Η δημιουργία της Γης και της Σελήνης

Η δημιουργία της Γης και της Σελήνης

Η απεικόνιση παρουσιάζει πώς δημιουργήθηκαν η Γη και η Σελήνη.

Γεωγραφία

Keywords

Γη, Σελήνη, σχηματισμός της Γης, σχηματισμό της Σελήνης, Ηλιακό Σύστημα, πρωτο-Γη, Θεία, πλανήτης, πρωτοπλανήτης, βραχώδη πλανήτη, Terrestrial Planet, Πλανήτη Γη, αστρονομία, αστροφυσική, γεωγραφία, φυσική, Φυσική

Σχετικά έξτρα

Scenes

Σχηματισμός της πρώτο-Γης

Ο σχηματισμός της Γης σχετίζεται με το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος. Τα αέρια που σχηματίζουν το ηλιακό σύστημα άρχισαν σταδιακά να συρρικνώνονται. Όλο και περισσότερη ύλη συγκεντρώθηκε στο κέντρο ενώ η θερμοκρασία συνεχώς αυξανόταν. Ο ήλιος σχηματίστηκε από αυτό το συμπυκνωμένο μοριακό νέφος σκόνης. Λόγω της ταχείας περιστροφής, το υπόλοιπο σύννεφο διασκορπίστηκε πεπλατυσμένο σε έναν πρώτο-πλανητικό δίσκο γύρω από τον Ήλιο. Τα σωματίδια σκόνης στον πρώτο-πλανητικό δίσκο συγκρούστηκαν και κολλούσαν μεταξύ τους εξαιτίας της ηλεκτροστατικής έλξης, σχηματίζοντας επίπεδες επιφάνειες. Όταν έφθασαν περίπου το μήκος του ενός χιλιομέτρου, συγκρούστηκαν εξαιτίας της αμοιβαίας βαρύτητας, σχηματίζοντας πρώτο-πλανήτες, οι οποίοι είχαν διάμετρο λίγων χιλιάδων χιλιομέτρων. Έτσι διαμορφώθηκε η Γη πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό της Γης, ένας παρόμοια νεαρός πλανήτης, γνωστός ως Θεία, χτύπησε το ακόμα μαλακό φλοιό της Γης. Ο πλανήτης Θεία καταστράφηκε μετά τη σύγκρουση και συγχωνεύθηκε με τη Γη. Έτσι, η μάζα της Γης αυξήθηκε, φθάνοντας πραγματικά στη σημερινή μάζα της. Η κρούση δημιούργησε ένα μεγάλο δακτύλιο από συντρίμμια γύρω από τη Γη, από το οποίο στη συνέχεια σχηματίστηκε η Σελήνη.

Μετά τη διάλυση του δακτυλίου, η Σελήνη έγινε ένα λαμπερό καυτό ουράνιο σώμα σε απόσταση περίπου 25.000 χιλιόμετρα από τη Γη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σελήνη είχε ακόμα ηφαίστεια, ροές λάβας και το δικό της μαγνητικό πεδίο.

Το φαινόμενο της παλίρροιας που συμβαίνει μεταξύ της Γης και της Σελήνης οδήγησε σε διάφορες αλλαγές. Πρώτον, η Σελήνη κλειδώθηκε μαζί με τη πορεία της Γη, που σημαίνει ότι περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα καθώς κάνει έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τη Γη. Δεύτερον, η Σελήνη υποχώρησε σταδιακά τις ενέργειές της στη Γη, ψύχθηκε και στη συνέχεια έγινε γεωλογικά αδρανής.

Επί του παρόντος, η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι 384 χιλιάδες χιλιόμετρα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, μεγαλώνει η απόστασή της από τη Γη (3,8 εκ. ετησίως). Ως αποτέλεσμα, η Σελήνη χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο να περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ωστόσο, λόγω της παλιρροιακής ασφάλισης, η περίοδος που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από τον δικό της άξονα αυξάνεται επίσης. Το παλιρροϊκό φαινόμενο επηρεάζει και τη Γη. Η περίοδος περιστροφής της Γης μειώνεται, δηλαδή η διάρκεια της ημέρας της Γης αυξάνεται αργά.

