Ηφαιστειακή δραστηριότητα

Ηφαιστειακή δραστηριότητα

Κατά την ενεργή ηφαιστειακή δράση, η λάβα εξέρχεται από τον μανδύα της γης και εκβάλλεται στην επιφάνεια του εδάφους.

Γεωγραφία

Keywords

ηφαίστειο, μάγμα μηχανισμό, ηφαιστειακή έκρηξη, volcanoes, ηφαιστειακή δραστηριότητα, μάγματος, μετα-ηφαιστειακή δραστηριότητα, θάλαμος μάγματος, τεκτονικών πλακών, σεισμός, λάβα, σχηματισμός βουνό, Βεζούβιου, φύση, γεωγραφία, τεκτονική πλάκα, φλοιός της γης, καταστροφή

Σχετικά έξτρα

Scenes

Ηφαίστεια και τεκτονικές πλάκες

Η ηφαιστιακή δραστηριότητα είναι μια διαδικασία κίνησης, κατά την οποία έρχετε μάγμα από το φλοιό της Γης στην επιφάνεια. Τα ηφαίστεια δεν βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις, αλλά κατά μήκος σε λορίδες με τη σειρά. Αυτές οι λορίδες στην πραγματικότητα είναι τα όρια των λίθινων πλακών. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των βουνών. Το μάγμα είναι λιωμένο πέτρωμα που έχει υγρή μορφή και ρέει κάτω από την επιφάνεια. Το μάγμα που χύνεται έξω στην επιφάνεια ονομάζεται λάβα, στην τοποθεσία που βγαίνει στην επιφάνεια δημιουργείται ηφαίστειο.

Με βάση τον τρόπο έκρηξή τους διαφοροποιούμε ηφαίστεια με έκρηξη, με εκχείληση και μικτά ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια με έκρηξη δημιουργούν πολύ ατμό και αέρια, τα οποία εκράγονται από τον κρατήρα με ισχυρές εκρήξεις. Με αποτέλεσμα να έχουμε στήλη νέφους τέφρας και ηφαιστειακή πλημμύρα από τέφρα. Ο άνεμος μπορεί να απλώσει το νέφος από τέφρα σε τεράστια περιοχή. Η πλημμύρα από τέφρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα κατεβαίνει από το ηφαοστειακό κόνο. Αυτή η μορφή έκρηξης είναι η πιο καταστροφική.

Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι εκρήξεις του Κρακατάου, του Όρου Πελέ και του Όρου Άγιας Ελένης.

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις με εκχείληση δεν συνοδεύονται με έκρηξη ούτε με έκρηξη τέφρας, μόνο εκχειλίζεται η λιωμένη λάβα. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται από την στερεοποιημένη λάβα. Τέτοια ηφαίστεια είναι τα ηφαίστεια της Χαβάης, η Μανούα Κέα και η Μανούα Λόα.

Στην περίπτωση των μεικτών ηφαιστείων είναι παρούσα και η εκρικτική έκρηξη και η εκχείληση λάβας. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται και από το στρώμα του τέφρα που σκορπίστηκε και από το στρώμα της λάβας, αυτά τα ηφαίστεια ονομάζονται στρωματοηφαίστεια. Σε αυτή την ομάδα ανήκει τα πιο πολλά ηφαίστεια της Γης. Τα πιο γνωστά είναι το Στρόμπολι, η Έτνα και το Κοτοπάξι.

Μετά από τις ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούμε να παρατηρούμε μετεκρηκτιές δραστηριότητες. Αυτές στην ουσία είναι διαρροές ατμών και αέριων.

Η φουμαρόλα είναι η συνολική ονομασία των εκρήξεων ατμών και αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις βγαίνουν στην επιφάνεια ατμοί που περιέχουν διαφορετικά χημικά στοιχεία και αέρια.

Η σολφάτα είναι θειική εξάτμιση: είναι φουμάρολα με την οποία απελευτερώνονται ενώσεις θείου μαζί με τον υδρατμό.

Και η μοφέτα είναι φουμαρόλα: εδώ το προιόν της μεταηφαιστιακής δραστηριότητας είναι το διοξίδιου του άνθρακα. Μπορεί να είναι στεγνή μοφέτα, τότε αεριο βγαίνει στην επιφάνεια ή υγρή μοφέτα όταν βγαίνει ανθρακούχο νερό.

