Жер мен Айдың пайда болуы

Жер мен Айдың пайда болуы

Анимация Жер мен Айдың пайда болуын көрсетеді.

География

Этикеткалар

Жер, Ай, Жер қалыптастыру, Айдың пайда болуы, Solar System, proto-Earth, Тейя, planet, protoplanet, rocky planet, terrestrial planet, Earth globe, astronomy, astrophysics, geography, physics, physical

Байланысты экстралар

Көріністер

Әуелгі Жердің қалыптасуы

Жердің пайда болуы Күн жүйесінің пайда болуымен тығыз байланысты. Күн жүйесінің пайда болуына негіз болған газ-шаң бұлты біртіндеп тартылып, оның ортасындағы заттар тығыздалып, орталықтың температурасы біртіндеп өсе берген. Осы тығыздалған материалдан Күн пайда болған. Бұлттың басқа бөліктері жылдам айналыстан шашылып, Күннің айналасында диск қалыптастырған. Оның шаңдары электростатикалық тартылыстың әсерінен жабысып, километрге дейін үлкейген, гравитациялық күштердің әсерінен өсе берген, ақыры ғаламшар ұрықтары ғаламшар үлкендігіне дейін өскен. 4,6 миллиард жыл бұрын Жер де осылай пайда болған.

Жер пайда болғаннан кейін 170 миллион жыл өткенде, оның беткі қабаты әлі жұмсақ кезде, Жер өзіндей "жас" ғаламшар Тейямен соқтығысады. Соның нәтижесінде екі ғаламшардың ең кішісі Тейя жойылады, оның материалы Жерге сіңеді. Соның әсерінен Жер үлкейіп, бүгінгі салмағына жетеді. Соқтығыстан кейін ұшқан материалдың бір бөлігі Жердің айналасындағы орбитада қалып, Жердің маңында жүзік жүйесін құрады.

Бұл сынықтардың соғылысуынан Ай пайда болады. Жүзік жүйесі ыдыраған соң Ай Жер маңында. шамамен 25 мың километрде айналған ыстық аспан денесі болған: жанартаулары, лава теңіздері және өз магнитті алаңы болған.

Сол кезде Жер мен Айдың арасында пайда болған толысу құбылыстары әр түрлі өзгерістерге әкелді. Бір жағынан Ай осьтік айналуға көшті, яғни Жер маңында айналуы мен өз осінде айналуы сәйкесті. Екіншіден Ай Жерден біртіндеп алыстап, суыды, кейін белсенділігі азайды.

Қазір Айдың Жерден орташа қашықтығы 384 мың км. Бүгін де Ай Жерден жыл сайын 3,8 см-ге қашықтап барады. Осының әсерінен оның Жерді айналу уақыты ұзарып барады. Синхронды айналудың әсерінен остік айналу мерзімі де өсе беретін болады. Бұл құбылыс Жерге де ықпал етеді. Жердің өз осінде айналуы да баяулайды, яғни Жердегі күн де ұзара береді.

Терминдер түсініктемесі

Ғаламшар: Бір жұлдыздың (мәс. Күн) маңында айналатын аспан денесі, оның салмағы оның ішінде жұлдыздарға тән термоядролық рекациялардың жүруіне жеткіліксіз (сондыққтан жарқырамайды), алайда үлкен салмақты шар құру ышін жеткілікті.

Жұлдыз: Өз жарығы бар аспан денесі, ішіндегі термоядролық рекациялардың әсерінен жарқырайды.

Күн жүйесі: Күннің гравитациялық күші басым аумақ. Ол – радиусы шамамен 2 жарық жылына тең шеңбер, ортасында Күн орналасқан, оны айнала үлкенді-кішілі аспан денелері айналады.

