Droga Słońca po głównych równoleżnikach Ziemi

Droga Słońca po głównych równoleżnikach Ziemi

Pozorny ruch Słońca jest spowodowany przez obrót Ziemi wokół własnej osi.

Geografia

Etykiety

Słońce, Ziemia, obróć, Oś obrotu, Zwrotnik Raka, Zwrotnik Koziorożca, Równik, Arctic Circle, Koło Antarktyczne, horizont, zenit, ekliptyka, sferze niebieskiej, Przesilenie zimowe, przesilenie letnie, zrównanie dnia z nocą, przesilenie dnia z nocą, kulminacja, wiosna, lato, jesień, zima, sezon, układ krążenia, rok, Terminarz, miesiąc, miesiące, Kąt padania, światło słoneczne, usłonecznienie, Zmiana pór roku, geografia fizyczna, astronomia, geografia

Powiązane treści

Pytania

Sceny

Relacje Kula ziemska-Sfera niebieska

  • ekliptyka - Płaszczyzna orbity Ziemi wokół Słońca.
  • równik niebieski - Rzut równika ziemskiego na sferę niebieską.
  • niebieski biegun północny - Północny punkt przecięcia się osi ziemskiej ze sferą niebieską.
  • zenit - Punkt na sferze niebieskiej, znajdujący się nad głową obserwatora.
  • horyzont - Przecięcie się sfery niebieskiej z płaszczyzną, która jest styczna do Ziemi.
  • 23,5°
  • promieniowanie słoneczne

Widoczne nad nami ciała niebieskie, w tym również Słońce, wydają się poruszać w ciągu dnia. Jest to spowodowane obrotem Ziemi wokół własnej osi z zachodu na wschód. Dlatego wydaje się nam, że Słońce porusza się ze wschodu na zachód. Słońce wyznacza pozorną kulistą orbitę na sferze niebieskiej, czyli na niebie, którą widzimy jako kopułę rozpościerającą się nad naszymi głowami.

Aby móc dobrze orientować się na niebie, konieczne jest zrozumienie pojęcia "horyzont", który potocznie określa się jako miejsce spotkania ziemi z niebem. Innymi słowy, jest to przecięcie sfery niebieskiej z płaszczyzną styczną do ziemi. Zenit jest to punkt na niebie dokładnie ponad głową obserwatora, będący jednym z dwóch miejsc przecięcia się lokalnej osi pionu ze sferą niebieską. Jeśli oś obrotu Ziemi przesuniemy równolegle w kierunku miejsca obserwatora i ją przedłużymy, to będzie ona przecinała sferę niebieską na północnym i południowym biegunie.

Ekliptyka jest płaszczyzną orbity Ziemi wokół Słońca. Oś obrotowa Ziemi i ekliptyka tworzą kąt 66,5° stopni, co powoduje, że promienie słoneczne w ciągu roku padają prostopadłe w różnych miejscach na powierzchnię Ziemi. Rocznie zaledwie dwa razy padają prostopadle na Równik.

W te dwa dni Słońce spędza dokładnie taką samą ilość czasu powyżej i poniżej linii horyzontu, co oznacza, że długość dnia i nocy jest jednakowa. Te dni nazywamy równonocą jesienną.

Istnieją dwa takie dni w roku, pod koniec czerwca i grudnia, kiedy promienie słoneczne są prostopadłe do Ziemi na 23,5° szerokości północnej i południowej. W czerwcu Słońce przebywa najdłużej nad horyzontem na półkuli północnej, natomiast w grudniu na półkuli południowej. Te dwa równoleżnik nazywane są Zwrotnikiem Raka i Zwrotnikiem Koziorożca.

Po tych dwóch dniach, promienie słoneczne padają prostopadłe do ziemi na szerokości mniejszej niż 23,5°. Dlatego zarówno Zwrotnik Raka jak i Zwrotnik Koziorożca reprezentują zmianę widocznej ścieżki Słońca, powodując zawracanie go ku Równikowi. Stąd też nazwa Zwrotników. Czas tej słonecznej zmiany jest nazywany letnim i zimowym przesileniem.