Το γκέιζερ εκράγεται ανά διαστήματα, είναι πηγή με καυτό νερό. Το νερό που συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια σε κοιλότητες και έπειτα αρχίζει να βράζει από τη θερμότητα που έχει ο θάλαμος του μάγματας και εκραίγεται σε μορφή συντριβανιού.

Τα ηφαίστεια λάσπης είναι φαινόμενα σε περιοχές με πηλό. Από την υγρή λάσπη συνέχεια ξεφυσάει το αέριο.

Οι πιο καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις σκορπάνε τεράστια ποσότητα τέφρα. Το 1883, η Κρακατάου με την έκρηξη 18 κμ², ενώ η Τάμπορα, το 1815 σκόρπισε ίσως την πιο μεγάλη ποσότητα της ανθρωπότητας 80 μ² τέφρα δημιουργήθηκε. Εκρήξεις τέτοιου μεγέθους έχουν σφαιρική επίδραση για όλη την ατμόσφαιρα της Γης, για την κλίμα και για τα ζώα.

Η πιο μεγάλες ηφαιστιακές εκρήξεις

Η ηφαιστιακή δραστηριότητα είναι μια διαδικασία κίνησης, κατά την οποία έρχετε μάγμα από το φλοιό της Γης στην επιφάνεια. Τα ηφαίστεια δεν βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις, αλλά κατά μήκος σε λορίδες με τη σειρά. Αυτές οι λορίδες στην πραγματικότητα είναι τα όρια των λίθινων πλακών. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των βουνών. Το μάγμα είναι λιωμένο πέτρωμα που έχει υγρή μορφή και ρέει κάτω από την επιφάνεια. Το μάγμα που χύνεται έξω στην επιφάνεια ονομάζεται λάβα, στην τοποθεσία που βγαίνει στην επιφάνεια δημιουργείται ηφαίστειο.

Με βάση τον τρόπο έκρηξή τους διαφοροποιούμε ηφαίστεια με έκρηξη, με εκχείληση και μικτά ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια με έκρηξη δημιουργούν πολύ ατμό και αέρια, τα οποία εκράγονται από τον κρατήρα με ισχυρές εκρήξεις. Με αποτέλεσμα να έχουμε στήλη νέφους τέφρας και ηφαιστειακή πλημμύρα από τέφρα. Ο άνεμος μπορεί να απλώσει το νέφος από τέφρα σε τεράστια περιοχή. Η πλημμύρα από τέφρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα κατεβαίνει από το ηφαοστειακό κόνο. Αυτή η μορφή έκρηξης είναι η πιο καταστροφική.

Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι εκρήξεις του Κρακατάου, του Όρου Πελέ και του Όρου Άγιας Ελένης.

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις με εκχείληση δεν συνοδεύονται με έκρηξη ούτε με έκρηξη τέφρας, μόνο εκχειλίζεται η λιωμένη λάβα. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται από την στερεοποιημένη λάβα. Τέτοια ηφαίστεια είναι τα ηφαίστεια της Χαβάης, η Μανούα Κέα και η Μανούα Λόα.

Στην περίπτωση των μεικτών ηφαιστείων είναι παρούσα και η εκρικτική έκρηξη και η εκχείληση λάβας. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται και από το στρώμα του τέφρα που σκορπίστηκε και από το στρώμα της λάβας, αυτά τα ηφαίστεια ονομάζονται στρωματοηφαίστεια. Σε αυτή την ομάδα ανήκει τα πιο πολλά ηφαίστεια της Γης. Τα πιο γνωστά είναι το Στρόμπολι, η Έτνα και το Κοτοπάξι.

Μετά από τις ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούμε να παρατηρούμε μετεκρηκτιές δραστηριότητες. Αυτές στην ουσία είναι διαρροές ατμών και αέριων.

Η φουμαρόλα είναι η συνολική ονομασία των εκρήξεων ατμών και αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις βγαίνουν στην επιφάνεια ατμοί που περιέχουν διαφορετικά χημικά στοιχεία και αέρια.

Η σολφάτα είναι θειική εξάτμιση: είναι φουμάρολα με την οποία απελευτερώνονται ενώσεις θείου μαζί με τον υδρατμό.