Жер мен Тейяның соқтығысуы

Жердің пайда болуы Күн жүйесінің пайда болуымен тығыз байланысты. Күн жүйесінің пайда болуына негіз болған газ-шаң бұлты біртіндеп тартылып, оның ортасындағы заттар тығыздалып, орталықтың температурасы біртіндеп өсе берген. Осы тығыздалған материалдан Күн пайда болған. Бұлттың басқа бөліктері жылдам айналыстан шашылып, Күннің айналасында диск қалыптастырған. Оның шаңдары электростатикалық тартылыстың әсерінен жабысып, километрге дейін үлкейген, гравитациялық күштердің әсерінен өсе берген, ақыры ғаламшар ұрықтары ғаламшар үлкендігіне дейін өскен. 4,6 миллиард жыл бұрын Жер де осылай пайда болған.

Жер пайда болғаннан кейін 170 миллион жыл өткенде, оның беткі қабаты әлі жұмсақ кезде, Жер өзіндей "жас" ғаламшар Тейямен соқтығысады. Соның нәтижесінде екі ғаламшардың ең кішісі Тейя жойылады, оның материалы Жерге сіңеді. Соның әсерінен Жер үлкейіп, бүгінгі салмағына жетеді. Соқтығыстан кейін ұшқан материалдың бір бөлігі Жердің айналасындағы орбитада қалып, Жердің маңында жүзік жүйесін құрады.

Бұл сынықтардың соғылысуынан Ай пайда болады. Жүзік жүйесі ыдыраған соң Ай Жер маңында. шамамен 25 мың километрде айналған ыстық аспан денесі болған: жанартаулары, лава теңіздері және өз магнитті алаңы болған.

Сол кезде Жер мен Айдың арасында пайда болған толысу құбылыстары әр түрлі өзгерістерге әкелді. Бір жағынан Ай осьтік айналуға көшті, яғни Жер маңында айналуы мен өз осінде айналуы сәйкесті. Екіншіден Ай Жерден біртіндеп алыстап, суыды, кейін белсенділігі азайды.

Қазір Айдың Жерден орташа қашықтығы 384 мың км. Бүгін де Ай Жерден жыл сайын 3,8 см-ге қашықтап барады. Осының әсерінен оның Жерді айналу уақыты ұзарып барады. Синхронды айналудың әсерінен остік айналу мерзімі де өсе беретін болады. Бұл құбылыс Жерге де ықпал етеді. Жердің өз осінде айналуы да баяулайды, яғни Жердегі күн де ұзара береді.

Терминдер түсініктемесі

Ғаламшар: Бір жұлдыздың (мәс. Күн) маңында айналатын аспан денесі, оның салмағы оның ішінде жұлдыздарға тән термоядролық рекациялардың жүруіне жеткіліксіз (сондыққтан жарқырамайды), алайда үлкен салмақты шар құру ышін жеткілікті.

Жұлдыз: Өз жарығы бар аспан денесі, ішіндегі термоядролық рекациялардың әсерінен жарқырайды.

Күн жүйесі: Күннің гравитациялық күші басым аумақ. Ол – радиусы шамамен 2 жарық жылына тең шеңбер, ортасында Күн орналасқан, оны айнала үлкенді-кішілі аспан денелері айналады.

Айдың пайда болуы

Жердің пайда болуы Күн жүйесінің пайда болуымен тығыз байланысты. Күн жүйесінің пайда болуына негіз болған газ-шаң бұлты біртіндеп тартылып, оның ортасындағы заттар тығыздалып, орталықтың температурасы біртіндеп өсе берген. Осы тығыздалған материалдан Күн пайда болған. Бұлттың басқа бөліктері жылдам айналыстан шашылып, Күннің айналасында диск қалыптастырған. Оның шаңдары электростатикалық тартылыстың әсерінен жабысып, километрге дейін үлкейген, гравитациялық күштердің әсерінен өсе берген, ақыры ғаламшар ұрықтары ғаламшар үлкендігіне дейін өскен. 4,6 миллиард жыл бұрын Жер де осылай пайда болған.

Жер пайда болғаннан кейін 170 миллион жыл өткенде, оның беткі қабаты әлі жұмсақ кезде, Жер өзіндей "жас" ғаламшар Тейямен соқтығысады. Соның нәтижесінде екі ғаламшардың ең кішісі Тейя жойылады, оның материалы Жерге сіңеді. Соның әсерінен Жер үлкейіп, бүгінгі салмағына жетеді. Соқтығыстан кейін ұшқан материалдың бір бөлігі Жердің айналасындағы орбитада қалып, Жердің маңында жүзік жүйесін құрады.