Biorąc pod uwagę powyższe, możemy stwierdzić, że w okresie od równonocy wiosennej do równonocy jesiennej Słońce na półkuli północnej znajduje się wyżej w południe niż na półkuli południowej. Kąt nachylenia promieni słonecznych na półkuli północnej jest większy i dostarcza więcej energii. W efekcie na półkuli północnej panuje wtedy lato, a na półkuli południowej zima. Oczywiście, sytuacja jest odwrotna w okresie od równonocy jesiennej do równonocy wiosennej.

W czasie przesilenia letniego, linia podziału między dniem i nocą wraz z osią obrotową Ziemi tworzy kąt 23,5°, W związku z tym, linia podziału nie dochodzi do szerokości geograficznych poza 66,5° stopniem na północ lub południe od równika. Dlatego te szerokości geograficzne nazywamy osobno północnym i południowym kołem podbiegunowym.

W czasie przesilenia letniego, obszar poza 66,5° stopniem na półkuli północnej jest przez 24 godziny w pełni oświetlony, podczas gdy obszar na półkuli południowej znajduje się w zupełnym cieniu. W czasie przesilenia zimowego sytuacja jest dokładnie odwrotna.

Wraz z przemijaniem dni, za wyjątkiem tych dwóch dni, kąt osi ziemskiej z linią podziału między dniem i nocą stopniowo staje się mniejszy niż 23,5°. Oznacza to, że obszar, na którym dzień lub noc utrzymuje się przez 24 godziny będzie również coraz mniejszy.

Wreszcie podczas równonocy wiosennej i jesiennej linia podziału między dniem i nocą będzie się znajdować na biegunach. Wtedy to długość dnia i nocy będzie sobie równa w każdym miejscu na Ziemi.

W strefach pomiędzy obszarami Arktyki i Antarktydy, dzień i noc przemieniają się regularnie ze sobą, ale ich długości są różne. Długość dnia zależy od szerokości geograficznej i położenia Słońca względem Ziemi, czyli zależy od daty bieżącej.

Linia podziału między dniem i nocą przecina równik, dlatego tam długość dnia i nocy jest zawsze taka sama: 12-12 godzin.

Sfera niebieska

Kąt nachylenia promieni słonecznych

  • wiosna
  • lato
  • jesień
  • zima
  • równonoc wiosenna - W tym dniu Słońce spędza dokładnie tyle samo czas, powyżej i poniżej linii horyzontu, czyli że długość dnia jest równa długości nocy. Data: 20 lub 21 marca.
  • przesilenie letnie - W tym dniu Słońce spędza najwięcej czasu nad horyzontem na półkuli północnej. W pozornej rocznej wędrówce Słońca następuje zmiana: Słońce "wyrusza" w kierunku południowym. Data: 20, 21, lub 22 czerwca.
  • równonoc jesienna - W tym dniu Słońce spędza dokładnie tyle samo czasu powyżej i poniżej linii horyzontu, co oznacza, że długość dnia i nocy są równe. Data: 22 lub 23 września.
  • przesilenie zimowe - W tym dniu Słońce spędza najwięcej czasu nad horyzontem na półkuli południowej. W pozornej rocznej wędrówce Słońca następuje zmiana: Słońce "wyrusza" w kierunku północnym. Data: 21, lub 22 grudnia.
  • zmiana pór roku