Και η μοφέτα είναι φουμαρόλα: εδώ το προιόν της μεταηφαιστιακής δραστηριότητας είναι το διοξίδιου του άνθρακα. Μπορεί να είναι στεγνή μοφέτα, τότε αεριο βγαίνει στην επιφάνεια ή υγρή μοφέτα όταν βγαίνει ανθρακούχο νερό.

Το γκέιζερ εκράγεται ανά διαστήματα, είναι πηγή με καυτό νερό. Το νερό που συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια σε κοιλότητες και έπειτα αρχίζει να βράζει από τη θερμότητα που έχει ο θάλαμος του μάγματας και εκραίγεται σε μορφή συντριβανιού.

Τα ηφαίστεια λάσπης είναι φαινόμενα σε περιοχές με πηλό. Από την υγρή λάσπη συνέχεια ξεφυσάει το αέριο.

Οι πιο καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις σκορπάνε τεράστια ποσότητα τέφρα. Το 1883, η Κρακατάου με την έκρηξη 18 κμ², ενώ η Τάμπορα, το 1815 σκόρπισε ίσως την πιο μεγάλη ποσότητα της ανθρωπότητας 80 μ² τέφρα δημιουργήθηκε. Εκρήξεις τέτοιου μεγέθους έχουν σφαιρική επίδραση για όλη την ατμόσφαιρα της Γης, για την κλίμα και για τα ζώα.

Εκρηκτικό ηφαίστειο

Η ηφαιστιακή δραστηριότητα είναι μια διαδικασία κίνησης, κατά την οποία έρχετε μάγμα από το φλοιό της Γης στην επιφάνεια. Τα ηφαίστεια δεν βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις, αλλά κατά μήκος σε λορίδες με τη σειρά. Αυτές οι λορίδες στην πραγματικότητα είναι τα όρια των λίθινων πλακών. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των βουνών. Το μάγμα είναι λιωμένο πέτρωμα που έχει υγρή μορφή και ρέει κάτω από την επιφάνεια. Το μάγμα που χύνεται έξω στην επιφάνεια ονομάζεται λάβα, στην τοποθεσία που βγαίνει στην επιφάνεια δημιουργείται ηφαίστειο.

Με βάση τον τρόπο έκρηξή τους διαφοροποιούμε ηφαίστεια με έκρηξη, με εκχείληση και μικτά ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια με έκρηξη δημιουργούν πολύ ατμό και αέρια, τα οποία εκράγονται από τον κρατήρα με ισχυρές εκρήξεις. Με αποτέλεσμα να έχουμε στήλη νέφους τέφρας και ηφαιστειακή πλημμύρα από τέφρα. Ο άνεμος μπορεί να απλώσει το νέφος από τέφρα σε τεράστια περιοχή. Η πλημμύρα από τέφρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα κατεβαίνει από το ηφαοστειακό κόνο. Αυτή η μορφή έκρηξης είναι η πιο καταστροφική.

Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι εκρήξεις του Κρακατάου, του Όρου Πελέ και του Όρου Άγιας Ελένης.

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις με εκχείληση δεν συνοδεύονται με έκρηξη ούτε με έκρηξη τέφρας, μόνο εκχειλίζεται η λιωμένη λάβα. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται από την στερεοποιημένη λάβα. Τέτοια ηφαίστεια είναι τα ηφαίστεια της Χαβάης, η Μανούα Κέα και η Μανούα Λόα.

Στην περίπτωση των μεικτών ηφαιστείων είναι παρούσα και η εκρικτική έκρηξη και η εκχείληση λάβας. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται και από το στρώμα του τέφρα που σκορπίστηκε και από το στρώμα της λάβας, αυτά τα ηφαίστεια ονομάζονται στρωματοηφαίστεια. Σε αυτή την ομάδα ανήκει τα πιο πολλά ηφαίστεια της Γης. Τα πιο γνωστά είναι το Στρόμπολι, η Έτνα και το Κοτοπάξι.

Μετά από τις ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούμε να παρατηρούμε μετεκρηκτιές δραστηριότητες. Αυτές στην ουσία είναι διαρροές ατμών και αέριων.

