Kosmiczny Teleskop Keplera

Kosmiczny Teleskop Keplera

Za pomocą Teleskopu kosmicznego Keplera NASA poszukuje nadających się do zamieszkania, ziemiopodobnych planet, poza naszym Układem Słonecznym.

Geografia

Etykiety

Teleskop kosmiczny Kepler, teleskop kosmiczny, teleskop, Kepler, NASA, polowanie na planety, planeta, Gwiazda, badania kosmosu, astronomia, geografia

Powiązane treści

Sceny

Kosmiczny Teleskop Keplera

Początek misji: 7 marca 2009 r. 03:49

Miejsce startu: Cape Canaveral, Florida, USA

Koszty misji: ~ 600 milionów USD

Orbita: wokół Słońca

Okres obiegu: 372,5 dni

Średnica zwierciadła głównego: 1,4 m

Przy pomocy kosmicznego teleskopu Keplera, NASA szuka przede wszystkim planet typu ziemskiego, nadających się do zamieszkania. Teleskop bada jednocześnie ponad 100 tysięcy gwiazd w kierunku gwiazdozbiorów Łabędzia i Lutni.

Jeśli planeta krąży wokół gwiazdy i płaszczyzna orbity planety jest odpowiednia, to teleskop jest w stanie zaobserwować moment tranzytu planety przed tarczą gwiazdy. W wyniku tranzytu planety, widzialna jasność gwiazdy nieznacznie spada, co jest w stanie wykryć czuły detektor. Na podstawie analizy danych można określić między innymi wielkość planety, jej odległości od gwiazdy macierzystej i jej okres orbitalny. Dzięki teleskopowi Keplera co roku odkrywane są setki nowych planet.

Orbita

  • Orbita wokół Słońca
  • Okres obiegu: 372,5 dni
  • Słońce
  • Ziemia
  • teleskop kosmiczny

Teleskop Keplera krąży wokół Słońca w tej samej odległości od Słońca, co Ziemia i jest skierowany w kierunku gwiazdozbiorów Łabędzia i Lutni. Okres jego obiegu wokół Słońca wynosi 372,5 dni, a wokół Ziemi 365,25 dni. Teleskop obraca się w taki sposób, że osłona przeciwsłoneczna nieustannie chroni jego układ optyczny przed Słońcem.

Budowa

  • osłona przeciwsłoneczna - Urządzenie osłaniające teleskop przed promieniami słonecznymi. Dłuższy bok powinien być zwrócony w kierunku Słońca. Zapewnia to specjalna konstrukcja sondy: ze względu na ciśnienie wiatru słonecznego, urządzenie będzie w równowadze wtedy, gdy osłona przeciwsłoneczna znajdzie się w prawidłowym położeniu.
  • czujnik elektroniczny
  • detektor - Światło poprzez sferyczne zwierciadło główne dociera bez zniekształceń na wypukłą powierzchnię detektora. Wykrywa on nawet niewielkie zmiany w jasności gwiazd, co może wskazywać na istnienie planet, krążących wokół nich.
  • bateria słoneczna
  • obudowa
  • soczewka korekcyjna
  • zwierciadło główne

Zasada poszukiwania planet

  • jasność widzialnego światła gwiazdy spada

Kiedy planeta przechodzi przed gwiazdą, to widzialna jasność gwiazdy nieznacznie spada, co jest w stanie wykryć czuły detektor. Ten spadek jasności jest bardzo niewielki.
Na przykład, jeżeli planeta wielkości Ziemi przechodzi przez tarczę gwiazdy o rozmiarze Słońca, to zmiany jasności jest taka, jak w przypadku, kiedy obserwowalibyśmy z odległości wielu kilometrów pchłę przemieszczającą się przed reflektorem samochodu.
Na podstawie analizy danych można określić między innymi wielkość planety, jej odległość od gwiazdy macierzystej, i jej okres orbitalny. Dzięki teleskopowi Keplera co roku odkrywane są setki nowych planet.

Działanie

  • zwierciadło główne - Zwierciadło sferyczne o średnicy 1,4 m. To ono odbija światło padające na detektor.
  • soczewka korekcyjna - Obiektyw Schmidta, którego specjalny kształt koryguje aberrację sferyczną w zwierciadle głównym.
  • detektor - Światło poprzez sferyczne zwierciadło główne dociera bez zniekształceń na wypukłą powierzchnię detektora. Wykrywa on nawet niewielkie zmiany w jasności gwiazd, co może wskazywać na istnienie planet, krążących wokół nich.

W teleskopie światło przechodzi przez soczewkę korekcyjną. Specjalny kształt soczewki koryguje aberrację sferyczną zwierciadła głównego. Zwierciadło główne to lustro sferyczne, które odbija przychodzące światło na detektor.
Światło pada na wypukłą powierzchnię detektora bez zniekształceń. Detektor wykrywa zmiany w natężeniu jasności gwiazd, co może wskazywać na istnienie planet krążących wokół nich.

