu można rozróżnić ciemniejsze obszary, zwane morzami i jaśniejsze wyżyny.
Morza, obrzeżone pierścieniami i kraterami, powstały na skutek uderzeń meteorytów. Znajdująca się na powierzchni tego ciała niebieskiego zastygła lawa i prawdziwe kratery świadczą jednak o niegdysiejszej obecności czynnych wulkanów.

Do dziś Księżyc jest jedynym pozaziemskim ciałem kosmicznym, na którym stanęła stopa człowieka.
Prezydent Stanów Zjednoczonych John F. Kennedy 25 maja 1961 roku oświadczył, że jeszcze w tej dekadzie wyślą na Księżyc ekspedycję kosmonautów, którzy bezpiecznie powrócą na Ziemię.

Jako pierwszy, 21 lipca 1969 roku, wylądował na Księżycu Apolló 11, z austronautami Neilem Armstrongiem i Buzzem Aldrinem na pokładzie. "Dla człowieka to jeden mały krok, dla ludzkości skok ogromny" - tak brzmiały pierwsze słowa Armstronga po opuszczeniu lądownika na Księżycu.

Przekrój Księżyca

Animacja

Fazy Księżyca

Zaćmienie Księżyca

Narracja

Ziemia jest trzecią planetą Układu Słonecznego licząc od Słońca. Pod względem wielkości jest piątą. Zanim Ziemia okrąży Słońce obraca się wokół własnej osi 365,25 razy. Ten okres czasu to dokładnie jeden rok. Planeta w stosunku do Słońca dokonuje pełnego obrotu wokół własnej osi w ciągu 24 godzin.

Jedynym satelitą Ziemi jest Księżyc, powstały ok. 4,53 miliardów lat temu. Księżyc powstał niedługo po powstaniu planet w konsekwencji zderzenia wczesnej Ziemi z inną praplanetą wielkości Marsa. W wyniku zderzenia z płaszcza Ziemi została wyrzucona ogromna ilość materii, która weszła na orbitę nowej planety Ziemi w formie dysku. Materia dysku zderzając się ze sobą, wkrótce uformowała się w ciało niebieskie i powstał Księżyc. Znajdował się on wówczas 20 razy bliżej Ziemi niż dzisiaj.

Poruszając się wokół Słońca, Ziemia i Księżyc krążą również wokół wspólnego środka ciężkości (punkt ten znajduje się pod powierzchnią Ziemi). Księżyc krąży w tzw. sposób wiązany, czas obrotu wokół własnej osi i czas krążenia wokół Ziemi wynoszą tyle samo, dlatego Księżyc ukazuje Ziemi zawsze tę samą stronę. Czas jednego okrążenia Ziemi wynosi 27,32 dni, zmiana fazy Księżyca (od pełni do pełni) wynosi 29,53 dni.

Oddziaływanie Księżyca na Ziemię jest ogromnie istotne. Na skutek przyciągania satelity powstało zjawisko przypływów i odpływów, które minimalnie spowalnia prędkość wirowania Ziemi wokół własnej osi. Księżyc miał duży wpływ również na ewolucję: przypływy i odpływy odgrywały ważną rolę w rozprzestrzenieniu się życia z wód na lądy. Księżyc ustabilizował również nachylenia osi Ziemi, dzięki czemu nasz klimat pozostał w miarę stały. Ważne jest, że zjawisko przypływów i odpływów spowalnia prędkość wirowania Ziemi wokół własnej osi, a więc stopniowo wydłuża długości dnia. 400 milionów lat temu rok trwał prawdopodobnie 400 dni, gdyż długość dnia wynosiła przypuszczalnie tylko 21,8 godzin. Powstające dzięki Księżycowi spiętrzenia przypływowe wywołują u niego reakcję zwrotną, powodując, że Księżyc oddala się powoli od Ziemi. Jego orbita rośnie w skali rocznej o 4 centymetry.

Księżyc jest piątym co do wielkości satelitą w Układzie Słonecznym.

