Efekt cieplarniany

Efekt cieplarniany

Efekt cieplarniany nasila się na skutek działalności człowieka i prowadzi do globalnego ocieplenia.

Geografia

Etykiety

Efekt cieplarniany, globalne ocieplenie, zmiany klimatyczne, pustynnienie, wzrost poziomu morza, pochłanianie ciepła, Odbicie, promieniowanie przychodzące, promieniowanie wychodzące, gazy atmosferyczne, szklarnia, dwutlenek węgla, metan, Tlenek azotu, para wodna, rolnictwo, przemysł, transport, Działalność człowieka, atmosfera, powietrze, Ziemia, poziom morza, Słońce, chmura, osada, odpady, lodowiec, społeczeństwo, natura, geografia

Powiązane treści

Sceny

Szklarnia

Większość krótkich fal promieniowania słonecznego bez przeszkód przechodzi przez atmosferę ziemską i jest wchłaniana przez powierzchnię ziemi co zwiększa jej temperaturę. Nagrzana powierzchnia emituje promieniowanie cieplne długofalowe, które jest absorbowane w dużej mierze przez atmosferę. W ten sposób znaczna część wyemitowanego ciepła jest zatrzymywana przez atmosferę, nie przez samo powietrze, ale przez zawartą w nim parę wodną i tak zwane gazy cieplarniane. Efekt cieplarniany opiera się na zdolności zatrzymywania ciepła przez atmosferę.

Nazwa zjawiska wynika z faktu, że podobny proces zachodzi w szklarniach i namiotach foliowych, wykorzystywanych do upraw rolnych. Szklane lub foliowe pokrycie szklarni czy namiotu pełni rolę atmosferycznych gazów cieplarnianych, zatrzymujących ciepło.

Gdyby nie było naturalnego efektu cieplarnianego na Ziemi, jej średnia temperatura byłaby o 35 °C niższa niż obecnie, czyli nasza planeta pokryta byłaby lodem, o średniej temperaturze -20 °C. Gdy ilość gazów cieplarnianych w atmosferze zwiększa się, wtedy wzrasta średnia temperatura na Ziemi.

Większość gazów odpowiedzialnych za efekt cieplarniany, takich jak para wodna, dwutlenek węgla, metan i tlenek azotu, występuje w atmosferze w sposób naturalny. W ciągu ostatnich 100 lat w atmosferze pojawiły się takie gazy, lub wzrosły ich proporcje, które normalnie w niej nie występują. Wszystko to zwiększa efekt cieplarniany i zatrzymuje jeszcze więcej ciepła w atmosferze.

W wyniku zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia arktyczne pokrywy lodowe i lodowce zaczęły się topić, powodując wzrost poziomu wód w morzach i oceanach. To natomiast stanowi zagrożenie dla wielu miejscowości nadmorskich. Rośnie liczba burz i huraganów, pogoda jest coraz bardziej nieprzewidywalna, pustynnienie obszarów stało się powszechne, pożary lasów są coraz częstsze, a wiele gatunków zwierząt jest zagrożonych wyginięciem.

Z powodu ocieplenia wielkość obszarów wiecznego mrozu​ szybko się zmniejsza, przez co do atmosfery uwalnia się metan. Ponieważ metan jest silniejszym gazem cieplarnianym niż dwutlenek węgla, skuteczniej pochłania ciepło. Metan znajdujący się na obszarach zmarzliny nagromadził się w zamarzniętych torfowiskach podczas ostatniego zlodowacenia. Gdy topnieje zmarzlina, do atmosfery przedostaje się również roztopiony hydrat metanu (metanowy lód). Nadciśnienie spowodowane przez ulatniający się gaz czasami prowadzi do eksplozji na powierzchni ziem, tworząc kratery. Metan nie tylko uwalnia się na kontynencie, ale także w dużej ilości z topniejących osadów mórz polarnych. Z powodu metanu uwalnianego do atmosfery tempo globalnego ocieplenia prawdopodobnie wzrośnie jeszcze szybciej.