Бұл сынықтардың соғылысуынан Ай пайда болады. Жүзік жүйесі ыдыраған соң Ай Жер маңында. шамамен 25 мың километрде айналған ыстық аспан денесі болған: жанартаулары, лава теңіздері және өз магнитті алаңы болған.

Сол кезде Жер мен Айдың арасында пайда болған толысу құбылыстары әр түрлі өзгерістерге әкелді. Бір жағынан Ай осьтік айналуға көшті, яғни Жер маңында айналуы мен өз осінде айналуы сәйкесті. Екіншіден Ай Жерден біртіндеп алыстап, суыды, кейін белсенділігі азайды.

Қазір Айдың Жерден орташа қашықтығы 384 мың км. Бүгін де Ай Жерден жыл сайын 3,8 см-ге қашықтап барады. Осының әсерінен оның Жерді айналу уақыты ұзарып барады. Синхронды айналудың әсерінен остік айналу мерзімі де өсе беретін болады. Бұл құбылыс Жерге де ықпал етеді. Жердің өз осінде айналуы да баяулайды, яғни Жердегі күн де ұзара береді.

Терминдер түсініктемесі

Ғаламшар: Бір жұлдыздың (мәс. Күн) маңында айналатын аспан денесі, оның салмағы оның ішінде жұлдыздарға тән термоядролық рекациялардың жүруіне жеткіліксіз (сондыққтан жарқырамайды), алайда үлкен салмақты шар құру ышін жеткілікті.

Жұлдыз: Өз жарығы бар аспан денесі, ішіндегі термоядролық рекациялардың әсерінен жарқырайды.

Күн жүйесі: Күннің гравитациялық күші басым аумақ. Ол – радиусы шамамен 2 жарық жылына тең шеңбер, ортасында Күн орналасқан, оны айнала үлкенді-кішілі аспан денелері айналады.

Суыну

Жердің пайда болуы Күн жүйесінің пайда болуымен тығыз байланысты. Күн жүйесінің пайда болуына негіз болған газ-шаң бұлты біртіндеп тартылып, оның ортасындағы заттар тығыздалып, орталықтың температурасы біртіндеп өсе берген. Осы тығыздалған материалдан Күн пайда болған. Бұлттың басқа бөліктері жылдам айналыстан шашылып, Күннің айналасында диск қалыптастырған. Оның шаңдары электростатикалық тартылыстың әсерінен жабысып, километрге дейін үлкейген, гравитациялық күштердің әсерінен өсе берген, ақыры ғаламшар ұрықтары ғаламшар үлкендігіне дейін өскен. 4,6 миллиард жыл бұрын Жер де осылай пайда болған.

Жер пайда болғаннан кейін 170 миллион жыл өткенде, оның беткі қабаты әлі жұмсақ кезде, Жер өзіндей "жас" ғаламшар Тейямен соқтығысады. Соның нәтижесінде екі ғаламшардың ең кішісі Тейя жойылады, оның материалы Жерге сіңеді. Соның әсерінен Жер үлкейіп, бүгінгі салмағына жетеді. Соқтығыстан кейін ұшқан материалдың бір бөлігі Жердің айналасындағы орбитада қалып, Жердің маңында жүзік жүйесін құрады.

Бұл сынықтардың соғылысуынан Ай пайда болады. Жүзік жүйесі ыдыраған соң Ай Жер маңында. шамамен 25 мың километрде айналған ыстық аспан денесі болған: жанартаулары, лава теңіздері және өз магнитті алаңы болған.

Сол кезде Жер мен Айдың арасында пайда болған толысу құбылыстары әр түрлі өзгерістерге әкелді. Бір жағынан Ай осьтік айналуға көшті, яғни Жер маңында айналуы мен өз осінде айналуы сәйкесті. Екіншіден Ай Жерден біртіндеп алыстап, суыды, кейін белсенділігі азайды.