Krąży na orbicie okołoziemskiej w odległości 348 tys. km od Ziemi. Jego średnica ma długość 1/4 średnicy ziemskiej, zaś jego masa jest równa zaledwie 81. części masy Ziemi, dlatego ma słabszą grawitację.
W ciągu dnia powierzchnia Księżyca ogrzewa się do 130°C, natomiast nocą, ze względu na silną emisję ciepła, temperatura spada nawet do -160oC.

Powierzchnia Księżyca składa się głównie ze skał wulkanicznych, pokrytych warstwą luźnego, silnie rozdrobnionego materiału skalnego i kurzu. Na Księżycu można rozróżnić ciemniejsze obszary, zwane morzami i jaśniejsze wyżyny.
Morza, obrzeżone pierścieniami i kraterami, powstały na skutek uderzeń meteorytów. Znajdująca się na powierzchni tego ciała niebieskiego zastygła lawa i prawdziwe kratery świadczą jednak o niegdysiejszej obecności czynnych wulkanów.

Do dziś Księżyc jest jedynym pozaziemskim ciałem kosmicznym, na którym stanęła stopa człowieka.

Wewnętrzna budowa Księżyca jest podobna do ziemskiej: dzieli się na skorupę, płaszcz i jądro. Skorupa o grubości 20-60 km zbudowana jest ze skał wulkanicznych. Górna warstwa płaszcza jest twarda, pod nią zaś znajduje się warstwa częściowo płynna. Płaszcz ma grubość 1200 km. Zewnętrzna część jądra ma grubość 300-350 km i składa się z substancji płynnych, a wewnętrzne jądro ma konsystencję stałą i średnicę ok. 150 km.

Powiązane treści

Fazy Księżyca

Podczas obiegu Księżyca wokół Ziemi widoczna z jednego punktu na Ziemi część oświetlonej półkuli Księżyca zmienia się.

Pływy morskie

Zjawisko pływów morskich powstało na skutek oddziaływania grawitacyjnego Księżyca.

Powstanie Ziemi i Księżyca

Animacja prezentuje powstanie Ziemi i Księżyca.

Zaćmienie Księżyca

Podczas zaćmienia Księżyca Księżyc znajduje się w stożku cienia Ziemi.

Lądownie na Księżycu, 20 lipca 1969 roku

Jednym z członków załogi statku Apollo-11 był Neil Armstron, który jako pierwszy człowiek stanął na powierzchni Księżyca.

Misja Apollo 15 (Łazik księżycowy)

Animacja prezentuje dwuosobowy łazik, wykorzystany podczas misji Apollo 15.

Ziemia

Nasza Ziemia jest planetą skalistą posiadającą atmosferę o zawartości tlenu oraz litą skorupę.

Życie Układu Słonecznego

Słońce i planety powstały ok. 4,5 miliarda lat temu z zagęszczenia obłoku pyłu molekularnego.

Jowisz

Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego, jego masa jest dwa i pół raza większa niż masa innch planet razem wziętych.

Pomiar czasu

Pierwsze kalendarze i przyrządy do pomiaru czasu pojawiły się już w starożytnych cywilizacjach wschodnich.

Rodzaje sztucznych satelit

Krążące wokół Ziemi sztuczne ciała niebieskie służą zarówno celom cywilnym jak i celom wojskowym.

Sputnik-1 (1957)

Pierwszym statkiem kosmicznym, który wystrzelono z Ziemi w przestrzeń kosmiczną, był satelita konstrukcji radzieckiej (październik, 1957 r.).

Zaćmienie Słońca

Jeżeli Słońce, Księżyc i Ziemia znajdują się w jednej linii wówczas Księżyc może częściowo lub całkowicie zasłonić Słońce.

Ciekawostki geograficzne - Astronomia

Ta animacja przedstawia kilka ciekawych faktów dotyczących naszego Układu Słonecznego.

Radar (Zoltan Bay)

W 1946 roku przy pomocy tego urządzenia udało się odebrać echo radarowe księżyca.

Słońce

Średnica Słońca jest 109 razy większa od średnicy Ziemi. Wodór stanowi większą część jego materii.

Układ Słoneczny, orbity planet

Wokół Słońca, po eliptycznych orbitach, krąży osiem planet.

Added to your cart.