Definicje pojęć:

Promieniowanie przychodzące: Słoneczne promieniowanie elektromagnetyczne docierające do powierzchni Ziemi. Na powierzchni jest przekształcane w energię cieplną, przyczyniając się do ogrzewania gleby i pośrednio też powietrza.

Promieniowanie odbite: Promienie elektromagnetyczne emitowane przez Słońce zostają z powrotem odbite w przestrzeń międzyplanetarną na skutek zderzeń z większymi niż długość fali cząsteczkami pary wodnej, kryształkami lodu lub innych zanieczyszczeń.

Absorpcja ciepła: Jedna część promieniowania słonecznego docierającego do ziemi jest pochłaniana przez elementy atmosfery, powodując niewielkie jej ogrzanie. Ozon pochłania promieniowanie ultrafioletowe, a para wodna i dwutlenek węgla pochłaniają promieniowanie podczerwieni.

Promieniowanie wychodzące: Ogrzana przez promienie słoneczne powierzchnia Ziemi przekazuje ciepło do znajdującego się powyżej powietrza w postaci długofalowego promieniowania cieplnego.

Gazy cieplarniane: Gazy, które odgrywają ważną rolę w efekcie cieplarnianym: dwutlenek węgla, metan, tlenki azotu, freonów i znajdującego się w troposferze ozonu.

Ziemska atmosfera

Większość krótkich fal promieniowania słonecznego bez przeszkód przechodzi przez atmosferę ziemską i jest wchłaniana przez powierzchnię ziemi co zwiększa jej temperaturę. Nagrzana powierzchnia emituje promieniowanie cieplne długofalowe, które jest absorbowane w dużej mierze przez atmosferę. W ten sposób znaczna część wyemitowanego ciepła jest zatrzymywana przez atmosferę, nie przez samo powietrze, ale przez zawartą w nim parę wodną i tak zwane gazy cieplarniane. Efekt cieplarniany opiera się na zdolności zatrzymywania ciepła przez atmosferę.

Nazwa zjawiska wynika z faktu, że podobny proces zachodzi w szklarniach i namiotach foliowych, wykorzystywanych do upraw rolnych. Szklane lub foliowe pokrycie szklarni czy namiotu pełni rolę atmosferycznych gazów cieplarnianych, zatrzymujących ciepło.

Gdyby nie było naturalnego efektu cieplarnianego na Ziemi, jej średnia temperatura byłaby o 35 °C niższa niż obecnie, czyli nasza planeta pokryta byłaby lodem, o średniej temperaturze -20 °C. Gdy ilość gazów cieplarnianych w atmosferze zwiększa się, wtedy wzrasta średnia temperatura na Ziemi.

Większość gazów odpowiedzialnych za efekt cieplarniany, takich jak para wodna, dwutlenek węgla, metan i tlenek azotu, występuje w atmosferze w sposób naturalny. W ciągu ostatnich 100 lat w atmosferze pojawiły się takie gazy, lub wzrosły ich proporcje, które normalnie w niej nie występują. Wszystko to zwiększa efekt cieplarniany i zatrzymuje jeszcze więcej ciepła w atmosferze.

W wyniku zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia arktyczne pokrywy lodowe i lodowce zaczęły się topić, powodując wzrost poziomu wód w morzach i oceanach. To natomiast stanowi zagrożenie dla wielu miejscowości nadmorskich. Rośnie liczba burz i huraganów, pogoda jest coraz bardziej nieprzewidywalna, pustynnienie obszarów stało się powszechne, pożary lasów są coraz częstsze, a wiele gatunków zwierząt jest zagrożonych wyginięciem.

Z powodu ocieplenia wielkość obszarów wiecznego mrozu​ szybko się zmniejsza, przez co do atmosfery uwalnia się metan. Ponieważ metan jest silniejszym gazem cieplarnianym niż dwutlenek węgla, skuteczniej pochłania ciepło. Metan znajdujący się na obszarach zmarzliny nagromadził się w zamarzniętych torfowiskach podczas ostatniego zlodowacenia. Gdy topnieje zmarzlina, do atmosfery przedostaje się również roztopiony hydrat metanu (metanowy lód). Nadciśnienie spowodowane przez ulatniający się gaz czasami prowadzi do eksplozji na powierzchni ziem, tworząc kratery. Metan nie tylko uwalnia się na kontynencie, ale także w dużej ilości z topniejących osadów mórz polarnych. Z powodu metanu uwalnianego do atmosfery tempo globalnego ocieplenia prawdopodobnie wzrośnie jeszcze szybciej.