Ορισμοί:

Πλανήτης: ένα αστρονομικό αντικείμενο που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι (π.χ. τον Ήλιο) που δεν είναι αρκετά μαζικό για να προκαλέσει θερμοπυρηνική σύντηξη (επομένως δεν είναι φωτεινό), αλλά αρκετά μαζικό για να στρογγυλοποιηθεί από τη δική του βαρύτητα.

Αστέρι: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Σόλαρ Σύστεμ: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Η Γιγαντιαία Σύγκρουση

Ο σχηματισμός της Γης σχετίζεται με το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος. Τα αέρια που σχηματίζουν το ηλιακό σύστημα άρχισαν σταδιακά να συρρικνώνονται. Όλο και περισσότερη ύλη συγκεντρώθηκε στο κέντρο ενώ η θερμοκρασία συνεχώς αυξανόταν. Ο ήλιος σχηματίστηκε από αυτό το συμπυκνωμένο μοριακό νέφος σκόνης. Λόγω της ταχείας περιστροφής, το υπόλοιπο σύννεφο διασκορπίστηκε πεπλατυσμένο σε έναν πρώτο-πλανητικό δίσκο γύρω από τον Ήλιο. Τα σωματίδια σκόνης στον πρώτο-πλανητικό δίσκο συγκρούστηκαν και κολλούσαν μεταξύ τους εξαιτίας της ηλεκτροστατικής έλξης, σχηματίζοντας επίπεδες επιφάνειες. Όταν έφθασαν περίπου το μήκος του ενός χιλιομέτρου, συγκρούστηκαν εξαιτίας της αμοιβαίας βαρύτητας, σχηματίζοντας πρώτο-πλανήτες, οι οποίοι είχαν διάμετρο λίγων χιλιάδων χιλιομέτρων. Έτσι διαμορφώθηκε η Γη πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό της Γης, ένας παρόμοια νεαρός πλανήτης, γνωστός ως Θεία, χτύπησε το ακόμα μαλακό φλοιό της Γης. Ο πλανήτης Θεία καταστράφηκε μετά τη σύγκρουση και συγχωνεύθηκε με τη Γη. Έτσι, η μάζα της Γης αυξήθηκε, φθάνοντας πραγματικά στη σημερινή μάζα της. Η κρούση δημιούργησε ένα μεγάλο δακτύλιο από συντρίμμια γύρω από τη Γη, από το οποίο στη συνέχεια σχηματίστηκε η Σελήνη.

Μετά τη διάλυση του δακτυλίου, η Σελήνη έγινε ένα λαμπερό καυτό ουράνιο σώμα σε απόσταση περίπου 25.000 χιλιόμετρα από τη Γη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σελήνη είχε ακόμα ηφαίστεια, ροές λάβας και το δικό της μαγνητικό πεδίο.

Το φαινόμενο της παλίρροιας που συμβαίνει μεταξύ της Γης και της Σελήνης οδήγησε σε διάφορες αλλαγές. Πρώτον, η Σελήνη κλειδώθηκε μαζί με τη πορεία της Γη, που σημαίνει ότι περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα καθώς κάνει έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τη Γη. Δεύτερον, η Σελήνη υποχώρησε σταδιακά τις ενέργειές της στη Γη, ψύχθηκε και στη συνέχεια έγινε γεωλογικά αδρανής.

Επί του παρόντος, η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι 384 χιλιάδες χιλιόμετρα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, μεγαλώνει η απόστασή της από τη Γη (3,8 εκ. ετησίως). Ως αποτέλεσμα, η Σελήνη χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο να περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ωστόσο, λόγω της παλιρροιακής ασφάλισης, η περίοδος που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από τον δικό της άξονα αυξάνεται επίσης. Το παλιρροϊκό φαινόμενο επηρεάζει και τη Γη. Η περίοδος περιστροφής της Γης μειώνεται, δηλαδή η διάρκεια της ημέρας της Γης αυξάνεται αργά.