Η φουμαρόλα είναι η συνολική ονομασία των εκρήξεων ατμών και αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις βγαίνουν στην επιφάνεια ατμοί που περιέχουν διαφορετικά χημικά στοιχεία και αέρια.

Η σολφάτα είναι θειική εξάτμιση: είναι φουμάρολα με την οποία απελευτερώνονται ενώσεις θείου μαζί με τον υδρατμό.

Και η μοφέτα είναι φουμαρόλα: εδώ το προιόν της μεταηφαιστιακής δραστηριότητας είναι το διοξίδιου του άνθρακα. Μπορεί να είναι στεγνή μοφέτα, τότε αεριο βγαίνει στην επιφάνεια ή υγρή μοφέτα όταν βγαίνει ανθρακούχο νερό.

Το γκέιζερ εκράγεται ανά διαστήματα, είναι πηγή με καυτό νερό. Το νερό που συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια σε κοιλότητες και έπειτα αρχίζει να βράζει από τη θερμότητα που έχει ο θάλαμος του μάγματας και εκραίγεται σε μορφή συντριβανιού.

Τα ηφαίστεια λάσπης είναι φαινόμενα σε περιοχές με πηλό. Από την υγρή λάσπη συνέχεια ξεφυσάει το αέριο.

Οι πιο καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις σκορπάνε τεράστια ποσότητα τέφρα. Το 1883, η Κρακατάου με την έκρηξη 18 κμ², ενώ η Τάμπορα, το 1815 σκόρπισε ίσως την πιο μεγάλη ποσότητα της ανθρωπότητας 80 μ² τέφρα δημιουργήθηκε. Εκρήξεις τέτοιου μεγέθους έχουν σφαιρική επίδραση για όλη την ατμόσφαιρα της Γης, για την κλίμα και για τα ζώα.

Διαχυτικό ηφαίστειο

Η ηφαιστιακή δραστηριότητα είναι μια διαδικασία κίνησης, κατά την οποία έρχετε μάγμα από το φλοιό της Γης στην επιφάνεια. Τα ηφαίστεια δεν βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις, αλλά κατά μήκος σε λορίδες με τη σειρά. Αυτές οι λορίδες στην πραγματικότητα είναι τα όρια των λίθινων πλακών. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των βουνών. Το μάγμα είναι λιωμένο πέτρωμα που έχει υγρή μορφή και ρέει κάτω από την επιφάνεια. Το μάγμα που χύνεται έξω στην επιφάνεια ονομάζεται λάβα, στην τοποθεσία που βγαίνει στην επιφάνεια δημιουργείται ηφαίστειο.

Με βάση τον τρόπο έκρηξή τους διαφοροποιούμε ηφαίστεια με έκρηξη, με εκχείληση και μικτά ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια με έκρηξη δημιουργούν πολύ ατμό και αέρια, τα οποία εκράγονται από τον κρατήρα με ισχυρές εκρήξεις. Με αποτέλεσμα να έχουμε στήλη νέφους τέφρας και ηφαιστειακή πλημμύρα από τέφρα. Ο άνεμος μπορεί να απλώσει το νέφος από τέφρα σε τεράστια περιοχή. Η πλημμύρα από τέφρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα κατεβαίνει από το ηφαοστειακό κόνο. Αυτή η μορφή έκρηξης είναι η πιο καταστροφική.

Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι εκρήξεις του Κρακατάου, του Όρου Πελέ και του Όρου Άγιας Ελένης.

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις με εκχείληση δεν συνοδεύονται με έκρηξη ούτε με έκρηξη τέφρας, μόνο εκχειλίζεται η λιωμένη λάβα. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται από την στερεοποιημένη λάβα. Τέτοια ηφαίστεια είναι τα ηφαίστεια της Χαβάης, η Μανούα Κέα και η Μανούα Λόα.

Στην περίπτωση των μεικτών ηφαιστείων είναι παρούσα και η εκρικτική έκρηξη και η εκχείληση λάβας. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται και από το στρώμα του τέφρα που σκορπίστηκε και από το στρώμα της λάβας, αυτά τα ηφαίστεια ονομάζονται στρωματοηφαίστεια. Σε αυτή την ομάδα ανήκει τα πιο πολλά ηφαίστεια της Γης. Τα πιο γνωστά είναι το Στρόμπολι, η Έτνα και το Κοτοπάξι.