Definicje pojęć:

Promieniowanie przychodzące: Słoneczne promieniowanie elektromagnetyczne docierające do powierzchni Ziemi. Na powierzchni jest przekształcane w energię cieplną, przyczyniając się do ogrzewania gleby i pośrednio też powietrza.

Promieniowanie odbite: Promienie elektromagnetyczne emitowane przez Słońce zostają z powrotem odbite w przestrzeń międzyplanetarną na skutek zderzeń z większymi niż długość fali cząsteczkami pary wodnej, kryształkami lodu lub innych zanieczyszczeń.

Absorpcja ciepła: Jedna część promieniowania słonecznego docierającego do ziemi jest pochłaniana przez elementy atmosfery, powodując niewielkie jej ogrzanie. Ozon pochłania promieniowanie ultrafioletowe, a para wodna i dwutlenek węgla pochłaniają promieniowanie podczerwieni.

Promieniowanie wychodzące: Ogrzana przez promienie słoneczne powierzchnia Ziemi przekazuje ciepło do znajdującego się powyżej powietrza w postaci długofalowego promieniowania cieplnego.

Gazy cieplarniane: Gazy, które odgrywają ważną rolę w efekcie cieplarnianym: dwutlenek węgla, metan, tlenki azotu, freonów i znajdującego się w troposferze ozonu.

Naturalny efekt cieplarniany

Większość krótkich fal promieniowania słonecznego bez przeszkód przechodzi przez atmosferę ziemską i jest wchłaniana przez powierzchnię ziemi co zwiększa jej temperaturę. Nagrzana powierzchnia emituje promieniowanie cieplne długofalowe, które jest absorbowane w dużej mierze przez atmosferę. W ten sposób znaczna część wyemitowanego ciepła jest zatrzymywana przez atmosferę, nie przez samo powietrze, ale przez zawartą w nim parę wodną i tak zwane gazy cieplarniane. Efekt cieplarniany opiera się na zdolności zatrzymywania ciepła przez atmosferę.

Nazwa zjawiska wynika z faktu, że podobny proces zachodzi w szklarniach i namiotach foliowych, wykorzystywanych do upraw rolnych. Szklane lub foliowe pokrycie szklarni czy namiotu pełni rolę atmosferycznych gazów cieplarnianych, zatrzymujących ciepło.

Gdyby nie było naturalnego efektu cieplarnianego na Ziemi, jej średnia temperatura byłaby o 35 °C niższa niż obecnie, czyli nasza planeta pokryta byłaby lodem, o średniej temperaturze -20 °C. Gdy ilość gazów cieplarnianych w atmosferze zwiększa się, wtedy wzrasta średnia temperatura na Ziemi.

Większość gazów odpowiedzialnych za efekt cieplarniany, takich jak para wodna, dwutlenek węgla, metan i tlenek azotu, występuje w atmosferze w sposób naturalny. W ciągu ostatnich 100 lat w atmosferze pojawiły się takie gazy, lub wzrosły ich proporcje, które normalnie w niej nie występują. Wszystko to zwiększa efekt cieplarniany i zatrzymuje jeszcze więcej ciepła w atmosferze.

W wyniku zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia arktyczne pokrywy lodowe i lodowce zaczęły się topić, powodując wzrost poziomu wód w morzach i oceanach. To natomiast stanowi zagrożenie dla wielu miejscowości nadmorskich. Rośnie liczba burz i huraganów, pogoda jest coraz bardziej nieprzewidywalna, pustynnienie obszarów stało się powszechne, pożary lasów są coraz częstsze, a wiele gatunków zwierząt jest zagrożonych wyginięciem.