Ορισμοί:

Πλανήτης: ένα αστρονομικό αντικείμενο που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι (π.χ. τον Ήλιο) που δεν είναι αρκετά μαζικό για να προκαλέσει θερμοπυρηνική σύντηξη (επομένως δεν είναι φωτεινό), αλλά αρκετά μαζικό για να στρογγυλοποιηθεί από τη δική του βαρύτητα.

Αστέρι: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Σόλαρ Σύστεμ: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Σχηματισμός της Σελήνης

Ο σχηματισμός της Γης σχετίζεται με το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος. Τα αέρια που σχηματίζουν το ηλιακό σύστημα άρχισαν σταδιακά να συρρικνώνονται. Όλο και περισσότερη ύλη συγκεντρώθηκε στο κέντρο ενώ η θερμοκρασία συνεχώς αυξανόταν. Ο ήλιος σχηματίστηκε από αυτό το συμπυκνωμένο μοριακό νέφος σκόνης. Λόγω της ταχείας περιστροφής, το υπόλοιπο σύννεφο διασκορπίστηκε πεπλατυσμένο σε έναν πρώτο-πλανητικό δίσκο γύρω από τον Ήλιο. Τα σωματίδια σκόνης στον πρώτο-πλανητικό δίσκο συγκρούστηκαν και κολλούσαν μεταξύ τους εξαιτίας της ηλεκτροστατικής έλξης, σχηματίζοντας επίπεδες επιφάνειες. Όταν έφθασαν περίπου το μήκος του ενός χιλιομέτρου, συγκρούστηκαν εξαιτίας της αμοιβαίας βαρύτητας, σχηματίζοντας πρώτο-πλανήτες, οι οποίοι είχαν διάμετρο λίγων χιλιάδων χιλιομέτρων. Έτσι διαμορφώθηκε η Γη πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό της Γης, ένας παρόμοια νεαρός πλανήτης, γνωστός ως Θεία, χτύπησε το ακόμα μαλακό φλοιό της Γης. Ο πλανήτης Θεία καταστράφηκε μετά τη σύγκρουση και συγχωνεύθηκε με τη Γη. Έτσι, η μάζα της Γης αυξήθηκε, φθάνοντας πραγματικά στη σημερινή μάζα της. Η κρούση δημιούργησε ένα μεγάλο δακτύλιο από συντρίμμια γύρω από τη Γη, από το οποίο στη συνέχεια σχηματίστηκε η Σελήνη.

Μετά τη διάλυση του δακτυλίου, η Σελήνη έγινε ένα λαμπερό καυτό ουράνιο σώμα σε απόσταση περίπου 25.000 χιλιόμετρα από τη Γη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σελήνη είχε ακόμα ηφαίστεια, ροές λάβας και το δικό της μαγνητικό πεδίο.

Το φαινόμενο της παλίρροιας που συμβαίνει μεταξύ της Γης και της Σελήνης οδήγησε σε διάφορες αλλαγές. Πρώτον, η Σελήνη κλειδώθηκε μαζί με τη πορεία της Γη, που σημαίνει ότι περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα καθώς κάνει έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τη Γη. Δεύτερον, η Σελήνη υποχώρησε σταδιακά τις ενέργειές της στη Γη, ψύχθηκε και στη συνέχεια έγινε γεωλογικά αδρανής.

Επί του παρόντος, η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι 384 χιλιάδες χιλιόμετρα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, μεγαλώνει η απόστασή της από τη Γη (3,8 εκ. ετησίως). Ως αποτέλεσμα, η Σελήνη χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο να περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ωστόσο, λόγω της παλιρροιακής ασφάλισης, η περίοδος που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από τον δικό της άξονα αυξάνεται επίσης. Το παλιρροϊκό φαινόμενο επηρεάζει και τη Γη. Η περίοδος περιστροφής της Γης μειώνεται, δηλαδή η διάρκεια της ημέρας της Γης αυξάνεται αργά.

Ορισμοί:

Πλανήτης: ένα αστρονομικό αντικείμενο που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι (π.χ. τον Ήλιο) που δεν είναι αρκετά μαζικό για να προκαλέσει θερμοπυρηνική σύντηξη (επομένως δεν είναι φωτεινό), αλλά αρκετά μαζικό για να στρογγυλοποιηθεί από τη δική του βαρύτητα.

