Stonehenge (Groot-Brittannië, bronstijd)

Stonehenge (Groot-Brittannië, bronstijd)

Het wereldberoemde monument in Engeland is nog steeds een mysterie voor archeologen.

Geschiedenis

Trefwoorden

Stonehenge, Salisbury, Wiltshire, Werelderfgoed, Bronstijd, storting, oudheidkunde, Groot Brittanië, Engeland, gebouw, Station Stone, Heel Stone, Druïde, cromlech, altaar, grafheuvel, altaarsteen, megaliet, zandsteen, cultuur, geschiedenis, mysterie

Gerelateerde items

Vragen

  • Waar ligt Stonehenge?
  • Van welke archeologische periode is Stonehenge het monument?
  • Hoe oud wordt Stonehenge\ngeschat te zijn?
  • Wat betekent het woord 'henge'?
  • Hoeveel concentrische cirkels had het gebied oorspronkelijk?
  • Op hoeveel kilometer afstand ligt de zandsteengroeve die het materiaal voor Stonehenge leverde?
  • Wat is een trilithon?
  • Wat was waarschijnlijk het doel van Stonehenge?
  • Wanneer werd Stonehenge op de UNESCO Werelderfgoedlijst opgenomen?
  • Waar ligt de Altaarsteen?
  • Waar werd de megalithische cultuur naar vernoemd?
  • Op welke vlakte ligt Stonehenge?
  • Wat is de massa van de grootste stenen?
  • Wie ontdekte Stonehenge?

Scènes

Stonehenge

Het unieke Stonehenge

Het wereldberoemde monument ligt in het zuiden van Engeland, op het Salisbury Plain. De stenen constructie werd ontdekt door John Aubrey (een antiquair) in 1666. Stonehenge werd in verschillende fasen gebouwd. Tijdens opgravingen werden er tal van beenderen gevonden.

Na de koolstofdatering bleek dat de oudste bouwwerken ongeveer 5000 jaar geleden zijn gemaakt, waarschijnlijk door een megalithische cultuur uit de bronstijd. 500 jaar later bevond de bouw ervan zich reeds in de derde fase - deze fase werd waarschijnlijk ergens onderbroken. Het huidige Stonehenge ontstond door weer een andere wijziging en uitbreiding.

De constructie, die al in het midden van de 2e eeuw voor Christus was in de vergetelheid was geraakt, raakte in verval door de storm van de eeuwen en door weersinvloeden. Daarnaast gebruikte de lokale bevolking de stenen als bouwmateriaal voor hun eigen gebouwen.

Structuur van het monument

Constructie

Prachtig Stonehenge

In de eerste fase van de bouw werd een ringwalburg (henge) gemaakt. Er werden 56 kuilen uitgegraven in de wal. Deze kuilen bevatten wellicht houten palen. Extra gaten werden later gegraven, waarin de nu zichtbare stenen werden geplaatst.

In de tweede fase, die aan het einde van de Neolithische periode plaatsvond, werden rechte houten rijen gevormd bij de zuidelijke en de noordoostelijke ingang.

In de derde fase werd de plek opnieuw veranderd. Dit keer werd het legendarische blauwe hardsteen gebruikt, in paren opgesteld. De Station Stones, de Altaarsteen en de Heel Stone werden ook geplaatst in deze fase .

De constructie die vandaag de dag zichtbaar is werd gevormd door zandstenen blokken, later naar de plek gebracht. 30 van deze blokken werden vergezeld door lateien en opgesteld in een cirkel. In de binnenste cirkel werden vijf gelijke paren blokken (trilithon) geplaatst. De wal werd gereconstrueerd, en de extra wallen werden neergezet. De weg die leidt naar de rivier de Avon werd aangelegd. Ten slotte werden de blauwe hardstenen gerangschikt in een cirkel, en er werden nieuwe kuilen gegraven in twee concentrische cirkels.

De ringen van Stonehenge

Zuidzijde

Interessante archeologie

Sinds hun ontdekking in de 17e eeuw werden de steencirkels onderzocht door vele groepen archeologen, maar sommige geheimen zijn nog steeds niet opgelost. Stonehenge (samen met Avebury en de omliggende megalithische monumenten) werd in 1986 als culturele site aan de UNESCO Werelderfgoedlijst toegevoegd.