Z powodu ocieplenia wielkość obszarów wiecznego mrozu​ szybko się zmniejsza, przez co do atmosfery uwalnia się metan. Ponieważ metan jest silniejszym gazem cieplarnianym niż dwutlenek węgla, skuteczniej pochłania ciepło. Metan znajdujący się na obszarach zmarzliny nagromadził się w zamarzniętych torfowiskach podczas ostatniego zlodowacenia. Gdy topnieje zmarzlina, do atmosfery przedostaje się również roztopiony hydrat metanu (metanowy lód). Nadciśnienie spowodowane przez ulatniający się gaz czasami prowadzi do eksplozji na powierzchni ziem, tworząc kratery. Metan nie tylko uwalnia się na kontynencie, ale także w dużej ilości z topniejących osadów mórz polarnych. Z powodu metanu uwalnianego do atmosfery tempo globalnego ocieplenia prawdopodobnie wzrośnie jeszcze szybciej.

Definicje pojęć:

Promieniowanie przychodzące: Słoneczne promieniowanie elektromagnetyczne docierające do powierzchni Ziemi. Na powierzchni jest przekształcane w energię cieplną, przyczyniając się do ogrzewania gleby i pośrednio też powietrza.

Promieniowanie odbite: Promienie elektromagnetyczne emitowane przez Słońce zostają z powrotem odbite w przestrzeń międzyplanetarną na skutek zderzeń z większymi niż długość fali cząsteczkami pary wodnej, kryształkami lodu lub innych zanieczyszczeń.

Absorpcja ciepła: Jedna część promieniowania słonecznego docierającego do ziemi jest pochłaniana przez elementy atmosfery, powodując niewielkie jej ogrzanie. Ozon pochłania promieniowanie ultrafioletowe, a para wodna i dwutlenek węgla pochłaniają promieniowanie podczerwieni.

Promieniowanie wychodzące: Ogrzana przez promienie słoneczne powierzchnia Ziemi przekazuje ciepło do znajdującego się powyżej powietrza w postaci długofalowego promieniowania cieplnego.

Gazy cieplarniane: Gazy, które odgrywają ważną rolę w efekcie cieplarnianym: dwutlenek węgla, metan, tlenki azotu, freonów i znajdującego się w troposferze ozonu.

Zwiększony efekt cieplarniany przez procesy społeczne

Większość krótkich fal promieniowania słonecznego bez przeszkód przechodzi przez atmosferę ziemską i jest wchłaniana przez powierzchnię ziemi co zwiększa jej temperaturę. Nagrzana powierzchnia emituje promieniowanie cieplne długofalowe, które jest absorbowane w dużej mierze przez atmosferę. W ten sposób znaczna część wyemitowanego ciepła jest zatrzymywana przez atmosferę, nie przez samo powietrze, ale przez zawartą w nim parę wodną i tak zwane gazy cieplarniane. Efekt cieplarniany opiera się na zdolności zatrzymywania ciepła przez atmosferę.

Nazwa zjawiska wynika z faktu, że podobny proces zachodzi w szklarniach i namiotach foliowych, wykorzystywanych do upraw rolnych. Szklane lub foliowe pokrycie szklarni czy namiotu pełni rolę atmosferycznych gazów cieplarnianych, zatrzymujących ciepło.

Gdyby nie było naturalnego efektu cieplarnianego na Ziemi, jej średnia temperatura byłaby o 35 °C niższa niż obecnie, czyli nasza planeta pokryta byłaby lodem, o średniej temperaturze -20 °C. Gdy ilość gazów cieplarnianych w atmosferze zwiększa się, wtedy wzrasta średnia temperatura na Ziemi.

Większość gazów odpowiedzialnych za efekt cieplarniany, takich jak para wodna, dwutlenek węgla, metan i tlenek azotu, występuje w atmosferze w sposób naturalny. W ciągu ostatnich 100 lat w atmosferze pojawiły się takie gazy, lub wzrosły ich proporcje, które normalnie w niej nie występują. Wszystko to zwiększa efekt cieplarniany i zatrzymuje jeszcze więcej ciepła w atmosferze.