Қазір Айдың Жерден орташа қашықтығы 384 мың км. Бүгін де Ай Жерден жыл сайын 3,8 см-ге қашықтап барады. Осының әсерінен оның Жерді айналу уақыты ұзарып барады. Синхронды айналудың әсерінен остік айналу мерзімі де өсе беретін болады. Бұл құбылыс Жерге де ықпал етеді. Жердің өз осінде айналуы да баяулайды, яғни Жердегі күн де ұзара береді.

Терминдер түсініктемесі

Ғаламшар: Бір жұлдыздың (мәс. Күн) маңында айналатын аспан денесі, оның салмағы оның ішінде жұлдыздарға тән термоядролық рекациялардың жүруіне жеткіліксіз (сондыққтан жарқырамайды), алайда үлкен салмақты шар құру ышін жеткілікті.

Жұлдыз: Өз жарығы бар аспан денесі, ішіндегі термоядролық рекациялардың әсерінен жарқырайды.

Күн жүйесі: Күннің гравитациялық күші басым аумақ. Ол – радиусы шамамен 2 жарық жылына тең шеңбер, ортасында Күн орналасқан, оны айнала үлкенді-кішілі аспан денелері айналады.

Қазіргі жағдайы

Жердің пайда болуы Күн жүйесінің пайда болуымен тығыз байланысты. Күн жүйесінің пайда болуына негіз болған газ-шаң бұлты біртіндеп тартылып, оның ортасындағы заттар тығыздалып, орталықтың температурасы біртіндеп өсе берген. Осы тығыздалған материалдан Күн пайда болған. Бұлттың басқа бөліктері жылдам айналыстан шашылып, Күннің айналасында диск қалыптастырған. Оның шаңдары электростатикалық тартылыстың әсерінен жабысып, километрге дейін үлкейген, гравитациялық күштердің әсерінен өсе берген, ақыры ғаламшар ұрықтары ғаламшар үлкендігіне дейін өскен. 4,6 миллиард жыл бұрын Жер де осылай пайда болған.

Жер пайда болғаннан кейін 170 миллион жыл өткенде, оның беткі қабаты әлі жұмсақ кезде, Жер өзіндей "жас" ғаламшар Тейямен соқтығысады. Соның нәтижесінде екі ғаламшардың ең кішісі Тейя жойылады, оның материалы Жерге сіңеді. Соның әсерінен Жер үлкейіп, бүгінгі салмағына жетеді. Соқтығыстан кейін ұшқан материалдың бір бөлігі Жердің айналасындағы орбитада қалып, Жердің маңында жүзік жүйесін құрады.

Бұл сынықтардың соғылысуынан Ай пайда болады. Жүзік жүйесі ыдыраған соң Ай Жер маңында. шамамен 25 мың километрде айналған ыстық аспан денесі болған: жанартаулары, лава теңіздері және өз магнитті алаңы болған.

Сол кезде Жер мен Айдың арасында пайда болған толысу құбылыстары әр түрлі өзгерістерге әкелді. Бір жағынан Ай осьтік айналуға көшті, яғни Жер маңында айналуы мен өз осінде айналуы сәйкесті. Екіншіден Ай Жерден біртіндеп алыстап, суыды, кейін белсенділігі азайды.

Қазір Айдың Жерден орташа қашықтығы 384 мың км. Бүгін де Ай Жерден жыл сайын 3,8 см-ге қашықтап барады. Осының әсерінен оның Жерді айналу уақыты ұзарып барады. Синхронды айналудың әсерінен остік айналу мерзімі де өсе беретін болады. Бұл құбылыс Жерге де ықпал етеді. Жердің өз осінде айналуы да баяулайды, яғни Жердегі күн де ұзара береді.

Терминдер түсініктемесі

Ғаламшар: Бір жұлдыздың (мәс. Күн) маңында айналатын аспан денесі, оның салмағы оның ішінде жұлдыздарға тән термоядролық рекациялардың жүруіне жеткіліксіз (сондыққтан жарқырамайды), алайда үлкен салмақты шар құру ышін жеткілікті.