Αστέρι: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Σόλαρ Σύστεμ: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Ψύξη

Ο σχηματισμός της Γης σχετίζεται με το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος. Τα αέρια που σχηματίζουν το ηλιακό σύστημα άρχισαν σταδιακά να συρρικνώνονται. Όλο και περισσότερη ύλη συγκεντρώθηκε στο κέντρο ενώ η θερμοκρασία συνεχώς αυξανόταν. Ο ήλιος σχηματίστηκε από αυτό το συμπυκνωμένο μοριακό νέφος σκόνης. Λόγω της ταχείας περιστροφής, το υπόλοιπο σύννεφο διασκορπίστηκε πεπλατυσμένο σε έναν πρώτο-πλανητικό δίσκο γύρω από τον Ήλιο. Τα σωματίδια σκόνης στον πρώτο-πλανητικό δίσκο συγκρούστηκαν και κολλούσαν μεταξύ τους εξαιτίας της ηλεκτροστατικής έλξης, σχηματίζοντας επίπεδες επιφάνειες. Όταν έφθασαν περίπου το μήκος του ενός χιλιομέτρου, συγκρούστηκαν εξαιτίας της αμοιβαίας βαρύτητας, σχηματίζοντας πρώτο-πλανήτες, οι οποίοι είχαν διάμετρο λίγων χιλιάδων χιλιομέτρων. Έτσι διαμορφώθηκε η Γη πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό της Γης, ένας παρόμοια νεαρός πλανήτης, γνωστός ως Θεία, χτύπησε το ακόμα μαλακό φλοιό της Γης. Ο πλανήτης Θεία καταστράφηκε μετά τη σύγκρουση και συγχωνεύθηκε με τη Γη. Έτσι, η μάζα της Γης αυξήθηκε, φθάνοντας πραγματικά στη σημερινή μάζα της. Η κρούση δημιούργησε ένα μεγάλο δακτύλιο από συντρίμμια γύρω από τη Γη, από το οποίο στη συνέχεια σχηματίστηκε η Σελήνη.

Μετά τη διάλυση του δακτυλίου, η Σελήνη έγινε ένα λαμπερό καυτό ουράνιο σώμα σε απόσταση περίπου 25.000 χιλιόμετρα από τη Γη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σελήνη είχε ακόμα ηφαίστεια, ροές λάβας και το δικό της μαγνητικό πεδίο.

Το φαινόμενο της παλίρροιας που συμβαίνει μεταξύ της Γης και της Σελήνης οδήγησε σε διάφορες αλλαγές. Πρώτον, η Σελήνη κλειδώθηκε μαζί με τη πορεία της Γη, που σημαίνει ότι περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα καθώς κάνει έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τη Γη. Δεύτερον, η Σελήνη υποχώρησε σταδιακά τις ενέργειές της στη Γη, ψύχθηκε και στη συνέχεια έγινε γεωλογικά αδρανής.

Επί του παρόντος, η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι 384 χιλιάδες χιλιόμετρα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, μεγαλώνει η απόστασή της από τη Γη (3,8 εκ. ετησίως). Ως αποτέλεσμα, η Σελήνη χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο να περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ωστόσο, λόγω της παλιρροιακής ασφάλισης, η περίοδος που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από τον δικό της άξονα αυξάνεται επίσης. Το παλιρροϊκό φαινόμενο επηρεάζει και τη Γη. Η περίοδος περιστροφής της Γης μειώνεται, δηλαδή η διάρκεια της ημέρας της Γης αυξάνεται αργά.

Ορισμοί:

Πλανήτης: ένα αστρονομικό αντικείμενο που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι (π.χ. τον Ήλιο) που δεν είναι αρκετά μαζικό για να προκαλέσει θερμοπυρηνική σύντηξη (επομένως δεν είναι φωτεινό), αλλά αρκετά μαζικό για να στρογγυλοποιηθεί από τη δική του βαρύτητα.