W wyniku zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia arktyczne pokrywy lodowe i lodowce zaczęły się topić, powodując wzrost poziomu wód w morzach i oceanach. To natomiast stanowi zagrożenie dla wielu miejscowości nadmorskich. Rośnie liczba burz i huraganów, pogoda jest coraz bardziej nieprzewidywalna, pustynnienie obszarów stało się powszechne, pożary lasów są coraz częstsze, a wiele gatunków zwierząt jest zagrożonych wyginięciem.

Z powodu ocieplenia wielkość obszarów wiecznego mrozu​ szybko się zmniejsza, przez co do atmosfery uwalnia się metan. Ponieważ metan jest silniejszym gazem cieplarnianym niż dwutlenek węgla, skuteczniej pochłania ciepło. Metan znajdujący się na obszarach zmarzliny nagromadził się w zamarzniętych torfowiskach podczas ostatniego zlodowacenia. Gdy topnieje zmarzlina, do atmosfery przedostaje się również roztopiony hydrat metanu (metanowy lód). Nadciśnienie spowodowane przez ulatniający się gaz czasami prowadzi do eksplozji na powierzchni ziem, tworząc kratery. Metan nie tylko uwalnia się na kontynencie, ale także w dużej ilości z topniejących osadów mórz polarnych. Z powodu metanu uwalnianego do atmosfery tempo globalnego ocieplenia prawdopodobnie wzrośnie jeszcze szybciej.

Definicje pojęć:

Promieniowanie przychodzące: Słoneczne promieniowanie elektromagnetyczne docierające do powierzchni Ziemi. Na powierzchni jest przekształcane w energię cieplną, przyczyniając się do ogrzewania gleby i pośrednio też powietrza.

Promieniowanie odbite: Promienie elektromagnetyczne emitowane przez Słońce zostają z powrotem odbite w przestrzeń międzyplanetarną na skutek zderzeń z większymi niż długość fali cząsteczkami pary wodnej, kryształkami lodu lub innych zanieczyszczeń.

Absorpcja ciepła: Jedna część promieniowania słonecznego docierającego do ziemi jest pochłaniana przez elementy atmosfery, powodując niewielkie jej ogrzanie. Ozon pochłania promieniowanie ultrafioletowe, a para wodna i dwutlenek węgla pochłaniają promieniowanie podczerwieni.

Promieniowanie wychodzące: Ogrzana przez promienie słoneczne powierzchnia Ziemi przekazuje ciepło do znajdującego się powyżej powietrza w postaci długofalowego promieniowania cieplnego.

Gazy cieplarniane: Gazy, które odgrywają ważną rolę w efekcie cieplarnianym: dwutlenek węgla, metan, tlenki azotu, freonów i znajdującego się w troposferze ozonu.

Wzrost poziomu morza

Większość krótkich fal promieniowania słonecznego bez przeszkód przechodzi przez atmosferę ziemską i jest wchłaniana przez powierzchnię ziemi co zwiększa jej temperaturę. Nagrzana powierzchnia emituje promieniowanie cieplne długofalowe, które jest absorbowane w dużej mierze przez atmosferę. W ten sposób znaczna część wyemitowanego ciepła jest zatrzymywana przez atmosferę, nie przez samo powietrze, ale przez zawartą w nim parę wodną i tak zwane gazy cieplarniane. Efekt cieplarniany opiera się na zdolności zatrzymywania ciepła przez atmosferę.

Nazwa zjawiska wynika z faktu, że podobny proces zachodzi w szklarniach i namiotach foliowych, wykorzystywanych do upraw rolnych. Szklane lub foliowe pokrycie szklarni czy namiotu pełni rolę atmosferycznych gazów cieplarnianych, zatrzymujących ciepło.

Gdyby nie było naturalnego efektu cieplarnianego na Ziemi, jej średnia temperatura byłaby o 35 °C niższa niż obecnie, czyli nasza planeta pokryta byłaby lodem, o średniej temperaturze -20 °C. Gdy ilość gazów cieplarnianych w atmosferze zwiększa się, wtedy wzrasta średnia temperatura na Ziemi.