Жұлдыз: Өз жарығы бар аспан денесі, ішіндегі термоядролық рекациялардың әсерінен жарқырайды.

Күн жүйесі: Күннің гравитациялық күші басым аумақ. Ол – радиусы шамамен 2 жарық жылына тең шеңбер, ортасында Күн орналасқан, оны айнала үлкенді-кішілі аспан денелері айналады.

Наррация

Жердің пайда болуы Күн жүйесінің пайда болуымен тығыз байланысты. Күн жүйесінің пайда болуына негіз болған газ-шаң бұлты біртіндеп тартылып, оның ортасындағы заттар тығыздалып, орталықтың температурасы біртіндеп өсе берген. Осы тығыздалған материалдан Күн пайда болған. Бұлттың басқа бөліктері жылдам айналыстан шашылып, Күннің айналасында диск қалыптастырған. Оның шаңдары электростатикалық тартылыстың әсерінен жабысып, километрге дейін үлкейген, гравитациялық күштердің әсерінен өсе берген, ақыры ғаламшар ұрықтары ғаламшар үлкендігіне дейін өскен. 4,6 миллиард жыл бұрын Жер де осылай пайда болған.

Жер пайда болғаннан кейін 170 миллион жыл өткенде, оның беткі қабаты әлі жұмсақ кезде, Жер өзіндей "жас" ғаламшар Тейямен соқтығысады. Соның нәтижесінде екі ғаламшардың ең кішісі Тейя жойылады, оның материалы Жерге сіңеді. Соның әсерінен Жер үлкейіп, бүгінгі салмағына жетеді. Соқтығыстан кейін ұшқан материалдың бір бөлігі Жердің айналасындағы орбитада қалып, Жердің маңында жүзік жүйесін құрады.

Бұл сынықтардың соғылысуынан Ай пайда болады. Жүзік жүйесі ыдыраған соң Ай Жер маңында шамамен 25 мың километрде айналған ыстық аспан денесі болған: жанартаулары, лава теңіздері және магнитті алаңы болған.

Сол кезде Жер мен Айдың арасында пайда болған көтеріліп-қайту құбылыстары әр түрлі өзгерістерге әкелді. Бір жағынан Ай осьтік айналуға көшті, яғни Жер маңында айналуы мен өз осінде айналуы сәйкесті. Екіншіден Ай Жерден біртіндеп алыстап, суыды, кейін белсенділігі азайды.

Қазір Айдың Жерден орташа қашықтығы 384 мың км. Бүгін де Ай Жерден жыл сайын 3,8 см-ге қашықтап барады. Осының әсерінен оның Жерді айналу уақыты ұзарып барады. Синхронды айналудың әсерінен өстік айналу мерзімі де өсе беретін болады. Бұл құбылыс Жерге де ықпал етеді. Жердің өз өсінде айналуы да баяулайды, яғни Жердегі күн де ұзара береді.

Байланысты экстралар

Континенттер мен мұхиттар

Жеріміздегі құрлық континенттерге бөлінген, олардың арасында...

Сатурн

Күн жүйесінің ең үлкен ғаламшарларының бірі, өзіне тән сақинасымен...

Flood control

Flooding rivers can cause numerous environmental issues. Let's see...

Шолпан

Күннен санағанда екінші ғаламшар. Түнгі аспан күмбезіндегі Айдан...

Қытайдың рельефтік картасы

Анимация Қытайдың рельефі мен гидрографиясын көрсетеді.

(New Horizons) "Жаңа горизонттар" миссиясы

"Жаңа горизонттар" ғарыш аппараты 2006 жылы Плутонды және Койпер...

Координаттардың географиялық жүйесі (негізгі деңгей)

Координаттардың географиялық жүйесінде Жер бетінің кез келген...

Жыл мезгілдерінің ауысуы (ортаңғы деңгей)

Жердің айналу өсінің көлбеулігіне байланысты күн сәулесінің...

Added to your cart.