Μετά από τις ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούμε να παρατηρούμε μετεκρηκτιές δραστηριότητες. Αυτές στην ουσία είναι διαρροές ατμών και αέριων.

Η φουμαρόλα είναι η συνολική ονομασία των εκρήξεων ατμών και αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις βγαίνουν στην επιφάνεια ατμοί που περιέχουν διαφορετικά χημικά στοιχεία και αέρια.

Η σολφάτα είναι θειική εξάτμιση: είναι φουμάρολα με την οποία απελευτερώνονται ενώσεις θείου μαζί με τον υδρατμό.

Και η μοφέτα είναι φουμαρόλα: εδώ το προιόν της μεταηφαιστιακής δραστηριότητας είναι το διοξίδιου του άνθρακα. Μπορεί να είναι στεγνή μοφέτα, τότε αεριο βγαίνει στην επιφάνεια ή υγρή μοφέτα όταν βγαίνει ανθρακούχο νερό.

Το γκέιζερ εκράγεται ανά διαστήματα, είναι πηγή με καυτό νερό. Το νερό που συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια σε κοιλότητες και έπειτα αρχίζει να βράζει από τη θερμότητα που έχει ο θάλαμος του μάγματας και εκραίγεται σε μορφή συντριβανιού.

Τα ηφαίστεια λάσπης είναι φαινόμενα σε περιοχές με πηλό. Από την υγρή λάσπη συνέχεια ξεφυσάει το αέριο.

Οι πιο καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις σκορπάνε τεράστια ποσότητα τέφρα. Το 1883, η Κρακατάου με την έκρηξη 18 κμ², ενώ η Τάμπορα, το 1815 σκόρπισε ίσως την πιο μεγάλη ποσότητα της ανθρωπότητας 80 μ² τέφρα δημιουργήθηκε. Εκρήξεις τέτοιου μεγέθους έχουν σφαιρική επίδραση για όλη την ατμόσφαιρα της Γης, για την κλίμα και για τα ζώα.

Ανάμοικτα ηφαίστεια

Η ηφαιστιακή δραστηριότητα είναι μια διαδικασία κίνησης, κατά την οποία έρχετε μάγμα από το φλοιό της Γης στην επιφάνεια. Τα ηφαίστεια δεν βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις, αλλά κατά μήκος σε λορίδες με τη σειρά. Αυτές οι λορίδες στην πραγματικότητα είναι τα όρια των λίθινων πλακών. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των βουνών. Το μάγμα είναι λιωμένο πέτρωμα που έχει υγρή μορφή και ρέει κάτω από την επιφάνεια. Το μάγμα που χύνεται έξω στην επιφάνεια ονομάζεται λάβα, στην τοποθεσία που βγαίνει στην επιφάνεια δημιουργείται ηφαίστειο.

Με βάση τον τρόπο έκρηξή τους διαφοροποιούμε ηφαίστεια με έκρηξη, με εκχείληση και μικτά ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια με έκρηξη δημιουργούν πολύ ατμό και αέρια, τα οποία εκράγονται από τον κρατήρα με ισχυρές εκρήξεις. Με αποτέλεσμα να έχουμε στήλη νέφους τέφρας και ηφαιστειακή πλημμύρα από τέφρα. Ο άνεμος μπορεί να απλώσει το νέφος από τέφρα σε τεράστια περιοχή. Η πλημμύρα από τέφρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα κατεβαίνει από το ηφαοστειακό κόνο. Αυτή η μορφή έκρηξης είναι η πιο καταστροφική.

Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι εκρήξεις του Κρακατάου, του Όρου Πελέ και του Όρου Άγιας Ελένης.

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις με εκχείληση δεν συνοδεύονται με έκρηξη ούτε με έκρηξη τέφρας, μόνο εκχειλίζεται η λιωμένη λάβα. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται από την στερεοποιημένη λάβα. Τέτοια ηφαίστεια είναι τα ηφαίστεια της Χαβάης, η Μανούα Κέα και η Μανούα Λόα.