Αστέρι: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Σόλαρ Σύστεμ: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Η Γη και η Σελήνη σήμερα

Ο σχηματισμός της Γης σχετίζεται με το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος. Τα αέρια που σχηματίζουν το ηλιακό σύστημα άρχισαν σταδιακά να συρρικνώνονται. Όλο και περισσότερη ύλη συγκεντρώθηκε στο κέντρο ενώ η θερμοκρασία συνεχώς αυξανόταν. Ο ήλιος σχηματίστηκε από αυτό το συμπυκνωμένο μοριακό νέφος σκόνης. Λόγω της ταχείας περιστροφής, το υπόλοιπο σύννεφο διασκορπίστηκε πεπλατυσμένο σε έναν πρώτο-πλανητικό δίσκο γύρω από τον Ήλιο. Τα σωματίδια σκόνης στον πρώτο-πλανητικό δίσκο συγκρούστηκαν και κολλούσαν μεταξύ τους εξαιτίας της ηλεκτροστατικής έλξης, σχηματίζοντας επίπεδες επιφάνειες. Όταν έφθασαν περίπου το μήκος του ενός χιλιομέτρου, συγκρούστηκαν εξαιτίας της αμοιβαίας βαρύτητας, σχηματίζοντας πρώτο-πλανήτες, οι οποίοι είχαν διάμετρο λίγων χιλιάδων χιλιομέτρων. Έτσι διαμορφώθηκε η Γη πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό της Γης, ένας παρόμοια νεαρός πλανήτης, γνωστός ως Θεία, χτύπησε το ακόμα μαλακό φλοιό της Γης. Ο πλανήτης Θεία καταστράφηκε μετά τη σύγκρουση και συγχωνεύθηκε με τη Γη. Έτσι, η μάζα της Γης αυξήθηκε, φθάνοντας πραγματικά στη σημερινή μάζα της. Η κρούση δημιούργησε ένα μεγάλο δακτύλιο από συντρίμμια γύρω από τη Γη, από το οποίο στη συνέχεια σχηματίστηκε η Σελήνη.

Μετά τη διάλυση του δακτυλίου, η Σελήνη έγινε ένα λαμπερό καυτό ουράνιο σώμα σε απόσταση περίπου 25.000 χιλιόμετρα από τη Γη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σελήνη είχε ακόμα ηφαίστεια, ροές λάβας και το δικό της μαγνητικό πεδίο.

Το φαινόμενο της παλίρροιας που συμβαίνει μεταξύ της Γης και της Σελήνης οδήγησε σε διάφορες αλλαγές. Πρώτον, η Σελήνη κλειδώθηκε μαζί με τη πορεία της Γη, που σημαίνει ότι περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα καθώς κάνει έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τη Γη. Δεύτερον, η Σελήνη υποχώρησε σταδιακά τις ενέργειές της στη Γη, ψύχθηκε και στη συνέχεια έγινε γεωλογικά αδρανής.

Επί του παρόντος, η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι 384 χιλιάδες χιλιόμετρα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, μεγαλώνει η απόστασή της από τη Γη (3,8 εκ. ετησίως). Ως αποτέλεσμα, η Σελήνη χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο να περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ωστόσο, λόγω της παλιρροιακής ασφάλισης, η περίοδος που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από τον δικό της άξονα αυξάνεται επίσης. Το παλιρροϊκό φαινόμενο επηρεάζει και τη Γη. Η περίοδος περιστροφής της Γης μειώνεται, δηλαδή η διάρκεια της ημέρας της Γης αυξάνεται αργά.

Ορισμοί:

Πλανήτης: ένα αστρονομικό αντικείμενο που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι (π.χ. τον Ήλιο) που δεν είναι αρκετά μαζικό για να προκαλέσει θερμοπυρηνική σύντηξη (επομένως δεν είναι φωτεινό), αλλά αρκετά μαζικό για να στρογγυλοποιηθεί από τη δική του βαρύτητα.

Αστέρι: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

Σόλαρ Σύστεμ: Φωτεινή σφαίρα πλάσματος, που λάμπει λόγω των διαφόρων αντιδράσεων σύντηξης που λαμβάνουν χώρα μέσα στον πυρήνα του.