Pozorny ruch Słońca nad głównymi równoleżnikami

  • Koło Podbiegunowe - To równoleżnik ziemski o szerokości geograficznej 66,5° na półkuli północnej. Na północ od niego co najmniej jeden dzień w roku Słońce nie wschodzi, ani nie zachodzi.
  • Zwrotnik Raka - To równoleżnik ziemski o szerokości geograficznej 23,5° na półkuli północnej. Jest to najbardziej na północ wysunięta szerokość geograficzna, gdzie kąt nachylenia promieni słonecznych może osiągnąć 90° (raz do roku, w dniu przesilenia letniego 20, 21 lub 22 czerwca).
  • Równik - Początkowa szerokość geograficzna, czyli równoleżnik 0°.
  • Zwrotnik Koziorożca - To równoleżnik ziemski o szerokości geograficznej 23,5° na półkuli południowej. Jest to najbardziej na południe wysunięta szerokość geograficzna, gdzie kąt nachylenia promieni słonecznych może osiągnąć 90° (raz do roku, w dniu przesilenia letniego 21 lub 22 grudnia).
  • Koło Antarktyczne - To równoleżnik ziemski o szerokości geograficznej 66,5° na półkuli południowej. Na południe od niego co najmniej jeden dzień w roku Słońce nie wschodzi, ani nie zachodzi.
  • Płn.
  • Pł.
  • Wsch.
  • Zach.
  • półkula północna
  • półkula południowa

Gra

Animacja

  • równonoc wiosenna/jesienna
  • przesilenie letnie
  • przesilenie zimowe
  • Koło Podbiegunowe
  • Koło Antarktyczne
  • Zwrotnik Koziorożca
  • Równik
  • Zwrotnik Raka
  • równonoc wiosenna

Narracja

Widoczne nad nami ciała niebieskie, w tym również Słońce, wydają się poruszać w ciągu dnia. Jest to spowodowane obrotem Ziemi wokół własnej osi w kierunku z zachodu na wschód. Dlatego wydaje się nam, że Słońce porusza się ze wschodu na zachód. Słońce wyznacza pozorną kulistą orbitę na sferze niebieskiej, czyli na niebie, którą widzimy jako kopułę rozpościerającą się nad naszymi głowami.

Aby móc dobrze orientować się na niebie, konieczne jest zrozumienie pojęcia "horyzont", który potocznie określa się jako miejsce spotkania ziemi z niebem. Innymi słowy, jest to przecięcie sfery niebieskiej z płaszczyzną styczną do ziemi. Zenit jest to punkt na niebie dokładnie ponad głową obserwatora, będący jednym z dwóch miejsc przecięcia się lokalnej osi pionu ze sferą niebieską. Jeśli oś obrotu Ziemi przesuniemy równolegle w kierunku miejsca obserwatora i ją przedłużymy, to będzie ona przecinała sferę niebieską na północnym i południowym biegunie.

Ekliptyka jest płaszczyzną orbity Ziemi wokół Słońca. Oś obrotowa Ziemi i ekliptyka tworzą kąt 66,5° stopni, co powoduje, że promienie słoneczne w ciągu roku padają prostopadłe w różnych miejscach na powierzchnię Ziemi. Rocznie zaledwie dwa razy padają prostopadle na Równik.

W te dwa dni Słońce spędza dokładnie taką samą ilość czasu powyżej i poniżej linii horyzontu, co oznacza, że długość dnia i nocy jest jednakowa. Te dni nazywamy równonocą jesienną i wiosenną.

Istnieją dwa takie dni w roku, pod koniec czerwca i grudnia, kiedy promienie słoneczne są prostopadłe do Ziemi na 23,5° szerokości północnej i południowej. W czerwcu Słońce przebywa najdłużej nad horyzontem na półkuli północnej, natomiast w grudniu na półkuli południowej. Te dwa równoleżnik nazywane są Zwrotnikiem Raka i Zwrotnikiem Koziorożca.

Po tych dwóch dniach, promienie słoneczne padają prostopadłe do ziemi na szerokości mniejszej niż 23,5°. Dlatego zarówno Zwrotnik Raka jak i Zwrotnik Koziorożca reprezentują zmianę widocznej ścieżki Słońca, powodując zawracanie go ku Równikowi. Stąd też nazwa Zwrotników. Czas tej słonecznej zmiany jest nazywany letnim i zimowym przesileniem.