Στην περίπτωση των μεικτών ηφαιστείων είναι παρούσα και η εκρικτική έκρηξη και η εκχείληση λάβας. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται και από το στρώμα του τέφρα που σκορπίστηκε και από το στρώμα της λάβας, αυτά τα ηφαίστεια ονομάζονται στρωματοηφαίστεια. Σε αυτή την ομάδα ανήκει τα πιο πολλά ηφαίστεια της Γης. Τα πιο γνωστά είναι το Στρόμπολι, η Έτνα και το Κοτοπάξι.

Μετά από τις ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούμε να παρατηρούμε μετεκρηκτιές δραστηριότητες. Αυτές στην ουσία είναι διαρροές ατμών και αέριων.

Η φουμαρόλα είναι η συνολική ονομασία των εκρήξεων ατμών και αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις βγαίνουν στην επιφάνεια ατμοί που περιέχουν διαφορετικά χημικά στοιχεία και αέρια.

Η σολφάτα είναι θειική εξάτμιση: είναι φουμάρολα με την οποία απελευτερώνονται ενώσεις θείου μαζί με τον υδρατμό.

Και η μοφέτα είναι φουμαρόλα: εδώ το προιόν της μεταηφαιστιακής δραστηριότητας είναι το διοξίδιου του άνθρακα. Μπορεί να είναι στεγνή μοφέτα, τότε αεριο βγαίνει στην επιφάνεια ή υγρή μοφέτα όταν βγαίνει ανθρακούχο νερό.

Το γκέιζερ εκράγεται ανά διαστήματα, είναι πηγή με καυτό νερό. Το νερό που συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια σε κοιλότητες και έπειτα αρχίζει να βράζει από τη θερμότητα που έχει ο θάλαμος του μάγματας και εκραίγεται σε μορφή συντριβανιού.

Τα ηφαίστεια λάσπης είναι φαινόμενα σε περιοχές με πηλό. Από την υγρή λάσπη συνέχεια ξεφυσάει το αέριο.

Οι πιο καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις σκορπάνε τεράστια ποσότητα τέφρα. Το 1883, η Κρακατάου με την έκρηξη 18 κμ², ενώ η Τάμπορα, το 1815 σκόρπισε ίσως την πιο μεγάλη ποσότητα της ανθρωπότητας 80 μ² τέφρα δημιουργήθηκε. Εκρήξεις τέτοιου μεγέθους έχουν σφαιρική επίδραση για όλη την ατμόσφαιρα της Γης, για την κλίμα και για τα ζώα.

Ηφαιστειακή δραστιριότητα

Η ηφαιστιακή δραστηριότητα είναι μια διαδικασία κίνησης, κατά την οποία έρχετε μάγμα από το φλοιό της Γης στην επιφάνεια. Τα ηφαίστεια δεν βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις, αλλά κατά μήκος σε λορίδες με τη σειρά. Αυτές οι λορίδες στην πραγματικότητα είναι τα όρια των λίθινων πλακών. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των βουνών. Το μάγμα είναι λιωμένο πέτρωμα που έχει υγρή μορφή και ρέει κάτω από την επιφάνεια. Το μάγμα που χύνεται έξω στην επιφάνεια ονομάζεται λάβα, στην τοποθεσία που βγαίνει στην επιφάνεια δημιουργείται ηφαίστειο.

Με βάση τον τρόπο έκρηξή τους διαφοροποιούμε ηφαίστεια με έκρηξη, με εκχείληση και μικτά ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια με έκρηξη δημιουργούν πολύ ατμό και αέρια, τα οποία εκράγονται από τον κρατήρα με ισχυρές εκρήξεις. Με αποτέλεσμα να έχουμε στήλη νέφους τέφρας και ηφαιστειακή πλημμύρα από τέφρα. Ο άνεμος μπορεί να απλώσει το νέφος από τέφρα σε τεράστια περιοχή. Η πλημμύρα από τέφρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα κατεβαίνει από το ηφαοστειακό κόνο. Αυτή η μορφή έκρηξης είναι η πιο καταστροφική.

Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι εκρήξεις του Κρακατάου, του Όρου Πελέ και του Όρου Άγιας Ελένης.

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις με εκχείληση δεν συνοδεύονται με έκρηξη ούτε με έκρηξη τέφρας, μόνο εκχειλίζεται η λιωμένη λάβα. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται από την στερεοποιημένη λάβα. Τέτοια ηφαίστεια είναι τα ηφαίστεια της Χαβάης, η Μανούα Κέα και η Μανούα Λόα.

