Bitwa pod Trafalgarem (1805)

Bitwa pod Trafalgarem (1805)

Podczas wojen napoleońskich flota angielska, pod dowództwem admirała Nelsona, pokonała flotę francusko-hiszpańską.

Historia

Etykiety

Trafalgar, Wojny napoleońskie, Napoleon, Marynarki wojennej, Admirał Lord Nelson, Villeneuve, flota, bitwa, Hiszpański, Brytyjski, Francuski, wojna, Collingwood, nakaz bitwa, Bucentaure, Victory, okręt wojenny, kampania wojskowa, Historia wojskowości, żołnierz, wojsko, Atlanti-óceán, historia, czasy nowożytne

Powiązane treści

Sceny

Pokonana trasa

  • atakująca kolumna brytyjska Nelson
  • atakująca kolumna brytyjska Collingwood
  • flota francusko-hiszpańska

Szyk okrętów floty brytyjskiej

  • Spartiate
  • Minotaur
  • Agamemnon
  • Orion
  • Ajax
  • Britannia
  • Conqueror
  • Leviathan
  • Euryalus
  • Neptune
  • Téméraire
  • Victory
  • Defiance
  • Thunderer
  • Polyphemus
  • Dreadnought
  • Swiftsure
  • Defiance
  • Prince
  • Revenge
  • Achille
  • Colossus
  • Bellerophon
  • Tonnant
  • Mars
  • Belleisle
  • Royal Sovereign

Szyk okrętów floty francusko-hiszpańskiej

  • San Juan Nepomuceno
  • Berwick
  • Principe de Asturias
  • Achille
  • San Ildefonso
  • Argonauta
  • Argonaute
  • Swiftsure
  • Aigle
  • Bahama
  • Montanes
  • Algésiras
  • Pluton
  • Monarca
  • Fougueux
  • Santa Ana
  • Indomptable
  • San Leandro
  • Neptune
  • San Justo
  • Redoutable
  • Bucentaure
  • Nuestra Senora de la Santisima Trinidad
  • San Augustin
  • Héros
  • San Francisco de Asis
  • Mont Blanc
  • Rayo
  • Duguay Trouin
  • Formidable
  • Intrépide
  • Scipion
  • Neptuno

Przebieg bitwy

  • HMS Victory (Nelson)
  • HMS Royal Sovereign (Collingwood)
  • Bucentaure (Villeneuve)
  • Redoubtable

Narracja

1 etap bitwy

Najważniejsza bitwa morska wojen napoleońskich rozegrała się na Atlantyku, na zachód od południowo-hiszpańskiego przylądka Trafalgar. Uzupełniona 15 hiszpańskimi okrętami (czyli licząca łącznie 33 okręty) flota francuska zamierzała popłynąć do Neapolu, żeby wesprzeć prowadzoną w południowej Italii francuską ofensywę.
Przebywający na okręcie flagowym Bucentaure admirał Villeneuve ustawił swoją flotę w dwóch kolumnach i w szyku liniowym ruszył na północ.

Admirał Nelson, dowodzący z pokładu Victory angielską flotą, która składała się z 27 okrętów, podzielił eskadrę na dwie części. Kierowana przez niego 12-okrętowa kolumna rozpoczęła natarcie zgodnie z kierunkiem wiatru, druga zaś, pod dowództwem wiceadmirała Collingwooda na okręcie Royal Sovereign, zaatakowała od strony zawietrznej.

2 etap bitwy

Na rozkaz Nelsona kolumny okrętów angielskich popłynęły w poprzek szyku floty francusko-hiszpańskiej. Okręty admirała wzięły na cel straż przednią i centrum nieprzyjaciela, a kolumna Collingwooda jego straż tylną.
Nawet mocny ostrzał artyleryjski floty francusko-hiszpańskiej nie zdołał złamać impetu angielskiej eskadry. Okręty admirała i wiceadmirała przełamały szyk floty nieprzyjaciela. Rozpocząła się chaotyczna, mordercza walka. Poważnie ucierpiał nawet francuski okręt flagowy, Bucentaure.

3 etap bitwy

W chaotycznej walce flota Nelsona rozgromiła okręty dowodzone przez Villeneuve'a.
Sam Nelson otrzymał w potyczce śmiertelny postrzał: trafił go francuski strzelec wyborowy z pokładu statku Redoutable. Collingwood jednak nie pozwolił flocie nieprzyjacielskiej przejąć inicjatywy.
Poddawało się coraz więcej francuskich i hiszpańskich okrętów. Nawet kontratak kilku zdesperowanych okrętów pod wodzą wiceadmirała Dumanoira nie zdołał uchronić ich od porażki.
Straty Brytyjczyków, którzy w bitwie pod Trafalgarem odnieśli absolutne zwycięstwo, wyniosły 1600 poległych i rannych marynarzy, jednak ani jeden ich okręt nie zatonął. Natomiast flota francusko-hiszpańska straciła aż 18 okrętów i 12 tysięcy ludzi (z których większość trafiła do niewoli).

Powiązane treści

Wojny napoleońskie

Napoleon I, który sam koronował się na cesarza Francuzów, był jednym z najwybitniejszych dowódców w historii.

Żołnierz Napoleona (XIX w.)

Wielka Armia Napoleona I, tzw. Grande Armée, była uważana przez współczesnych za "niezwyciężoną".

Żaglowce

Szkuner, zazwyczaj używany jako handlowy statek żaglowy, pojawił się w XVI-XVII wieku w Holandii.

Bitwa pod Akcjum (31 p.n.e.)

Stoczona u brzegów Hellady bitwa morska zakończyła się decydującym zwycięstwem Oktawiana Augusta nad Markiem Antoniuszem.

Brytyjski okręt wojenny (XVIII wiek)

Na przełomie XVII-XIX wieku Anglicy odgrywali czołową rolę w budowie wojennych okrętów żaglowych.

Bitwa jutlandzka (1916 r.)

Bitwa, która toczyła się pomiędzy flotą brytyjską i niemiecką, do dnia dzisiejszego uznawana jest za największą w historii bitwę morską z udziałem krążowników.

Bitwa o Wyspy Midway (1942)

Jedna z ważnych bitew II wojny światowej, która była punktem zwrotnym w walkach na Pacyfiku.

Bitwa pod Lepanto (1571)

W tej słynnej bitwie morskiej flota osmańska poniosła druzgocącą klęskę, zadaną przez flotę Ligi Świętej.

Topografia historyczna (bitwy - historia powszechna)

Dzięki ćwiczeniu z mapą konturową zapoznamy się z najważniejszymi bitwami w historii powszechnej.

Bitwa na równinie Mohi (11-12 kwietnia 1241.)

Miażdżąca klęska, jaką król węgierski poniósł w bitwie z hordami mongolskimi, była wynikiem wielu błędnych decyzji.

Bitwa pod Hastings (1066 r.)

Wilhelm Zdobywca, książę Normandii, w tej decydującej bitwie pokonał Anglosasów, a następnie, już jako król, umocnił swoją władzę w Anglii.

Bitwa pod Zamą (202 p.n.e.)

Podczas II wojny punickiej w Afryce, rzymska armia Scypiona stoczyła decydującą bitwę, która przesądziła o klęsce wojsk punickich Hannibala.

Dzielny ołowiany żołnierzyk

Legendarna postać bajki Hansa Christiana Andersena tym razem "ożywa" na planszy.

Węgierski podstęp wojskowy (IX-X wiek)

Udawanie ucieczki a następnie otoczenie wroga przez długie lata było skuteczną metodą walki, stosowaną przez koczownicze plemiona.

Added to your cart.