Biorąc pod uwagę powyższe, możemy stwierdzić, że w okresie od równonocy wiosennej do równonocy jesiennej Słońce na półkuli północnej znajduje się wyżej w południe niż na półkuli południowej. Kąt nachylenia promieni słonecznych na półkuli północnej jest większy i dostarcza więcej energii. W efekcie na półkuli północnej panuje wtedy lato, a na półkuli południowej zima. Oczywiście, sytuacja jest odwrotna w okresie od równonocy jesiennej do równonocy wiosennej.

W czasie przesilenia letniego, linia podziału między dniem i nocą wraz z osią obrotową Ziemi tworzy kąt 23,5°, W związku z tym, linia podziału nie dochodzi do szerokości geograficznych poza 66,5° stopniem na północ lub południe od równika. Dlatego te szerokości geograficzne nazywamy osobno północnym i południowym kołem podbiegunowym.

W czasie przesilenia letniego, obszar poza 66,5° stopniem na półkuli północnej jest przez 24 godziny w pełni oświetlony, podczas gdy obszar na półkuli południowej znajduje się w zupełnym cieniu. W czasie przesilenia zimowego sytuacja jest dokładnie odwrotna.

Wraz z przemijaniem dni, za wyjątkiem tych dwóch dni, kąt osi ziemskiej z linią podziału między dniem i nocą stopniowo staje się mniejszy niż 23,5°. Oznacza to, że obszar, na którym dzień lub noc utrzymuje się przez 24 godziny będzie również coraz mniejszy.

Wreszcie podczas równonocy wiosennej i jesiennej linia podziału między dniem i nocą będzie się znajdować na biegunach. Wtedy to długość dnia i nocy będzie sobie równa w każdym miejscu na Ziemi.

W strefach pomiędzy obszarami Arktyki i Antarktydy, dzień i noc przemieniają się regularnie ze sobą, ale ich długości są różne. Długość dnia zależy od szerokości geograficznej i położenia Słońca względem Ziemi, czyli zależy od daty bieżącej.

Linia podziału między dniem i nocą przecina równik, dlatego tam długość dnia i nocy jest zawsze taka sama: 12-12 godzin.

Powiązane treści

Strefy klimatyczne

Na naszej planecie można zaobserwować strefy geograficzne, strefy klimatyczne i powiązane z nimi strefy roślinne.

Zmiana pór roku (poziom średni)

Następstwem nachylenia osi własnego obrotu Ziemi jest zmieniający się w ciągu roku kąt padania promieni słonecznych.

Efekt cieplarniany

Efekt cieplarniany nasila się na skutek działalności człowieka i prowadzi do globalnego ocieplenia.

Historyczne przyrządy nawigacyjne

Do określania położenia na morzu służyły na przestrzeni wieków rozmaite specjalne przyrządy nawigacyjne.

Pionowe strefy (piętra)

Na obszarach górskich klimat, gleba, flora i fauna zmieniają się w zależności od wysokości.

Planety, rozmiary

Wokół Słońca krążą wewnętrzne planety skaliste i zewnętrzne gazowe planety olbrzymy.

Pomiar czasu

Pierwsze kalendarze i przyrządy do pomiaru czasu pojawiły się już w starożytnych cywilizacjach wschodnich.

Słońce

Średnica Słońca jest 109 razy większa od średnicy Ziemi. Wodór stanowi większą część jego materii.

Siatka geograficzna (poziom średni)

Dzięki współrzędnym geograficznym można określić każdy punkt na Ziemi przy pomocy dwóch parametrów.

Styl życia Eskimosów

Igloo jest domem mieszkalnym Eskimosów, żyjących w obszarach arktycznych.

Strefy czasowe

Ziemia została podzielona na 24 strefy czasowe, w których obowiązuje jednakowy czas strefowy.

Układ Słoneczny, orbity planet

Wokół Słońca, po eliptycznych orbitach, krąży osiem planet.

Zaćmienie Słońca

Jeżeli Słońce, Księżyc i Ziemia znajdują się w jednej linii wówczas Księżyc może częściowo lub całkowicie zasłonić Słońce.

Ziemia

Nasza Ziemia jest planetą skalistą posiadającą atmosferę o zawartości tlenu oraz litą skorupę.

Added to your cart.