Recent archeologisch onderzoek bracht iets heel belangrijks onder de aandacht van de geleerden: Stonehenge moet niet op zichzelf worden onderzocht, maar samen met de artefacten die gevonden zijn in de omliggende gebieden (bijv. Boscombe Down, Durrington Walls, Woodhenge, Avebury). Verschillende neolithische voorwerpen impliceren dat de beroemde stenen cirkels geen unieke entiteiten waren, maar onderdeel uitmaakten van een groter systeem.

De rol van Stonehenge

Stonehenge, de creatie

De 20-30 ton wegende, 2-7 meter hoge stenen pilaren vormden oorspronkelijk vier concentrische cirkels. De straal van de buitenste ring was waarschijnlijk zo'n 50 meter.

Het vervoer, de plaatsing en montage van de stenen vereiste een hoop planning en technische kennis. De blauwe hardstenen, met een gemiddeld gewicht van 5 ton, kwamen uit een steengroeve ongeveer 400 km verderop, waarschijnlijk via zee en land. De oorsprong van de zandstenen die vandaag de dag zichtbaar zijn ligt 32 kilometer van Stonehenge vandaan. (Volgens een 12e-eeuwse kroniek hielp Merlijn de Tovenaar om de grote blokken op zijn plaats te zetten.)

De steenblokken werden gevormd met stenen hamers, wat grote ronde stenen waren. Voor de stabiele plaatsing van lateien werden de sarsen gesneden en pen- en tapgatverbindingen gevormd.

Zelfs vandaag de dag hebben we alleen waarschijnlijke en minder waarschijnlijke hypotheses over het oorspronkelijke functie van Stonehenge. De hypothese hierover zijn zeer uiteenlopend. Sommige geleerden geloven dat het een gebouw van een cultus was. Anderen denken dat het diende als kalender (op het moment van de zomerzonnewende belicht de zon op de Altaarsteen de bovenkant van de Hielsteen). Volgens anderen had het als astronomische functie. Uit recent onderzoek (2008) komt het idee naar voren van Stonehenge als cultische genezingsplaats.

De legendarische stenen van Stonehenge

Wandeling

Een wandeling door de geschiedenis

Stonehenge, een stenen gebouw uit de Bronstijd ligt in het zuiden van Engeland. Het werd gebouwd in verschillende fasen: de constructie die tegenwoordig zichtbaar is, komt slechts gedeeltelijk overeen met de oorspronkelijke vorm. We kunnen slechts gissen naar wat de oorspronkelijke functie was.

De mysterieuze groep stenen werd omringd door een zogenaamde henge of aardwal. Van de oorspronkelijke vier concentrische cirkels van steenblokken zijn nu alleen nog de twee binnenringen zichtbaar, de buitenste cirkels worden slechts aangeduid door gaten. Binnenin de cirkels bevinden er zich vijf trilieten (kolomparen verbonden door lateien) en de Altaarsteen. De Altaarsteen is het eindpunt van de weg die leidt naar de rivier de Avon.

De stenen van de noordelijke en zuidelijke grafheuvels werden buiten de steencirkels geplaatst. Markeerstenen werden geplaatst langs de weg die leidt naar de rivier de Avon en de Hielstenen werden verder weg hiervan opgericht.

Animatie

Tijdreizen

Gesproken tekst

Stonehenge bevindt zich op een kalksteenplateau nabij Salisbury in Zuid-Engeland. Dit mysterieuze stenen bouwwerk is een overblijfsel van de megalitische cultuur uit de Bronstijd die zich uitstrekte langs de Atlantische kust van het Europese continent. De plek, waarvan men denkt dat hij ongeveer 5.000 jaar oud is, werd in 1666 ontdekt door John Aubrey, een Engelse Antiquair.

De naam Stonehenge komt van het woord 'henge', dat verwijst naar het ronde of ovale gebied met een diameter van ongeveer 20 meter, en dat omgeven wordt door aardwallen en grachten die zich binnen deze wallen begeven. Interessant genoeg is Stonehenge volgens recente onderzoeken geen echte henge, omdat de grachten zich buiten de wallen bevinden (waarschijnlijk vanwege hun verdedigingsfunctie).