3Δ απεικόνιση

Ο σχηματισμός της Γης σχετίζεται με το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος. Τα αέρια που σχηματίζουν το ηλιακό σύστημα άρχισαν σταδιακά να συρρικνώνονται. Όλο και περισσότερη ύλη συγκεντρώθηκε στο κέντρο ενώ η θερμοκρασία συνεχώς αυξανόταν. Ο ήλιος σχηματίστηκε από αυτό το συμπυκνωμένο μοριακό νέφος σκόνης. Λόγω της ταχείας περιστροφής, το υπόλοιπο σύννεφο διασκορπίστηκε πεπλατυσμένο σε έναν πρώτο-πλανητικό δίσκο γύρω από τον Ήλιο. Τα σωματίδια σκόνης στον πρώτο-πλανητικό δίσκο συγκρούστηκαν και κολλούσαν μεταξύ τους εξαιτίας της ηλεκτροστατικής έλξης, σχηματίζοντας επίπεδες επιφάνειες. Όταν έφθασαν περίπου το μήκος του ενός χιλιομέτρου, συγκρούστηκαν εξαιτίας της αμοιβαίας βαρύτητας, σχηματίζοντας πρώτο-πλανήτες, οι οποίοι είχαν διάμετρο λίγων χιλιάδων χιλιομέτρων. Έτσι διαμορφώθηκε η Γη πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό της Γης, ένας παρόμοια νεαρός πλανήτης, γνωστός ως Θεία, χτύπησε το ακόμα μαλακό φλοιό της Γης. Ο πλανήτης Θεία καταστράφηκε μετά τη σύγκρουση και συγχωνεύθηκε με τη Γη. Έτσι, η μάζα της Γης αυξήθηκε, φθάνοντας πραγματικά στη σημερινή μάζα της. Η κρούση δημιούργησε ένα μεγάλο δακτύλιο από συντρίμμια γύρω από τη Γη, από το οποίο στη συνέχεια σχηματίστηκε η Σελήνη.

Μετά τη διάλυση του δακτυλίου, η Σελήνη έγινε ένα λαμπερό καυτό ουράνιο σώμα σε απόσταση περίπου 25.000 χιλιόμετρα από τη Γη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σελήνη είχε ακόμα ηφαίστεια, ροές λάβας και το δικό της μαγνητικό πεδίο.

Το φαινόμενο της παλίρροιας που συμβαίνει μεταξύ της Γης και της Σελήνης οδήγησε σε διάφορες αλλαγές. Πρώτον, η Σελήνη κλειδώθηκε μαζί με τη πορεία της Γη, που σημαίνει ότι περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα καθώς κάνει έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τη Γη. Δεύτερον, η Σελήνη υποχώρησε σταδιακά τις ενέργειές της στη Γη, ψύχθηκε και στη συνέχεια έγινε γεωλογικά αδρανής.

Επί του παρόντος, η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι 384 χιλιάδες χιλιόμετρα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, μεγαλώνει η απόστασή της από τη Γη (3,8 εκ. ετησίως). Ως αποτέλεσμα, η Σελήνη χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο να περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ωστόσο, λόγω της παλιρροιακής ασφάλισης, η περίοδος που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από τον δικό της άξονα αυξάνεται επίσης. Το παλιρροϊκό φαινόμενο επηρεάζει και τη Γη. Η περίοδος περιστροφής της Γης μειώνεται, δηλαδή η διάρκεια της ημέρας της Γης αυξάνεται αργά.