Większość gazów odpowiedzialnych za efekt cieplarniany, takich jak para wodna, dwutlenek węgla, metan i tlenek azotu, występuje w atmosferze w sposób naturalny. W ciągu ostatnich 100 lat w atmosferze pojawiły się takie gazy, lub wzrosły ich proporcje, które normalnie w niej nie występują. Wszystko to zwiększa efekt cieplarniany i zatrzymuje jeszcze więcej ciepła w atmosferze.

W wyniku zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia arktyczne pokrywy lodowe i lodowce zaczęły się topić, powodując wzrost poziomu wód w morzach i oceanach. To natomiast stanowi zagrożenie dla wielu miejscowości nadmorskich. Rośnie liczba burz i huraganów, pogoda jest coraz bardziej nieprzewidywalna, pustynnienie obszarów stało się powszechne, pożary lasów są coraz częstsze, a wiele gatunków zwierząt jest zagrożonych wyginięciem.

Z powodu ocieplenia wielkość obszarów wiecznego mrozu​ szybko się zmniejsza, przez co do atmosfery uwalnia się metan. Ponieważ metan jest silniejszym gazem cieplarnianym niż dwutlenek węgla, skuteczniej pochłania ciepło. Metan znajdujący się na obszarach zmarzliny nagromadził się w zamarzniętych torfowiskach podczas ostatniego zlodowacenia. Gdy topnieje zmarzlina, do atmosfery przedostaje się również roztopiony hydrat metanu (metanowy lód). Nadciśnienie spowodowane przez ulatniający się gaz czasami prowadzi do eksplozji na powierzchni ziem, tworząc kratery. Metan nie tylko uwalnia się na kontynencie, ale także w dużej ilości z topniejących osadów mórz polarnych. Z powodu metanu uwalnianego do atmosfery tempo globalnego ocieplenia prawdopodobnie wzrośnie jeszcze szybciej.

Definicje pojęć:

Promieniowanie przychodzące: Słoneczne promieniowanie elektromagnetyczne docierające do powierzchni Ziemi. Na powierzchni jest przekształcane w energię cieplną, przyczyniając się do ogrzewania gleby i pośrednio też powietrza.

Promieniowanie odbite: Promienie elektromagnetyczne emitowane przez Słońce zostają z powrotem odbite w przestrzeń międzyplanetarną na skutek zderzeń z większymi niż długość fali cząsteczkami pary wodnej, kryształkami lodu lub innych zanieczyszczeń.

Absorpcja ciepła: Jedna część promieniowania słonecznego docierającego do ziemi jest pochłaniana przez elementy atmosfery, powodując niewielkie jej ogrzanie. Ozon pochłania promieniowanie ultrafioletowe, a para wodna i dwutlenek węgla pochłaniają promieniowanie podczerwieni.

Promieniowanie wychodzące: Ogrzana przez promienie słoneczne powierzchnia Ziemi przekazuje ciepło do znajdującego się powyżej powietrza w postaci długofalowego promieniowania cieplnego.

Gazy cieplarniane: Gazy, które odgrywają ważną rolę w efekcie cieplarnianym: dwutlenek węgla, metan, tlenki azotu, freonów i znajdującego się w troposferze ozonu.

Narracja

Na Ziemię dociera krótkofalowe promieniowanie Słońca o dużej energii. Niewielka część tego promieniowania elektromagnetycznego jest odbijana z powrotem do przestrzeni przez atmosferę, natomiast jego większa część przechodzi przez atmosferę i dociera do powierzchni Ziemi.

Po dotarciu do powierzchni Ziemi, część promieni słonecznych jest odbijana, a reszta jest absorbowana przez powierzchnię. Dlatego Ziemia ogrzewa się i promieniuje ciepło z powrotem do atmosfery. To promieniowanie cieplne jest już nisko-energetyczne, długość fali jest duża i także ogrzewa powietrze.
Ciepło wypromieniowane z powierzchni Ziemi jest w dużej mierze zatrzymywane w atmosferze przez gazy cieplarniane, czyli promienie są najpierw absorbowane, a następnie ponownie wypromieniowane ku Ziemi. W ten sposób ciepło jest uwięzione w atmosferze.