Stonehenge werd in verschillende fasen gebouwd: de constructie die vandaag de dag te zien is, toont slechts gedeeltelijk de oorspronkelijke vorm ervan. De stenen cirkels werden omgeven door aardwallen - een ronde wal - en grachten die gemaakt werden in de eerste fase. Van de vier oorspronkelijke concentrische cirkels zijn nu alleen nog de binnenste twee zichtbaar: de buitenste cirkels zijn alleen nog herkenbaar aan de gaten die gegraven werden voor de palen in de tweede fase. Dit werden de Aubrey-gaten genoemd, vernoemd naar de ontdekker.

De stenen van de noordelijke en zuidelijke grafheuvels werden buiten de steencirkels geplaatst. Markeerstenen werden langs de weg geplaatst die naar de rivier de Avon leidt en de Hielstenen werden nog verder weg overeind gezet. Binnen de cirkels zijn er vijf trilieten (kolomparen verbonden door lateien) en de Altaarsteen. Tegenwoordig wordt de structuur zichtbaar gedomineerd door de zandstenen blokken die meegenomen zijn uit de steengroeven van Marlborough Downs, die zich 32 kilometer verderop bevinden.

Zelfs vandaag de dag kunnen we slechts hypotheses formuleren over het oorspronkelijke doel van Stonehenge. Sommige geleerden geloven dat het een constructie was die met een sekte te maken had, terwijl anderen denken dat hij diende als kalender om de exacte tijd van de zomerzonnewende te bepalen. Recent onderzoek suggereert dat mensen uit afgelegen gebieden kwamen om de legendarische blauwe rotsen te bezoeken omdat ze helende eigenschappen aan hen toeschreven.

Stonehenge heeft zijn geheimen tot op heden nog niet prijsgegeven. In 1986 besloot UNESCO deze plek - samen met andere megalitische plekken in Zuid-Engeland - op de Werelderfgoedlijst te zetten.

Gerelateerde items

Megalitische culturen in Europa

Bouwwerken van enorme steenblokken van duizenden jaren oud zijn monumenten van megalithische culturen.

Hunebedden

De in het huidige Nederland gelegen speciale dolmen of hunebedden werden ongeveer 5.000 jaar geleden gebouwd.

Archeologische opgraving (kuilhuis)

Grote bouwplaatsen bezorgen archeologen die naar artefacten zoeken veel werk.

De Ark van Noach

Volgens de Bijbel vertelde God aan Noach dat hij een ark moest bouwen om zijn familie en de dieren van de zondvloed te redden.

De Kanaaltunnel

De Kanaaltunnel is een 50,5 km lange spoortunnel tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, die onder het Engels Kanaal ligt.

Historische topografie (bezienswaardigheden)

Blinde kaart met een collectie van foto's van historische monumenten.

Historische topografie (plaatsen)

De opdracht met de blinde kaart is een collectie van de belangrijkste historische plaatsen.

Kolonisatie en dekolonisatie

De kleuren van de koloniserende machten werden van de kaart geveegd door de volkeren die vochten om hun onafhankelijkheid te herwinnen.

Van het stenen tijdperk tot de ijzertijd

Deze animatie toont de ontwikkeling van de bijl tijdens verschillende archeologische periodes.

De stad Ur (3e millennium v.Chr.)

De oude stad, dichtbij de rivier de Eufraat, was een belangrijk Sumerisch centrum.

Mycene (2. millennium v.Chr.)

Deze oude beschaving werd vernoemd naar de oude Griekse stad met dezelfde naam. Het was de eerste nederzetting die over een acropolis beschikte.

Neolithische nederzetting

Als gevolg van de neolithische revolutie ontstonden de eerste permanente nederzettingen.

Ötzi de ijsman

De mummie van de ijsman die waarschijnlijk in de kopersteentijd leefde, werd in een gletsjer in de Alpen gevonden.

Tijdmeting

De eerste agenda's en tijdmetingsapparatuur verschenen al in de oude Oosterse beschavingen.

Ziggurat (Ur, 3e millennium v.Chr.)

Ziggurats waren typische terrasvormige stap piramides gebruikt als tempels in het oude Mesopotamië.

Added to your cart.