Στην περίπτωση των μεικτών ηφαιστείων είναι παρούσα και η εκρικτική έκρηξη και η εκχείληση λάβας. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται και από το στρώμα του τέφρα που σκορπίστηκε και από το στρώμα της λάβας, αυτά τα ηφαίστεια ονομάζονται στρωματοηφαίστεια. Σε αυτή την ομάδα ανήκει τα πιο πολλά ηφαίστεια της Γης. Τα πιο γνωστά είναι το Στρόμπολι, η Έτνα και το Κοτοπάξι.

Μετά από τις ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούμε να παρατηρούμε μετεκρηκτιές δραστηριότητες. Αυτές στην ουσία είναι διαρροές ατμών και αέριων.

Η φουμαρόλα είναι η συνολική ονομασία των εκρήξεων ατμών και αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις βγαίνουν στην επιφάνεια ατμοί που περιέχουν διαφορετικά χημικά στοιχεία και αέρια.

Η σολφάτα είναι θειική εξάτμιση: είναι φουμάρολα με την οποία απελευτερώνονται ενώσεις θείου μαζί με τον υδρατμό.

Και η μοφέτα είναι φουμαρόλα: εδώ το προιόν της μεταηφαιστιακής δραστηριότητας είναι το διοξίδιου του άνθρακα. Μπορεί να είναι στεγνή μοφέτα, τότε αεριο βγαίνει στην επιφάνεια ή υγρή μοφέτα όταν βγαίνει ανθρακούχο νερό.

Το γκέιζερ εκράγεται ανά διαστήματα, είναι πηγή με καυτό νερό. Το νερό που συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια σε κοιλότητες και έπειτα αρχίζει να βράζει από τη θερμότητα που έχει ο θάλαμος του μάγματας και εκραίγεται σε μορφή συντριβανιού.

Τα ηφαίστεια λάσπης είναι φαινόμενα σε περιοχές με πηλό. Από την υγρή λάσπη συνέχεια ξεφυσάει το αέριο.

Οι πιο καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις σκορπάνε τεράστια ποσότητα τέφρα. Το 1883, η Κρακατάου με την έκρηξη 18 κμ², ενώ η Τάμπορα, το 1815 σκόρπισε ίσως την πιο μεγάλη ποσότητα της ανθρωπότητας 80 μ² τέφρα δημιουργήθηκε. Εκρήξεις τέτοιου μεγέθους έχουν σφαιρική επίδραση για όλη την ατμόσφαιρα της Γης, για την κλίμα και για τα ζώα.

Narration

Η ηφαιστιακή δραστηριότητα είναι μια διαδικασία κίνησης, κατά την οποία έρχετε μάγμα από το φλοιό της Γης στην επιφάνεια. Τα ηφαίστεια δεν βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις, αλλά κατά μήκος σε λορίδες με τη σειρά. Αυτές οι λορίδες στην πραγματικότητα είναι τα όρια των λίθινων πλακών. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των βουνών. Το μάγμα είναι λιωμένο πέτρωμα που έχει υγρή μορφή και ρέει κάτω από την επιφάνεια. Το μάγμα που χύνεται έξω στην επιφάνεια ονομάζεται λάβα, στην τοποθεσία που βγαίνει στην επιφάνεια δημιουργείται ηφαίστειο.

Με βάση τον τρόπο έκρηξή τους διαφοροποιούμε ηφαίστεια με έκρηξη, με εκχείληση και μικτά ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια με έκρηξη δημιουργούν πολύ ατμό και αέρια, τα οποία εκράγονται από τον κρατήρα με ισχυρές εκρήξεις. Με αποτέλεσμα να έχουμε στήλη νέφους τέφρας και ηφαιστειακή πλημμύρα από τέφρα. Ο άνεμος μπορεί να απλώσει το νέφος από τέφρα σε τεράστια περιοχή. Η πλημμύρα από τέφρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα κατεβαίνει από το ηφαοστειακό κόνο. Αυτή η μορφή έκρηξης είναι η πιο καταστροφική.

Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι εκρήξεις του Κρακατάου, του Όρου Πελέ και του Όρου Άγιας Ελένης.