Narration

Ο σχηματισμός της Γης σχετίζεται με το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος. Τα αέρια που σχηματίζουν το ηλιακό σύστημα άρχισαν σταδιακά να συρρικνώνονται. Όλο και περισσότερη ύλη συγκεντρώθηκε στο κέντρο ενώ η θερμοκρασία συνεχώς αυξανόταν. Ο ήλιος σχηματίστηκε από αυτό το συμπυκνωμένο μοριακό νέφος σκόνης. Λόγω της ταχείας περιστροφής, το υπόλοιπο σύννεφο διασκορπίστηκε πεπλατυσμένο σε έναν πρώτο-πλανητικό δίσκο γύρω από τον Ήλιο. Τα σωματίδια σκόνης στον πρώτο-πλανητικό δίσκο συγκρούστηκαν και κολλούσαν μεταξύ τους εξαιτίας της ηλεκτροστατικής έλξης, σχηματίζοντας επίπεδες επιφάνειες. Όταν έφθασαν περίπου το μήκος του ενός χιλιομέτρου, συγκρούστηκαν εξαιτίας της αμοιβαίας βαρύτητας, σχηματίζοντας πρώτο-πλανήτες, οι οποίοι είχαν διάμετρο λίγων χιλιάδων χιλιομέτρων. Έτσι διαμορφώθηκε η Γη πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Περίπου 170 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό της Γης, ένας παρόμοια νεαρός πλανήτης, γνωστός ως Θεία, χτύπησε το ακόμα μαλακό φλοιό της Γης. Ο πλανήτης Θεία καταστράφηκε μετά τη σύγκρουση και συγχωνεύθηκε με τη Γη. Έτσι, η μάζα της Γης αυξήθηκε, φθάνοντας πραγματικά στη σημερινή μάζα της. Η κρούση δημιούργησε ένα μεγάλο δακτύλιο από συντρίμμια γύρω από τη Γη, από το οποίο στη συνέχεια σχηματίστηκε η Σελήνη.

Μετά τη διάλυση του δακτυλίου, η Σελήνη έγινε ένα λαμπερό καυτό ουράνιο σώμα σε απόσταση περίπου 25.000 χιλιόμετρα από τη Γη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σελήνη είχε ακόμα ηφαίστεια, ροές λάβας και το δικό της μαγνητικό πεδίο.

Το φαινόμενο της παλίρροιας που συμβαίνει μεταξύ της Γης και της Σελήνης οδήγησε σε διάφορες αλλαγές. Πρώτον, η Σελήνη κλειδώθηκε μαζί με τη πορεία της Γη, που σημαίνει ότι περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα καθώς κάνει έναν ολόκληρο κύκλο γύρω από τη Γη. Δεύτερον, η Σελήνη υποχώρησε σταδιακά τις ενέργειές της στη Γη, ψύχθηκε και στη συνέχεια έγινε γεωλογικά αδρανής.

Επί του παρόντος, η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι 384 χιλιάδες χιλιόμετρα. Ακόμη και μέχρι σήμερα, μεγαλώνει η απόστασή της από τη Γη (3,8 εκ. ετησίως). Ως αποτέλεσμα, η Σελήνη χρειάζεται όλο και περισσότερο χρόνο να περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ωστόσο, λόγω της παλιρροιακής ασφάλισης, η περίοδος που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από τον δικό της άξονα αυξάνεται επίσης. Το παλιρροϊκό φαινόμενο επηρεάζει και τη Γη. Η περίοδος περιστροφής της Γης μειώνεται, δηλαδή η διάρκεια της ημέρας της Γης αυξάνεται αργά.

Σχετικά έξτρα

Planets in our backyard

The lesson illustrates the size of the planets in the Solar System...

Αντιπλημμυρική προστασία

Οι πλημμύρες των ποταμών δημιουργούν πολλαπλά περιβαλλοντικά...

Διοικητικός χάρτης Αυστρίας

Η κινούμενη απεικόνιση μας παρουσιάζει την διοικητική διαίρεση της...

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Όλοι μας έχουμε δει αριθμομηχανή με ηλιακό φορτιστή, όπως και...

Αλυκές

Η παραγωγή αλατιού από το θαλασσινό νερό είναι συνηθισμένη στις...

Η αποστολή της Αυγής (Dawn)

Με την εξερεύνηση της Δήμητρας και της Εστίας, θα μάθουμε...

Το μοναχικότερο σημείο της Γης

Υπάρχει ένα μέρος, στην μέση του ωκεανού, που απέχει 2688 km από...

And yet it moves Part 2

The lesson introduces you to the movement of Earth around the Sun.

Added to your cart.