Animacja

  • zwierciadło główne - Zwierciadło sferyczne o średnicy 1,4 m. To ono odbija światło padające na detektor.
  • soczewka korekcyjna - Obiektyw Schmidta, którego specjalny kształt koryguje aberrację sferyczną w zwierciadle głównym.
  • detektor - Światło poprzez sferyczne zwierciadło główne dociera bez zniekształceń na wypukłą powierzchnię detektora. Wykrywa on nawet niewielkie zmiany w jasności gwiazd, co może wskazywać na istnienie planet, krążących wokół nich.
  • jasność widzialnego światła gwiazdy spada

Narracja

Przy pomocy kosmicznego teleskopu Keplera, NASA szuka przede wszystkim planet typu ziemskiego, nadających się do zamieszkania. W dniu 7 marca 2009 roku teleskop rozpoczął swoją misję w kosmosie. Opuściwszy Ziemię, krąży wokół Słońca i systematycznie bada stosunkowo niewielki skrawek nieba.

Okres jego obiegu wokół Słońca wynosi 372,5 dni, a wokół Ziemi 365,25 dni. Teleskop obraca się w taki sposób, że osłona przeciwsłoneczna nieustannie chroni jego układ optyczny przed Słońcem.

Światło dociera do teleskopu przez soczewkę korekcyjną. Specjalny kształt tej soczewki koryguje aberrację sferyczną w zwierciadle głównym. Zwierciadło główne to lustro sferyczne, które odbija przychodzące światło z powrotem na detektor. Światło odbite z lustra dociera bez zniekształceń do wypukłej powierzchni detektora.

Teleskop bada jednocześnie ponad 100 tysięcy gwiazd w kierunku gwiazdozbioru Łabędzia i Lutni. Gdy planeta krąży wokół gwiazdy i płaszczyzna orbity planety jest odpowiednia, teleskop jest w stanie wykryć moment przechodzenia planety przed tarczą gwiazdy. W wyniku tranzytu planety, widzialna jasność gwiazdy nieznacznie spada, co jest w stanie wykryć czuły detektor.

Na podstawie analizy danych można określić między innymi wielkość planety, jej odległości od gwiazdy macierzystej i jej okres orbitalny. Dzięki teleskopowi Keplera co roku odkrywane są setki nowych planet.

Powiązane treści

Kosmiczny Teleskop Hubble’a

Warunki atmosferyczne nie mają wpływu na działanie kosmicznego teleskopu Hubble'a.

Obserwatorium

Obserwatoria astronomiczne często są budowane na wysokich wzniesieniach w celu wyeliminowania zakłóceń atmosferycznych.

Prawa Keplera

Johannes Kepler sformułował trzy ważne prawa dotyczące ruchu planet.

Teleskopy optyczne

Animacja prezentuje główne teleskopy soczewkowe i zwierciadlane, stosowane w astronomii.

Badania Marsa

Badania struktury Marsa i ewentualnych śladów życia dokonywane jest przy pomocy sond kosmicznych i łazików marsjańskich.

Rozwój mechaniki nieba

Animacja przedstawia prace badawcze astronomów i fizyków, które miały wpływ na nasze postrzeganie wszechświata.

Urządzenia optyczne

Urządzenia optyczne mają szerokie zastosowanie, od mikroskopu po teleskop.

Droga Mleczna

Nasza Galaktyka ma średnicę 100 000 lat świetlnych, znajduje się w niej ponad 100 miliardów gwiazd, a jedną z nich jest Słońce.

Fale grawitacyjne (LIGO)

Fale grawitacyjne to zmarszczki w czasoprzestrzeni, których źródłem jest ciało o ogromnej masie poruszające się z dużym przyspieszeniem.

Lądownie na Księżycu, 20 lipca 1969 roku

Jednym z członków załogi statku Apollo-11 był Neil Armstron, który jako pierwszy człowiek stanął na powierzchni Księżyca.

Lot w kosmos Jurija Gagarina (1961 r.)

Jurij Gagarin został pierwszym człowiekiem w przestrzeni kosmicznej, który 12 kwietnia 1961 roku z sowieckiego Bajkonuru wyruszył w lot po orbicie...

Misja Apollo 15 (Łazik księżycowy)

Animacja prezentuje dwuosobowy łazik, wykorzystany podczas misji Apollo 15.

Misja sondy kosmicznej New Horizons

Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną w 2006 roku, w celu zbadania Plutona i Pasa Kuipera.

Nasi astronomiczni sąsiedzi

Prezentacja pobliskich planet, gwiazd i galaktyk w naszym Układzie Słonecznym.

Nieważkość

Statek kosmiczny podczas orbitowania znajduje się w stanie nieważkości.

Planety, rozmiary

Wokół Słońca krążą wewnętrzne planety skaliste i zewnętrzne gazowe planety olbrzymy.

Rodzaje gwiazd

Proces ewolucji gwiazd na przykładzie gwiazd o średniej i dużej masie.

Sondy kosmiczne Voyager

Sondy kosmiczne Voyager opuściły Układ Słoneczny. Dokonują one badań i niosą ze sobą komunikat od ludzkości.

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna

Stacja kosmiczna, wybudowana przy współudziale 16 państw, zapewnia stałą obecność człowieka w kosmosie.

Rodzaje sztucznych satelit

Krążące wokół Ziemi sztuczne ciała niebieskie służą zarówno celom cywilnym jak i celom wojskowym.

Added to your cart.