Σταθμοί στην ιστορία της γλυπτικής

Σταθμοί στην ιστορία της γλυπτικής

Η 3Δ απεικόνιση παρουσιάζει τα πέντε πιο σημαντικά έργα στην ιστορία της γλυπτικής.

Καλές τέχνες

Keywords

Ο Δισκοβόλος, Αφροδίτη, Δαβίδ, Ο σκεπτόμενος, Μύρων, Αλέξανδρος, Michelangelo, Ροντέν (Rodin), Μποτσιόνι (Boccioni), άγαλμα, γλυπτική, εικαστικές τέχνες, ιστορίας της τέχνης, ελληνικά, Λούβρο, Βρετανικό Μουσείο, Φλωρεντία, Νέα Υόρκη, φουτουρισμός, impresszionizmus, Ελληνιστική περίοδος, μάρμαρο, χάλκινος, Τέχνες, έργο τέχνης, Παγκοσμίου φήμης, ιστορία

Σχετικά έξτρα

Scenes

Δισκοβόλος

Δισκοβόλος

Τίτλος του έργου: Δισκοβόλος

Γλύπτης: Μύρων (Μύρων των Ελευθερών)

Ημερομηνία δημιουργίας: 5ος αιώνας π.Χ.

Υλικό: χάλκινο

Τοποθεσία: το πρωτότυπο έχει χαθεί

Το πιο διάσημο έργο του αρχαίου Έλληνα γλύπτη, που χρονολογείται από τη περίοδο αυστηρού ρυθμού της ελληνικής γλυπτικής, απεικονίζει έναν νεαρό αθλητή που έχει συλληφθεί στην κορυφή της ρίψης του δίσκου.

Σύμφωνα με το έθιμο της εποχής, ο αθλητής είναι εντελώς γυμνός.

Το ανθρώπινο σώμα έχει καλές αναλογίες και οι λεπτομέρειες του είναι ανατομικά ακριβείς. Παρά την ακινησία του, το γλυπτό είναι εξαιρετικά δυναμικό.

Το αρχικό γλυπτό έχει χαθεί, όπως και όλα τα άλλα έργα του Μύρωνα. Σήμερα, μπορεί κανείς να βρει μόνο μεταγενέστερα μαρμάρινα αντίγραφα του αρχικού, π.χ. στο Βρετανικό Μουσείο ή στο Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο.

Αφροδίτη της Μήλου

Αφροδίτη της Μήλου

Τίτλος του έργου: Αφροδίτη της Μήλου

Γλύπτης: Αλέξανδρος της Αντιοχείας (;)

Ημερομηνία δημιουργίας: 2ος αιώνας π.Χ.

Υλικό: μάρμαρο​

Τοποθεσία: Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι, Γαλλία

Είναι ένα από τα πιο διάσημα αγάλματα της Αρχαιότητας, που απεικονίζουν την ελληνική θεά της αγάπης, την Αφροδίτη. Το 'Venus' ήταν το Ρωμαϊκό όνομα για την ίδια θεά. Το όνομα 'Αφροδίτη της Μήλου' μαρτυράει τον τόπο της ανακάλυψης του αγάλματος.

Tο άγαλμα, με ύψος πάνω από δύο μέτρα, είναι γλυπτό από την ύστερη ελληνιστική περίοδο. Το ανώτερο σώμα της θεάς είναι γυμνό ενώ το κατώτερο σώμα της είναι ντυμένο σε ένα μανδύα. Τα χέρια της λείπουν. Αρχικά, πιθανότατα είχε ένα χρυσό μήλο που της είχε δώσει ο Πάρις, πρίγκηπας της Τροίας.

Η μεγάλη φήμη του παριανού μαρμάρινου αγάλματος δεν ήταν απλώς το αποτέλεσμα της θαυμασμένης ομορφιάς του, αλλά οφειλόταν επίσης πολύ στη γαλλική προπαγάνδα του 19ου αιώνα. Σήμερα είναι ακόμα ένα από τα πιο διάσημα αγάλματα της Αφροδίτης.

