Komórka nerwowa, tkanka nerwowa

Komórka nerwowa, tkanka nerwowa

Komórki nerwowe to komórki wyspecjalizowane w przekazywaniu bodźców elektrycznych.

Biologia

Etykiety

neuron, Tkanka nerwowa, włókien nerwowych, dendryt, akson, Synapsa, bodziec, impuls, potencjał czynnościowy, Potencjał spoczynkowy, przewodzenia impulsu, Podstawową funkcją układu nerwowego, granulki Nissl, komórka glejowa, zakończenie aksonu, Terminal bouton, człowiek, biologia

Powiązane treści

Sceny

Tkanka nerwowa

Komórka nerwowa

  • dendryt - Krótka, cylindryczna wypustka, która stanowi przedłużenie ciała komórki nerwowej. Odbiera bodźce i przesyła sygnały do ciała komórkowego. W początkowym odcinku dendrytów (i w ciałach komórek nerwowych) znajdują się tigroidy (ciałka Nissla), które są miejscem syntezy białek.
  • akson - Zwany jest również neurytem lub włóknem osiowym. Lokalne pobudzenie ponadprogowe aksonu prowadzi do powstania potencjału czynnościowego, który wędruje wzdłuż aksonu do jego zakończenia, gdzie synapsa wyzwala substancję o charakterze neuroprzekaźnika. Neuroprzekaźnik pobudza lub hamuje następną komórkę nerwową, w zależności od rodzaju danej komórki. Podczas procesu nauki następuje dynamiczne przegrupowanie aksonów, zmiana relacji pomiędzy komórkami.
  • błona komórkowa - W neurolemmie (jak bywa nazywana błona komórkowa komórek nerwowych) znajdują się specjalne kanały jonowe, odpowiedzialne za zjawiska elektryczne przebiegające w tych komórkach. Na skutek impulsów zmienia się lokalny potencjał elektryczny w membranach dendrytów i ciała komórki. Wielkość tych zmian zależy od siły bodźca. Wystarczająco duże lokalne zmiany potencjału elektrycznego skumulowane prowadzą do powstania w aksonie potencjału czynnościowego, którego wartość jest niezależna od impulsu.

Ciało komórki i dendryty

  • błona komórkowa - W neurolemmie (jak bywa nazywana błona komórkowa komórek nerwowych) znajdują się specjalne kanały jonowe, odpowiedzialne za zjawiska elektryczne przebiegające w tych komórkach. Na skutek impulsów zmienia się lokalny potencjał elektryczny w membranach dendrytów i ciała komórki. Wielkość tych zmian zależy od siły bodźca. Wystarczająco duże lokalne zmiany potencjału elektrycznego skumulowane prowadzą do powstania w aksonie potencjału czynnościowego, którego wartość jest niezależna od impulsu.
  • jądro komórkowe
  • Tigroid (ciałka Nissla) - Jest to specyficzna postać szorstkiej siateczki śródplazmatycznej (retikulum endoplazmatyczne granularne). Jej powierzchnia jest pokryta rybosomami, które służą do prdukcji białek. Tigroidy zlokalizowane są w ciałach komórek nerwowych i w początkowych odcinkach dendrytów. W aksonach, które nie są miejscem syntezy białka, nie występują.
  • dendryt - Krótka, cylindryczna wypustka, która stanowi przedłużenie ciała komórki nerwowej. Odbiera bodźce i przesyła sygnały do ciała komórkowego. W początkowym odcinku dendrytów (i w ciałach komórek nerwowych) znajdują się tigroidy (ciałka Nissla), które są miejscem syntezy białek.