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις με εκχείληση δεν συνοδεύονται με έκρηξη ούτε με έκρηξη τέφρας, μόνο εκχειλίζεται η λιωμένη λάβα. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται από την στερεοποιημένη λάβα. Τέτοια ηφαίστεια είναι τα ηφαίστεια της Χαβάης, η Μανούα Κέα και η Μανούα Λόα.

Στην περίπτωση των μεικτών ηφαιστείων είναι παρούσα και η εκρικτική έκρηξη και η εκχείληση λάβας. Ο ηφαιστειακός κόνος δημιουργείται και από το στρώμα του τέφρα που σκορπίστηκε και από το στρώμα της λάβας, αυτά τα ηφαίστεια ονομάζονται στρωματοηφαίστεια. Σε αυτή την ομάδα ανήκει τα πιο πολλά ηφαίστεια της Γης. Τα πιο γνωστά είναι το Στρόμπολι, η Έτνα και το Κοτοπάξι.

Μετά από τις ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούμε να παρατηρούμε μετεκρηκτιές δραστηριότητες. Αυτές στην ουσία είναι διαρροές ατμών και αέριων.

Η φουμαρόλα είναι η συνολική ονομασία των εκρήξεων ατμών και αερίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις βγαίνουν στην επιφάνεια ατμοί που περιέχουν διαφορετικά χημικά στοιχεία και αέρια.

Η σολφάτα είναι θειική εξάτμιση: είναι φουμάρολα με την οποία απελευτερώνονται ενώσεις θείου μαζί με τον υδρατμό.

Και η μοφέτα είναι φουμαρόλα: εδώ το προιόν της μεταηφαιστιακής δραστηριότητας είναι το διοξίδιου του άνθρακα. Μπορεί να είναι στεγνή μοφέτα, τότε αεριο βγαίνει στην επιφάνεια ή υγρή μοφέτα όταν βγαίνει ανθρακούχο νερό.

Το γκέιζερ εκράγεται ανά διαστήματα, είναι πηγή με καυτό νερό. Το νερό που συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια σε κοιλότητες και έπειτα αρχίζει να βράζει από τη θερμότητα που έχει ο θάλαμος του μάγματας και εκραίγεται σε μορφή συντριβανιού.

Τα ηφαίστεια λάσπης είναι φαινόμενα σε περιοχές με πηλό. Από την υγρή λάσπη συνέχεια ξεφυσάει το αέριο.

Οι πιο καταστροφικές ηφαιστειακές εκρήξεις σκορπάνε τεράστια ποσότητα τέφρα. Το 1883, η Κρακατάου με την έκρηξη 18 κμ², ενώ η Τάμπορα, το 1815 σκόρπισε ίσως την πιο μεγάλη ποσότητα της ανθρωπότητας 80 μ² τέφρα δημιουργήθηκε. Εκρήξεις τέτοιου μεγέθους έχουν σφαιρική επίδραση για όλη την ατμόσφαιρα της Γης, για την κλίμα και για τα ζώα.

Σχετικά έξτρα

Εξωγενείς γεωλογικές δυνάμεις

Εξωγενείς και ενδογενείς δυνάμεις διαμόρφωσαν την επιφάνεια της...

Η αφρικανική σαβάνα

Η μεγαλύτερη ενιαία σαβάνα της Γης βρίσκεται στην Αφρική. Αποτελεί...

Υδρολογικός κύκλος (μεσαίο επίπεδο)

Το νερό του πλανήτη μας βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και αλλαγή...

Κεραυνοί

Ο κεραυνός είναι μια ηλεκτρική εκκένωση στην ατμόσφαιρα, που...

Το ρήγμα της Βαϊκάλης

Στο ρήγμα της Βαϊκάλης σχηματίσθηκε η βαθύτερη λίμνη της Γης.

Η όαση

Στον κλοιό της ερήμου, η όαση προσφέρει ευνοϊκές συνθήκες για τη...

Το έργο των παγετώνων

Ο παγετώνας είναι τεράστια μάζα πάγου που κινείται αργά και...

Γραμμή χιονιού

Μετά από κάποιο υψόμετρο, το χιόνι δεν λιώνει και διατηρείται...

Added to your cart.