Δαβίδ (Μιχαήλ Άγγελος)

Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου

Τίτλος του έργου: Δαβίδ

Γλύπτης: Μιχαήλ Άγγελος Μπουοναρότι

Ημερομηνία δημιουργίας: 1503

Υλικό: μάρμαρο

Τοποθεσία: Γκαλλερία ντελλ’ Ακκαντέμια​, Φλωρεντία, Ιταλία

Το γλυπτό ήταν σκαλιστό από τεράστια μαρμάρινα κομμάτια της Καρράρα, αποθηκευμένα στο εργοτάξιο του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας. Το 1463, η επιτροπή που επιβλέπει την κατασκευή του καθεδρικού ναού ανέθεσε στον γλύπτη Αγκοστίνο ντι Ντούτσιο να δημιουργήσει ένα άγαλμα του Δαβίδ, της βιβλικής φιγούρας. Ωστόσο, κατάφερε να ξεκινήσει μόνο τη διαμόρφωση του αγάλματος. Ήταν ο Μιχαήλ Άγγελος που ολοκλήρωσε το έργο αργότερα, τον 16ο αιώνα.

Το άγαλμα με ύψος πάνω από πέντε μέτρων, είναι μία από τις πιο διάσημες παραστάσεις του Δαβίδ που υποδηλώνει δύναμη και αποφασιστικότητα. Το βάρος του Δαβίδ βασίζεται στο δεξιό του πόδι, το οποίο είναι ίσιο, ενώ το αριστερό του πόδι βρίσκεται σε μια ιδιόμορφη πλάγια θέση. Το αγόρι κρατάει μια σφεντόνα στο αριστερό, υπερμεγέθη χέρι του. Το σώμα εμφανιζόμενο με ανατομική ακρίβεια κυριαρχείται από το κεφάλι στραμμένο προς τα αριστερά με ένα αυστηρό βλέμμα.

Ο Σκεπτόμενος

Ο Σκεπτόμενος

Τίτλος του έργου: Ο Σκεπτόμενος (Le Penseur)

Γλύπτης: Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν

Ημερομηνία δημιουργίας: 1880

Υλικό: χάλκινο

Τοποθεσία: Μουσείο Ροντέν, Παρίσι, Γαλλία

Ο Ροντέν θεωρείται ευρέως ο πατέρας της σύγχρονης γλυπτικής. Τα έργα του παρουσιάζουν ίχνη τόσο του ιμπρεσιονισμού όσο και του συμβολισμού.

Ένα από τα πιο διάσημα έργα του Ροντέν είναι το άγαλμα με τον τίτλο "Ο Σκεπτόμενος". Εμπνευσμένος από τη Θεία Κωμωδία του Δάντη, ο Γάλλος καλλιτέχνης έχει συλλάβει το άγαλμα ως μία από τις μορφές των Πυλών της κόλασης.

Αν και ο Ροντέν χρησιμοποίησε μορφές έκφρασης της κλασσικής τέχνης, το έργο του ξεπερνά αυτήν. Προσπάθησε να εκφράσει μια έντονη πνευματική προσπάθεια. Η δραματική στάση και κάθε μυ της αρσενικής φιγούρας είναι ενδείξεις έντονης συγκέντρωσης. Η ψυχική προσπάθεια είναι σχεδόν αισθητή.

Μοναδικές μορφές συνέχειας στο χώρο

Μοναδικές μορφές συνέχειας στο χώρο

Τίτλος του έργου: Μοναδικές μορφές συνέχειας στο χώρο (Forme uniche della continuità nello spazio)

Γλύπτης: Ουμπέρτο Μποτσιόνι

Ημερομηνία δημιουργίας: 1913

Υλικό: χάλκινο

Τοποθεσία: Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ

Ο Ιταλός καλλιτέχνης ήταν ο κορυφαίος εκθέτης του φουτουρισμού. Τα έργα του αντικατοπτρίζουν την εξερεύνηση της κίνησης που χαρακτήριζε την τάση: συγχρονισμός, δυναμισμός, γραμμές δύναμης και σωματική κίνηση. Κατά τη γνώμη του, κάθε αντικείμενο φιλοδοξεί από όλες τις κατευθύνσεις προς το άπειρο. Αντί να δημιουργεί στατικές και καλά ισορροπημένες μορφές, ο Μποτσιόνι είχε ως στόχο να μεταδίδει ταχύτητα και έλλειψη αρμονίας. Η ακόρεστη αίσθηση της κίνησης εμφανίζεται όχι μόνο στους πίνακές του αλλά και στα γλυπτά του. Οι «Μοναδικές Μορφές Συνέχειας στο Χώρο» αποτελούν επίσης μια τολμηρή και εξαιρετική προσπάθεια αναπαραγωγής της χωρικής κίνησης με ρεαλιστικό τρόπο μέσω της αναπαράστασης του βηματισμού, χρησιμοποιώντας το δυναμισμό των μυών.