Proces ten jest podobny do procesów zachodzących w szklarni, w której powierzchnia szklana spełnia funkcję gazów cieplarnianych. Promień światła przechodzi przez szybę i jest absorbowany przez ziemię, skąd następnie wypromieniowuje w postaci ciepła. To ciepło nie jest już przepuszczane przez szybę szklarni, zostaje w niej uwięzione, co powoduje znaczny wzrost temperatury. Gdyby nie było naturalnego efektu cieplarnianego na Ziemi, średnia temperatura byłaby o 35 °C niższa niż jest obecnie.

Większość gazów odpowiedzialnych za efekt cieplarniany, takich jak para wodna, dwutlenek węgla, metan i tlenek azotu, występuje w atmosferze w sposób naturalny. W ciągu ostatnich 100 lat w atmosferze pojawiły się takie gazy, lub wzrosły ich proporcje, które normalnie w niej nie występują. Wszystko to zwiększa efekt cieplarniany i zatrzymuje jeszcze więcej ciepła w atmosferze.
Spalanie ropy, gazu i węgla generuje duże ilości dwutlenku węgla. Elektrownie, przemysł i transport są również odpowiedzialne za wytwarzanie dwutlenku węgla. Wycinka lasów jest również ważnym czynnikiem wzrostu stężenia dwutlenku węgla, ponieważ rośliny absorbują dwutlenek węgla. Gazy sztuczne powstają głównie w wyniku działalności przemysłowej, w postaci rozpuszczalników, środków pieniących, środków odtłuszczających i materiałów izolacyjnych. Metan powstaje w wyniku procesów rozkładu związanych z działalnością rolniczą, takich jak uprawa ryżu czy hodowla zwierząt. Utylizacja odpadów i oczyszczalnie ścieków są również odpowiedzialne za produkcję metanu. Podtlenek azotu powstaje na przykład podczas używania nawozów sztucznych, gdy następuje rozkład substancji azotowych.

Niektórzy badacze kwestionują opinie, że obecne zmiany klimatyczne i globalne ocieplenie są silnie związane ze znacznym wzrostem stężenia gazów cieplarnianych. Ich zdaniem jest to naturalny proces.

W wyniku zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia polarne pokrywy lodowcowe i lodowce zaczęły się topić, co powoduje wzrost poziomu mórz i oceanów, tym samym stanowiąc zagrożenie dla wielu miejscowości nadmorskich. Liczba burz i huraganów rośnie, pogoda jest coraz bardziej nieprzewidywalna, pustynnienie obszarów stało się powszechne, pożary lasów są częstsze, a wiele gatunków zwierząt jest zagrożonych wyginięciem.

Powiązane treści

Lodowiec górski (poziom podstawowy)

Lodowiec jest taką masą lodową powstałą ze śniegu, która cały czas znajduje się w...

Rzeźba powierzchni Ziemi

Animacja przedstawia największe pasma górskie, równiny, rzeki, jeziora i pustynie Ziemi.

Tsunami

Ogromna fala oceaniczna o wysokości nawet kilkudziesięciu metrów o niszczycielskim działaniu.

Gejzer

Gejzer okresowo wyrzuca, w formie fontanny, słup gorącej wody i pary wodnej.

Praca lodowców

Lodowiec to taka masa lodowa, która wykonuje ciągły, powolny ruch przesuwny po zboczu w dół.

Powstawanie chmur i opadów, rodzaje chmur

Z parujących wód powstają chmury o najróżniejszych kształtach, a następnie woda w postaci...

Obieg węgla w przyrodzie

W procesie fotosyntezy węgiel jest asymilowany przez związki organiczne, a w procesie...

Ziemskie pole magnetyczne

Północne i południowe bieguny magnetyczne Ziemi zlokalizowane są w pobliżu północnych i...

Added to your cart.