Włókna nerwowe

  • akson - Zwany jest również neurytem lub włóknem osiowym. Lokalne pobudzenie ponadprogowe aksonu prowadzi do powstania potencjału czynnościowego, który wędruje wzdłuż aksonu do jego zakończenia, gdzie synapsa wyzwala substancję o charakterze neuroprzekaźnika. Neuroprzekaźnik pobudza lub hamuje następną komórkę nerwową, w zależności od rodzaju danej komórki. Podczas procesu nauki następuje dynamiczne przegrupowanie aksonów, zmiana relacji pomiędzy komórkami.
  • przewężenie Ranviera - Komórki glejowe oplatają akson. Ich całość stanowi osłonkę mielinową, która dba o izolację elektryczną aksonu. Przy przewężeniach pomiędzy komórkami glejowymi błona styka się z przestrzenią międzykomórkową, dlatego pobudzenie może nastąpić tylko tutaj. Potencjał czynnościowy ˝przeskakuje˝ z przewężenia na przewężenie. Ten sposób przekazywania impulsu jest o wiele szybszy niż przekazywanie go z punktu do punktu aksonu, jak dzieje się to w przypadku aksonów bez włókien mielinowych.
  • komórka glejowa - Masa komórek glejowych oplatających akson stanowi izolującą akson osłonkę mielinową. Pomiędzy komórkami glejowymi w przewężeniach Ranviera na skutek impulsu powstaje potencjał czynnościowy, który rozprzestrzenia się ˝skacząc˝ z przewężenia na przewężenie.
  • zakończenie aksonu
  • synapsa połączenie akso-somatyczne - Jest to rozszerzające się zakończenie aksonu. Zawiera substancję o charakterze neuroprzekaźnika, która pod wpływem potencjału czynnościowego wydzielana jest do szczeliny synaptycznej i pobudza lub hamuje postsynaptyczną komórkę nerwową.

Powiązane treści

Przekazywanie impulsów nerwowych

Impulsy nerwowe są przekazywane z jednej komórki na drugą za pośrednictwem chemicznych i elektrycznych synapsów.

Układ nerwowy

Ośrodkowy układ nerwowy składa się z mózgowia i rdzenia kręgowego. Obwodowy układ nerwowy to nerwy i zwoje nerwowe.

Części mózgowia człowieka

Główne części mózgowia to pień mózgu, móżdżek, międzymózgowie, podzielone na płaty kresomózgowie.

Mózg człowieka

Główne części mózgowia to pień mózgu, międzymózgowie, kresomózgowie i móżdżek.

Budowa rdzenia kręgowego

Rdzeń kręgowy jest biegnącą w kanale kręgowym kręgosłupa częścią ośrodkowego układu nerwowego, z którego odchodzą nerwy rdzeniowe.

Komory mózgowia i główne jądra substancji szarej

Animacja pozwala zajrzeć do wnętrza naszego mózgu.

Krew ludzka

Składa się ona z elementów morfotycznych (krwinki czerwone, krwinki białe, trombocyty) i z osocza.

Ośrodki mowy (mózgowa organizacja mowy)

Mowa wymaga zsynchornizowanej pracy ośrodków kory mózgowej.

Odruch kolanowy (rzepkowy)

Odruch kolanowy jest reakcją na pobudzenie ścięgna rzepki. Ośrodek tego odruchu znajduje się w rdzeniu kręgowym.

Odruchowa reakcja na ból

Odruchowa reakcja na ból jest refleksem rdzenia kręgowego, który służy ucieczce od szkodliwego bodźca.

Poziom organizacji żywej materii poniżej pojedynczego osobnika

Animacja prezentuje organizację żywej materii od poziomu pojedynczego osobnika przez organy, tkanki aż po poziom komórek.

Układ limbiczny

Układ limbiczny odgrywa ważną rolę w regulacji zachowań emocjonalnych i w procesach uczenia się.

Warstwy skóry

Zewnętrzną powłoką naszego ciała jest skóra, która składa się z trzech warstw: naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej.

Nabłonek

Nabłonek pokrywa wewnętrzne i zewnętrzne powierzchnie ciała zwierząt.

Tkanka łączna i podporowa

Należą do nich drobnowłóknista i długowłóknista tkanka podporowa, tkanki: tłuszczowa, krwiotwórcza, chrzęstna i kostna.

Tkanki mięśniowe

W naszym organizmie znajdują się trzy rodzaje tkanki mięśniowej: gładka, poprzecznie prążkowana szkieletowa i poprzecznie prążkowana serca.

Added to your cart.