3Δ απεικόνιση

Narration

Σε κάθε περίοδο της ιστορίας, η τέχνη αντικατοπτρίζει τον τρόπο σκέψης, τις επιθυμίες και τα συναισθήματα των καλλιτεχνών. Βεβαίως, όλες οι μεμονωμένες μορφές έκφρασης μοιράζονται ένα κοινό, παγκόσμιο περιεχόμενο.

Ο Δισκοβόλος είναι ένα άγαλμα που δημιουργήθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. κατά τη διάρκεια της περιόδου αυστηρού ρυθμού της ελληνικής γλυπτικής. Το πρωτότυπο χάλκινο άγαλμα ήταν ένα από τα πιο διάσημα έργα του Μύρων. Το γλυπτό απεικονίζει έναν νεαρό αθλητή, απασχολημένος με την κορυφαία πράξη της ρίψης του δίσκου. Οι λεπτομέρειες του ανθρώπινου σώματος είναι ανατομικά σωστά. Δυστυχώς, το αρχικό γλυπτό χάθηκε. Σήμερα, μπορεί κανείς να βρει μόνο μεταγενέστερα μαρμάρινα αντίγραφα του πρωτοτύπου, για παράδειγμα στο Βρετανικό Μουσείο και στο Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο.

Το άγαλμα της Αφροδίτης του Μήλου το οποίο δημιουργήθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ., είναι ένα από τα σημαντικότερα γλυπτά της ελληνιστικής περιόδου. Το δεύτερο μέρος του ονόματός του αναφέρεται στο τόπο της ανακάλυψης, ένα μικρό ελληνικό νησί. Το γλυπτό θεωρείται ένα από τα πιο διάσημα αγάλματα της Αφροδίτης. Αυτό το μαρμάρινο άγαλμα είναι μοναδικό, λόγο της έλλειψης των χεριών της. Αρχικά, πιθανότατα κρατούσε ένα χρυσό μήλο σε ένα από τα χέρια της, το οποίο της είχε προσφέρει ο Πάρις, πρίγκηπας της Τροίας.

Ομοίως με τη θεά της αγάπης, η φιγούρα του Δαβίδ ήταν πάντα δημοφιλής ανάμεσα στους γλύπτες. Μία από τις πιο διάσημες παραστάσεις του Δαβίδ είναι αυτή του Μιχαήλ Άγγελου, της αυθεντίας της αναγεννησιακής εποχής. Το κολοσσιαίο άγαλμα ήταν χαραγμένο σε μάρμαρο της Καρράρα στις αρχές του 16ου αιώνα. Το έργο του καλλιτέχνη έχει μεγάλη ανατομική ακρίβεια.

Ένα από τα έργα του Γάλλου γλύπτη Ροντέν, ο Σκεπτόμενος δημιουργήθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Το γλυπτό, το οποίο αντιπροσωπεύει τον Αδάμ, παρουσιάζει ίχνη τόσο του ιμπρεσιονισμού όσο και του συμβολισμού, στυλ που επηρέασαν τον καλλιτέχνη. Το άγαλμα αρχικά ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας γλυπτών, της δημιουργίας των πυλών της κόλασης. Το εντυπωσιακό χάλκινο άγαλμα καθιστά την προσπάθεια σκέψης σε μια ψηλαφητή μορφή.

Το χάλκινο γλυπτό του Ουμπέρτο Μποτσιόνι, ενός φουτουριστικού καλλιτέχνη, είναι ένα τέλειο παράδειγμα της εξερεύνησης της κίνησης που χαρακτήρισε την τάση. Το έργο με τον τίτλο "Μοναδικές μορφές συνέχειας στο χώρο" είναι μια επιτυχημένη προσπάθεια του καλλιτέχνη να μεταδίδει τη δυναμική της κίνησης. Το γλυπτό, το οποίο δημιουργήθηκε στην παραμονή του Α Παγκοσμίου Πολέμου, απεικονίζει μια φιγούρα η οποία βηματίζει. Αντί να δημιουργήσει μια στατική και ισορροπημένη μορφή, ο Μποτσιόνι επέλεξε την εμφάνιση ταχύτητας και έλλειψης αρμονίας.

Σχετικά έξτρα

Άγαλμα του "Αποξυόμενου"

Το θαυμάσιο αρχαίο ελληνικό άγαλμα βρέθηκε στον βυθό της Αδριατικής, κοντά στην Κροατία.

Ιβάν Μέστροβιτς: η ιστορία των Κροατών

Ένα από τα φημισμένα έργα του Κροάτη γλύπτη παριστάνει μια γυναίκα με παραδοσιακή φορεσιά.

Ειδώλια της Αφροδίτης

Αυτά τα παλαιολιθικά ειδώλια πιθανώς συμβόλιζαν την γονιμότητα και την ευφορία.

Άγαλμα της Ελευθερίας (Νέα Υόρκη)

Το άγαλμα ήταν δώρο του γαλλικού έθνους προς τις ΗΠΑ για την 100η επέτειο της...

Ο Ιππέας της Μάνταρα

Το εντυπωσιακό ανάγλυφο σε βράχο, που βρίσκεται στη Βουλγαρία, κατά πάσα πιθανότητα...

Αρχαίοι ελληνικοί θεοί

Κάθε θεός της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας είχε τον δικό του, ιδιαίτερο χαρακτήρα, όπως...

Αρχιτεκτονική αρ νουβώ

Ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της αρχιτεκτονικής αρ νουβώ είναι το μέγαρο Reök στο Σέγκεντ...

Τεάτρο Ολίμπικο (Βιτσέντζα, 16ος αιώνας)

Το πρώτο στεγασμένο θέατρο, που ακολουθούσε τους κανόνες οικοδόμησης των αρχαίων θεάτρων,...

Θέατρο Διονύσου (Αθήνα, 4ος αιώνας π.Χ.)

Το θέατρο, με την χαρακτηριστική διαρρύθμιση και την τέλεια ακουστική, βρίσκεται στην...

Πύργος της Πίζας (14ος αιώνας)

Το μεσαιωνικό κωδωνοστάσιο του καθεδρικού ναού της Πίζας είναι ο πιο φημισμένος...

Πλατεία Ντομ (Szeged, Ουγγαρία)

Η πλατεία, στην πόλη της νότιας Ουγγαρίας, είναι διάσημη για τον καθεδρικό ναό στο μέσο...

Μυκήνες (2η χιλιετία π.Χ.)

Η πόλη, που έδωσε το όνομά της στον Μυκηναϊκό πολιτισμό, ήταν η πρώτη που διέθετε ακρόπολη.

Τα θαύματα του αρχαίου κόσμου

Μεταξύ των θαυμάτων του αρχαίου κόσμου, μόνο οι πυραμίδες της Γκίζας υπάρχουν ακόμη.

Μοάι (Νησί του Πάσχα, 16ος αιώνας)

Το μικρό νησί του Ειρηνικού Ωκεανού είναι φημισμένο για τα μοναδικά πέτρινα αγάλματα που...

Ολυμπία (5ος αιώνας π.Χ.)

Με απαρχή το έτος 776 π.Χ., οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που διεξάγονταν στην πόλη κάθε τέσσερα...

Τύποι αρχαίων ελληνικών κιόνων

Οι κίονες δωρικού, ιωνικού και κορινθιακού ρυθμού διαφέρουν ως προς το μέγεθος και την...

Αρχαία ελληνική κεραμική

Τα αριστουργήματα των αρχαίων Ελλήνων κεραμέων είναι, παράλληλα, και ιστορικές πηγές.

Στο εργαστήριο του Ντα Βίντσι (Φλωρεντία, 16ος αιώνας)

Στο εργαστήριο της Φλωρεντίας του ιδιοφυούς αναγεννησιακού καλλιτέχνη και επιστήμονα...

Ακρόπολη (Αθήνα, 5ος αιώνας π.Χ.)

Η πιο γνωστή ακρόπολη του κόσμου, αυτή της Αθήνας, χτίστηκε στην "χρυσή εποχή" του Περικλή.

Added to your cart.